Η Ιφιγένεια τρώει καρπούζι στο μπαλκόνι. Ο χυμός κυλάει στα δάχτυλά της, κόκκινος σαν καλοκαίρι, κόκκινος σαν επιθυμία, κόκκινος σαν προειδοποίηση. Δεν το ξέρει ακόμη. Γελάει. Τα δόντια της λάμπουν σαν μικρά φώτα λούνα παρκ. Μιλάει για διακοπές, για συναυλίες, για το φόρεμα που θέλει να αγοράσει, για ένα φιλί που ακόμη δεν έχει δώσει. […]
