Άννα Εμμανουήλ

Σμιλεύοντας το όνειρο: Μια προσωπική ανατομία της μνήμης Πάντα πίστευα ότι η γραφή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απόπειρα να δώσεις σχήμα στο άπιαστο. Όταν κάθισα να γράψω το «Σμιλεύοντας το όνειρο», δεν είχα στο μυαλό μου μια έτοιμη ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είχα μόνο μια αίσθηση· την επίμονη ανάγκη να αναμετρηθώ […]

Εν αρχή Ηδονή Κι αλήθεια γεννήθηκα. Εγώ, η απόκοσμη. Με τις χιλιάδες φωτιές στα μαλλιά μου. Η Αχειροποίητη Γυνή ηδονής και οδύνης. Σέρνω χιλιάδες γραμμές. Καμπύλες απαλές κυρτώνουν το σώμα μου. Λευκές υπάρξεις που κανείς δεν τις άγγιζε. Στεριά που μπορείς να έρθεις με το κύμα σου. Να ενωθείς με τα άδυτα. Να μυρίζεις αέναη […]