Ντρον Ντρον!

Κατά φαντασίαν ημερολόγιο […στα ηχεία Ike Isaacs. Πιάνο Τζακ Γουίλσον, κρουστά Τζίμι Σμιθ…] Τινάχτηκε σαν μέσα από το όνειρό του. Ήταν μπερδεμένος, τι ώρα είναι εκεί, ψιθύρισε. Άνοιξε το ραδιοφωνάκι που ‘χε στο κομοδίνο. Μέιντ ιν Ταιβάν μα αντέχει ακόμη, ίσως με κάπως συρμάτινο τον ήχο του. Τι τα θες, η φθορά του χρόνου, ραδιοφωνάκι […]

Δις Βάιολενς

[…στα ηχεία, Rocketman, Elton John…] Η δις Βάιολενς διαθέτει τυποποιημένη ευγένεια και αδρά χαρακτηριστικά. Κάθε πρωί, ντυμένη με την τελευταία λέξη της μόδας, επισκέπτεται την τοπική αγορά. Οι άνθρωποι πίσω από τους πάγκους την καλημερίζουν μα η δις Βάιολενς δεν ανταποκρίνεται, αφού ανήκει σε μια άλλη τάξη κοινωνική. Έπειτα συνηθίζει να απολαμβάνει τον καφέ της […]

Αποχαιρετισμοί και άλλα

κείμενα και μουσικές Πρόσωπα Αλέξανδρος Αδαμόπουλος 1953 – 2026 […Jim Croce – Time In A Bottle, στα ηχεία…] Μια λιτή αναφορά των εκδόσεων Εστία. Δυο τρεις σειρές, ως είθισται για τον νεκρό. Μετρημένη τρυφερότητα, μια λεπτή δόση νοσταλγίας κιόλας. Έτσι κάνουν οι άνθρωποι, κανείς δεν στέκεται προσοχή εμπρός στο θάνατο πια. Οι ρυθμοί της σύγχρονης […]

Senza rabbia

  “εν ξάκρισμα προσφόρου διά τον καφέ” Η 11η Σεπτεμβρίου […στα ηχεία, A horse with No Name…] Ήταν μεσημέρι όταν το τηλεοπτικό πρόγραμμα διακόπηκε ξαφνικά. “Κάποιος θα πέθανε”, είπε η μάνα μου. Τότε ζούσε ακόμη και δεν υποψιαζόταν κανείς το φριχτό τέλος, τον ξαφνικό αποχαιρετισμό λίγα χρόνια μετά. Στην οθόνη οι δίδυμοι πύργοι του Διεθνούς […]

Au revoir

[…στα ηχεία Διάφανα Κρίνα και El Hombre. Με την φωνή του Θάνου, χρόνια μετά..] Παράξενα είδη μικρή αναφορά στο βιβλίο “Σχετικά με τα ψάρια” του Άντον Τσέχοφ από τις εκδόσεις στιγμή σε μετάφραση Γιώργου Τσακνιά και εικαστικά της Εύης Τσακνιά […στα ηχεία “ποιος τη ζωή μου” του Μάνου Ελευθερίου σε μουσική Θεοδωράκη. Τραγουδάει η Φαραντούρη […]

Τα γλυκά παιδιά

Ηλεκτρική Σκούπα αφήγημα […στα ηχεία A Bittersweet Life OST – 05. Romance – Yuhki Kuramoto…]   “Το είπαν στις ειδήσεις. Ένας μπαμπουίνος, τόσο δα μικρός, διέφυγε της προσοχής των φυλάκων. Σκαρφάλωσε τη μάντρα – για αυτόν υπήρξε κάτι τόσο εύκολο, η φύση του βλέπετε – και λόγω της απουσίας ηλεκτροφόρων καλωδίων με κατάλληλο φορτίο για […]

Ζεστές πέτρες και άλλα

Αντίο Ιγνάθιε ο Λόρκα ως όραμα Πήγε και χώθηκε στο βάθος της βιβλιοθήκης. Κανά δυο ήταν φερμένοι, γέροι οι περισσότεροι. Έρχονται εδώ και μαθαίνουν τις προσευχές που αρνήθηκαν στις ζωές τους.  Δεν ήξερε τι γύρευε, μόνο να σταθεί ήθελε.  “Ψηλά παίρνει ο αέρας τα βαμβάκια”, άκουσε πίσω του μια φωνή σαν άνοιξε το βιβλίο. Μύρισε […]

Τάιγκα

  μικρή φόρμα Ο Μάρκο δεν επέστρεψε ποτέ στην καλύβα του. Βρήκαν μόνο ίχνη από το ρουχισμό του. Εκείνοι που γνωρίζουν είπαν πως πρώτα του επιτέθηκε στην αριστερή πλευρά κομματιάζοντας ολόκληρη την ωμοπλάτη του. Ένας χρυσός σταυρός με το όνομα Φάντε είναι όλο και όλο ότι απέμεινε. Οι άνδρες σάρωναν για μέρες το χωριό μα […]

Άνθη κονκάρδες

Αρλέτα […badida de coco στα καλοκαιρινά τα μπαρ που σε αγάπησα…] Η παρέα το διασκέδαζε και με το παραπάνω. Αρκούσε μια κιθάρα και λίγο κέφι, από εκείνο που κάνει τόσο διαφορετικά τα καλοκαιρινά βράδια, κάπως ξέγνοιαστα και αμέριμνα, με κάτι από νιότη στο στερέωμα. Μα ο κακός χαμός έγινε όταν έπεσαν τα πρώτα ακόρντα της […]

Ο Μίλτος και οι άλλοι

Η ονομαστική Αφήγημα “Θα πρέπει να περάσετε από εδώ, είναι κάπως σοβαρά τα πράγματα, καλύτερα να μην τα λέμε από το τηλέφωνο”. Ήξερε καλά πως όταν ένας ιατρός ζητάει να σε δει από κοντά, το πράγμα είναι κάτι παραπάνω από σοβαρό. Είναι της ζωής και του θανάτου ζήτημα. Και έτσι ήταν και αυτόν που σέρνει […]