Πουπερμίνα (Μηχανικό Μολύβι) | Δονήσεις, Ζύμες και Ραδιοκύματα

Έξω ο καιρός φόρτωνε κι ετοιμαζόταν για μεγάλες εξομολογήσεις. Ο γάτος ήταν ενθουσιασμένος! Για όση ώρα η γιαγιά άνοιγε το φύλλο στην κουζίνα, αυτός είχε εγκατασταθεί κάτω από το τραπέζι κι εκμεταλλευόταν τις παράπλευρες απώλειες, λίγες σταγόνες λάδι εδώ, κάποιες τουλούπες άλευρου εκεί κι από σπόντα κανένα σβωλαράκι ζυμάρι, κι αλμυρό! Η πίτα – η […]

Πουπερμίνα (Μηχανικό Μολύβι) | Σκλήρυνση κατά πλάκας

(για τη Lisl των φοιτητικών χρόνων) Είμαι η Lisl άσπρο πάτο εξαντλημένο το προσδόκιμο ρέστη Dipl. Ing. – δεν ευοδώθηκε έκτοτε η αρχιτέκτων – χειμώνες πριν πάνω απ’ την άβυσσο η ελευθερία αναζήτησε κρυψώνα στον αυχένα μου καταμεσής του κάμπου με ξάπλωσαν στα σωθικά ενός Hochhaus στην κομβιοδόχο πέτυχα αμέσως δεκατριάρι κι εκεί  τα υαλοστάσια face […]

Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2

Για να διαβάσετε το περιοδικό κάντε κλικ εδώ: Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2 Για να κατεβάσετε το περιοδικό σε Pdf  μορφή κάντε κλικ εδώ: Μ ο ν ό κ λ #2 Για να διαβάσετε κάθε κείμενο χωριστά κάντε κλικ εδώ: Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους    

Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους

Περιεχόμενα: Αντώνης Τσόκος: Η απειλή της άνοιξης Απόστολος Θηβαίος: Ο κύριος Λώρενς Το Τελευταίο Ποίημα του Lawrence Ferlinghetti (1919 – 2021) / JE SUIS, TU ES / Μετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Εσμεράλδα Γκέκα: Δεν σε πιστεύω Αναστασία Γκίτση: Απορίες Ελευθερία Θάνογλου: Μάτια στραβά Στέργια Κάββαλου | Ένα ποίημα Λένα Καλλέργη: Δωδώνη Αλεξία Καλογεροπούλου: Υστεροφημία Αγγελική Κορρέ […]

Πουπερμίνα (Μηχανικό Μολύβι) | Κάτω

Συχνά οι λέξεις πισωπατούν μπρος στην ορμή της βιωμένης εμπειρίας. Χρειαζόταν μια απόσταση πριν την οριστική απόδραση. Είχε αναζητήσει ένα ολιγοέξοδο πρόγραμμα άσκησης σε απόκεντρη συνοικία και το είχε βρει. Τρίτες και Πέμπτες στις 19:00 μμ. Ασκήσεις ορθοσωμίας και διατάσεις σε μπάρα για ερασιτέχνες. Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα. Σε αυτές τις δραστηριότητες πήγαινε μόνη […]

Πουπερμίνα (ΜηχανικόΜολύβι) | Επτά φεγγάρια μετά

  Έχουν περάσει ήδη επτά φεγγάρια μετά το τέταρτο κύμα. Κάθε που έσβηνε κι ένα, έβαφε μαύρο έναν καθρέφτη. Ευτυχώς κι είχε ξεμπερδέψει τώρα μ’ αυτούς. Να μην χρειάζεται να έρχεται αντιμέτωπη μ’ εκείνη την αλαφιασμένη όψη απέναντι. Ωστόσο το πάλευε ακόμα με τη φυσική της κατάσταση. Είχε πια μπουχτίσει να περπατάει μόνο πέρα δώθε […]