Θολή βροχή άδειασε φορτίο ερήμου έβαψε την πόλη τους φοίνικες που μετοίκησαν Λάσπωσαν οι δρόμοι που σε περίμεναν Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982) Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017) Στίχος με στίχο (2019)
Ποίηση
Δημήτρης Καρπέτης | Χειμέρια νάρκη
Εκτεθειμένοι στη ρηχότητα της εποχής αντικρίζουμε την έπαρση των σκοτεινών σκιών. Στην αγχόνη οδηγούνται οι αθώοι, αναβλύζει το αίμα, η ενέδρα στα όνειρα έχει στηθεί, ποινές που προκαθορίστηκαν γδέρνουν τις καρδιές. Χειμέρια νάρκη απλώνεται παντού. Στη θέαση των χυδαίων πράξεων παγώνουμε μένουμε ακίνητοι. Ακρωτηριάζοντας τη σήψη δραπετεύουμε από την αδράνεια που μας περιβάλει. Ο ιστός […]
Νίκος Κουβίδης | Αγάπης σκέψη
Σε μια ματιά θα γεννηθεί Στα χείλη ανάσα παίρνει Φεύγει φιλά τον άνεμο Σε κήπους μέσα μπαίνει Πέφτει στο χώμα προσκυνά Λουλούδια ανασταίνει Κάνει παρέα με πουλιά Σύννεφα ταξιδεύει Κοιτά τον χρόνο δε μιλά Στο φως της νιότης μένει Φιλά χέρια ακίνητα Σ’ άψυχο σώμα μπαίνει Λέει να φύγει να χαθεί Δάκρυα πίσω φέρνει Γι’ […]
Nicanor Parra | Πληθωρισμός
Η άνοδος του ψωμιού δημιουργεί νέα άνοδο του ψωμιού Η άνοδος των ενοικίων Αμέσως προκαλεί τον διπλασιασμό των ενοικίων Η άνοδος των ενδυμάτων Οδηγεί σε νέα άνοδο των ενδυμάτων. Αδυσώπητα Στριφογυρίζουμε σ’ έναν φαύλο κύκλο. Μες το κλουβί έχεις τροφή. Λίγη, ωστόσο έχεις. Έξω απ’ αυτό έχεις μονάχα απέραντη ελευθερία. Nicanor Parra – Ποιήματα […]
Νίκος Ι. Τζώρτζης | Εκατέρωθεν
I. Οι Μαρίες και η Λέσχη Κινηματογράφου Σήμερα το πρωί είδα στο Chez Georges τις Μαρίες και μια φίλη τους, ξανθιά, με ωραία χέρια (λευκά λεπτά δάχτυλα που αναβόσβηναν τσιγάρα)· εν τέλει, είπαμε να ξανασυναντηθούμε αύριο. Απόψε το βράδυ πήγα για πρώτη φορά σε ταινία της Λέσχης Κινηματογράφου· μετά, ήπια ένα ποτό και κουβέντιασα […]
Αντώνης Μπαλασόπουλος | Τετάρτη των τεφρών
«Πόσο με πληγώνεις!» ψιθύρισε το κάρβουνο στο ξύλο. «Καθόμουν εκεί, μες στην χωρίς όνειρα αυτοκρατορία της πέτρας, και μετά ήρθες και έβαλες τα δάχτυλά σου –πόσο κρύα είναι!– στο δέρμα μου, και μέτρησες τα οστά μου, και ψηλάφισες τις ουλές μου. Και τώρα η φλόγα σφυρίζει μέσα μου και θρυμματίζομαι, θρυμματίζομαι σε τόσα πολλά στόματα, […]
Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Το αγρίμι
Εγώ την είδα τη φωλιά του αγριμιού στο μυθικό εξοχικό με τον πλούσιο κήπο. Θαύμασα την τέχνη της κατασκευής, τα μυστικά της οχύρωσης, του ένστιχτου τη δεξιοσύνη. Αν με ρωτήσετε για ‘κείνο το μυστικό φόβο στο βλέμμα του οικοδεσπότη, το τρεμούλιασμα της ρυτίδας στην ένταση της ψυχής, την ενοχή που ντρέπεται το όνομά της, δεν […]
Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδία
Commentatio De Vita Et Morte ή Παρόραμα σ’ ένα ξένο ποίημα Η ΜακΚάλερς δεν έσβησε εν πλω Όπως ωραία και ποιητικά τα είπε ο Buk• αλλά Μέρες πολλές μετά το ξαφνικό Που αρκετοί το λένε Μοίρα ριζικό ή πεπρωμένο Μέσα απ’ τά χέρια των γιατρών Την άρπαξε ο θάνατος• θάφτηκε Ένα θλιμμένο μεσημέρι Στο κοιμητήριο […]
Δημήτρης Καρπέτης | Έξαψη
Αδρανής μπρος στη μοίρα μένοντας υποτελής στον πόνο, αντικρίζω έναν κόσμο όλο δράματα. Το ψύχος της επιθανάτιας αταραξίας βασανίζει τα χείλη. Ο χρόνος συνεχίζει ακάθεκτος να μαχαιρώνει τις ανάσες. Συγκλονισμένος απ’ την υπέρτατη ωραιότητα γεύομαι την έξαψη, αγγίζοντας την απόκρυφη εσοχή της φύσης σου. Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής το 1969. Έχει σπουδάσει […]
Μαίρη Γ. Πράσατζη | Ίδιον
Προσδοκούμε μια φυγή μακριά απʼ το θηρίο, που ζει μες την ψυχή μας, που αναστοχάζεται συχνά ξερνώντας μισοφαγωμένα όνειρα και λανθάνουσες σιωπές, και αναμετριέται με τη μέσα μας φωνή, που ψιθυρίζει μουσικές -χαμηλόφωνα. Η Μαίρη Γ. Πράσατζη γεννήθηκε στη Δράμα και μεγάλωσε στην Καλή Βρύση -ο τόπος που την καθόρισε. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή […]