Μανόλης Αναγνωστάκης, Τάσος Λειβαδίτης, Γιάννης Βαρβέρης. θα τους βρεις να απαγγέλλουν, μες στο ένδοξο αρχείο των φωνών που μας χάρισε ετούτη εδώ η εποχή. Όμως απόψε επανέρχονται δριμύτεροι από ποτέ, υπό τους φωτισμούς του Philip Glass. Ι. Άκου Μανόλη, Μανόλης Αναγνωστάκης […Με τη φωνή του, σταθερή, δίχως μουσικές, σαν αποκάλυψη ενός μυστικού η φωνή του. […]
Τραγούδια και εποχές
Το αξιοθέατο
[…Και καθώς κατηφορίζανε, σίγουροι, βέβαιοι πως τούτος δεν είναι τόπος για ανθρώπους δειλούς, ξεχωρίσανε τα νησιώτικα από τις ταβέρνες που φθάνανε όλα και καθαρότερα. Κάποιος ρώτησε τι να σημαίνουν τα λόγια που ΄φερνε της νύχτας τ΄αερικό. Ο ξεναγός τους είπε πως δεν υπάρχει ορμήνια σε τούτο τον σκοπό. Μια φωνή ξεχώρισε που ΄λεγε τα παρακάτω […]
Η Μαρία της Κοκκινιάς
[…καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία και να σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά…] Μάνος Ελευθερίου Σηκώθηκε και επανέλαβε τις γνώριμες τις πράξεις μιας αρχαίας θαρρείς χορογραφίας. Ξυρίστηκε, βρίσκοντας τον εαυτό του κάπως πιο γερασμένο. Όλα τον περίμεναν μες στους καθρέφτες, ακλόνητα, πράγματα της ζωής του. Μονάχα εκείνος κάθε μέρα ξεμάκραινε, κάθε μέρα που περνούσε του φαινόταν […]
Μπαίγνιο
Πώς εκπληρώνει η μουσική τ΄ανθρώπινα μες στην αλόγιστη τρικυμία Schubert, Trio No. 2, Σονέτο 114 [Βασίλης Ρώτας 5/5/1889 – 30/5/1977] Κανένα εμπόδιο να ενωθούν πιστές καρδιές Εγώ δε δέχομαι, δεν είναι η αγάπη αγάπη, Που αλλάζει μ’ όλες του καιρού τις αλλαγές Και ξεστρατάει με κάθε σκούντημα, σαν τόπι Όχι! είναι ένα σημάδι αιώνιο σταθερό […]
Απόστολος Θηβαίος | Η διδασκαλία
[…η πόλη έπεφτε ενώ από τα ηχεία ακουγόταν στην διαπασών η εβδόμη του Μπετόβεν, βγαλμένη από τις καλύτερες στιγμές του σωτήριου έτους 1838…] Τ’ όνειρο […Η νύχτα είναι των ανθρώπων, η ώρα η πιο ειρηνική αυτού του κόσμου. Μα για τους πολιορκημένους δεν υπάρχει ησυχία. Η τιμωρία του Θεού κρέμεται επάνω από τα κεφάλια τους […]
Το κόκκινο μπερντεδάκι
θα μπορούσε να είναι η πεταλούδα του Φερέρ που στέκει φόντο τούτης της ιστορίας. Ή πάλι το κορίτσι με τα χτένια στα καλντερίμια του Κάντιθ που αγοράζει με έρωτα ακριβό κάθε της νύχτα. Ίσως εκείνη το κορίτσι που σκύβει ανεπαισθήτως, τόσο ποιητικά προς την πλευρά της σπασμένης, θηραϊκής τοιχογραφίας, με το ελαφρύ της βάδισμα… Είχε […]
Τ’ άγριο ζώο
Σε επίπεδο θαυμαστό Εκλογές, Τζίμης. Αν σας κάνει εντύπωση εκείνος ο νεαρός που ακουμπά με απόγνωση στην πλώρη, δεν θα ´χετε καθόλου άδικο. Επειδή ο νεαρός αυτός δεν ντύνεται μονάχα παράταιρα μα δεν έχει κουνηθεί από την θέση του, σαν τα παλαμάρια και τους κάβους και τις σωστικές λέμβους. Προηγείται από όλους μας και είναι […]
Στις φωτογραφίες όλα φορούν μαγιάτικα στεφάνια
Η Τάνια Τσανακλίδου που μιλά με τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου στην κόψη της μουσικής του Σταμάτη Κραουνάκη. 1988, λίγο πριν γυρίσουν για πάντα οι δεκαετίες και γραφτούν τα καλύτερά μας τραγούδια, αυτά που πυκνώνουν εντός τους αναμνήσεις και υποσχέσεις και αγάπες, σπουδαίες και πεθαμένες, μαμά. Στο ξύλινο πάτωμα σωριάστηκε. Δεν το κατάλαβε πώς έγινε, […]
Από ντροπή ήταν
«Η απουσία σου με εξουθενώνει» Ήταν στ΄αλήθεια τρομερό. Κανείς δεν το περίμενε και όλοι στην υπηρεσία δείξανε δυσπιστία. Κοιτάξανε τον τύπο που ΄χε φανεί σαν έκπληξη μες στην νύχτα και προσπαθούσαν να καταλάβουν αν τάχα πρόκειται για κάποιον τρελό ή πάλι η μοναξιά τον είχε αρπάξει για τα καλά στα νύχια της. Υπάρχουν πολλοί εκεί […]
Παρέα Τυμβωρύχων
[…η ζωή ήταν πάντα η μόνη μας, η πιο ακριβή μας περιουσία, το εφόδιο μας το ανεξάντλητο…] Περισσότερο από όλα του έλειψε η μουσική που δεν θαμπώνεται ποτέ, καμωμένη από μινόρε κλίμακες και μαγικές κιθάρες Ο συγγραφέας φορά το σκάφανδρό του. Προτού κινήσει για το μεγάλο του έργο, συλλογιέται με ευγνωμοσύνη τον Ούγκο […]