Πηνελόπη Αργυροπούλου | Η ανάσταση

Αφήνει το κερί να τρέξει στη γυμνή σάρκα, να τη σμιλέψει. Ένοχη αυτή η απόλαυση, προσπαθεί να την κρύψει μπροστά στα κρεμασμένα πρόσωπα. Οι καμπάνες χτυπάνε, γριές μαντηλωμένες σταυροκοπιούνται και εκείνη ερεθίζεται από την μυρωδιά του θυμιατού και τα άνθη που στάζουν στο μνήμα. Από πίσω ακούγεται πως σήμερα κρεμάται επί ξύλου. Ξαφνικά σπαράζει, λες […]

Πηνελόπη Αργυροπούλου | Ανοιξιάτικες ανησυχίες

Δημιουργεί ρεύματα αέρα καθώς περπατά γύρω από τις ανθισμένες μαργαρίτες. Σταματάει και σκύβει πάνω από το λευκό πέπλο. Αισθάνεται στα γυμνά της δάχτυλα την πρωινή δροσιά και χτενίζει τα μεταξένια πέταλα. Θέλει να τα προσφέρει. Δίλημμα. Κόβοντας μια μαργαρίτα αφήνει μία ζωή λειψή. Σέπαλα, πέταλα, στήμονες και ύπερος αποκόπτονται βίαια από τον μικρό αυτόν οργανισμό […]