Ένας άσκημος παπαγάλος

Η αλήθεια είναι πως το όνειρο που μέχρι πρότινος έτριζε, τώρα έπεσε και μας πλάκωσε. Μαζί με τις πνευματικότητες του Γιάννη Τσαρούχη μας κατατρόπωσε για τα καλά η σαθρή κατασκευή. Τα συντρίμμια είμαστε δε, εμείς οι ίδιοι. Και η ελπίδα μας; Όλο και όλο το στοίχημα ήταν να μην τους λερώσουμε την καλοσύνη με λεκέδες […]

Λύκε λύκε είσαι ένας άγγελος

Πάντα στο μικρόφωνο η Αρλέτα, σαν φωνή από ένα μακρινό αστέρι να γλιστράει στις χαραμάδες μου. Ήταν δώδεκα η ώρα σαν βγήκα από την φωλιά μου. Ξημερώματα Δευτέρας και έντονη σιωπή. Περπάτησα κάπως επιφυλακτικά, κάπως συγκρατημένα, σαν να με περίμενε κάπου εκεί έξω ο κίνδυνος, ο κίνδυνος. Δεν ερχόταν ψυχή από πουθενά, ώστε λοιπόν η […]

Ο κλειδούχος

ανάερα πέφτει. Νάρκισσος, Ν. Λαπαθιώτης Ο Δημήτρης Μαραμής γράφει την μουσική στην υπέροχη μελοποίηση του πικρού Νάρκισσου, του ήρωα που ξαναγέννησε η έμπνευση του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, του γεμάτου από νόστο και δισταγμό και ένα παραιτημένο «εγώ». Οι εργάτες δουλεύουν ολημερίς. Μεταφέρουν κάτι θηριώδη μηχανήματα, βουτηγμένα στην σκόνη και το χώμα. Κάθε μεσημέρι σταματούν, γελούν και […]

Δεν μπορώ να βασιστώ σε όσα λες

Εργάκι με πικρό τέλος και την μουσική υπόκρουση του Henry Mancini που αγκαλιάζει κάθε ιστορία αγάπης όπως η σκιά, ή μια παλιά καλή φίλη «Προλαβαίνουμε για ακόμη μια περιπέτεια; Θα μπορούσε να περιμένει, βρε αδερφέ, η Δευτέρα λίγο περισσότερο πριν έρθει. Όχι πως δεν θέλουμε να προχωρήσει ο καιρός, μα, ξέρετε, τα κυριακάτικα όνειρα γίνονται […]

Λαϊκό κέντρο, Ο Παράδεισος

Ορχήστρα με πλήθος εγχόρδων υπό την διεύθυνση του κυρίου Μάνου. Τραγούδια από τα πλέον διασκεδαστικά να ευφραίνουν τις ψυχές που αιωνίως καταδικάστηκαν εις πλήξην αφορητη. Επτά τραγούδια θα σου πω και η Στέλλα μαχαιρωμένη στο μέσον της ορχήστρας με την φωνή ένα όργανο νεοελληνικό, περιφραστικό της ψυχής μας που όλο αλλάζει και όλο ίδια μένει, […]

Δυο χρόνια

Μισέλ Λεγκράντ, Οι Ομπρέλες του Χερβούργου Δυο χρόνια από την ζωή μας. Αυτό είναι το τίμημα του πολέμου. Πριν από χρόνια στις φοβερές μάχες του Αλγερίου, εκεί που χιλιάδες Γάλλοι έπεσαν νεκροί, ποτίζοντας με άδικο αίμα εκείνη την γωνιά του κόσμου. Πριν από δεκαετίες στο κολαστήριο του Ανόι, στην Σρεμπρένιτσα και το Βελιγράδι, στις φοβερές […]

Pixel

Δυο ιστορίες για τον Βίλι και εσένα και ένα τραγούδι για τον κόσμο που αλλάζει δίχως εσένα Το διαμερισματάκι βρίσκεται κάπου στο κέντρο. Είναι παλιό με ένα σωρό ιδιοτροπίες. Μα είναι το διαμερισματάκι της και από τις πολεμίστρες της κουζίνας καταστρώνει τις γραμμές της άμυνάς της. Εκεί λαμβάνει χώρα αυτό το αθεράπευτο ρομάντζο που δεν […]

Εσύ ξέρεις καλύτερα, Τσέζαρε

[…Της ταιριάζουν ονόματα παραμυθένια όπως «Λιλοφέε, Λιλοφέε, δεν σε αγαπώ, δεν σε αγαπώ»…] Τον Μάη του 2021 ο Φοίβος Δεληβοριάς και η Νεφέλη Φασουλή αφήνουν ελεύθερο το τραγούδι τους. Και κάπως έτσι, όλοι εμείς που χρωστάμε μια αφιέρωση σε κάποιο παλιό λεύκωμα, βρίσκουμε τις λέξεις, τις μελωδίες και το θάρρος που θέλει η αγάπη για […]

Φόβος λεπτός, εις τα στήθη κρυπτός

Di domani non ce artega Σε κάθε παιχνίδι υπάρχει μια στιγμή που κρίνει τα πάντα. Το τραγούδησε ο Ενρίκο Καρούζο τόσο γλαφυρά στις αρχές του παλιού κιόλας αιώνα, ερμηνεύοντας την όπερα του Μπιζέ Αλιείς Μαργαριταριών. Μια ιστορία για τον ορθοστάτη της τύχης, για εκείνο το ιερό σημάδι που σημαδεύει λυτρωτικά και αναπάντεχα την ανθρώπινη ζωή. […]

Όταν τον έλεγαν Ορέστη

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους […Ο Τζόνυ Κας στις φυλακές του Σαν Κουεντίν. Τραγουδά για τραίνα και πιστολιές έξω από το Ρίνο. Μα κατά βάθος τραγουδά για τους δαιμονισμένους, με μια λυρική καρδιά πνιγμένη στο αμερικάνικο ουίσκι. Η μουσική του Κας ταιριάζει γάντι στον Ορέστη που «από τότε που σκότωσε κάποιον έχασε το όνομα και […]