Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Η σειρήνα

Όλη τη μέρα φεύγεις περιμένοντας το σούρουπο να δεις τον εαυτό σου να πέφτει από το μπαλκόνι, βουλιάζοντας μαλακά στο σκοτάδι του δρόμου. Εσύ που γύρεψες να βγεις από ρούχα που σε γδύνουν, που πέταξες μακριά φαγητά που σε τρώνε, ανοίγοντας στους τοίχους φωτεινά χαμόγελα, ακούς και πάλι χωρίς ανατριχίλα, με θλίψη όμως βουβή και […]

Μαίρη Γ. Πράσατζη | Carpe diem

Μια μέρα θα σε ξυπνήσει η λαχτάρα σου γιʼ αυτά που να γλιστρήσουν άφησες μέσα απʼ τα δάχτυλά σου. Τις αναβολές. Τις παραιτήσεις. Τον ορθολογισμό, που χάλασε την οπτική σου για τον κόσμο. Τον αυθορμητισμό σου, που θυσίασες στο βωμό της αποδοχής. Τα άνθη σου, που σκόρπισαν προτού να τα συλλέξεις. Θα ξεχυθεί σαν σμήνος […]

Δημήτρης Καρπέτης | Ρόλοι ζωής

Άγρυπνος υποδύομαι ρόλους. Το ελιξίριο της ζωής ξεβράστηκε, σβήνουν οι σταγόνες του πάθους. Η μνήμη κάνει κύκλους πνίγει το ασυνείδητο. Το κατεστημένο ενοχλείται από τις ωραίες στιγμές της ζωής. Έργο που εκτυλίσσεται σε τοπίο μουχλιασμένο. Η μεταμέλεια ζωντανεύει τα κομμάτια της αμνησίας. Στη νέα όψη του πάθους η ηδονή χτυπάει την πόρτα,  εισβάλλει στα πρωινά […]

Γιάννης Αρμενάκης | Τέσσερα ποιήματα

Φεύγε και σώζου «…ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη, σκληρός ως Άδης ζήλος ˙ περίπτερα αυτής περίπτερα φλογός, φλόγες αυτής..» Άσμα Ασμάτων Η’ 6 Σαν φάντασμα, μόνη βαδίζεις στο χρόνο μου μέσα ηχείς σαν φωνή υδάτων πολλών που τ’ ακούς μα δεν τα βλέπεις ˙ και τα νησιά βυθίζονται από το βάρος της μνήμης Σου, ενώ […]

Γιώργος Γκανέλης | Ιχνηλάτηση του τέλους

ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑ 30 ΜΟΙΡΕΣ Κάποτε πρέπει να μας πιστώσουν τις νύχτες που αδιάκοπα απομυζούσαμε ουρανό. Κι επειδή στην αποτίμηση μιας αγρυπνίας πάντα θα ελλοχεύει ο κίνδυνος του ανθρώπινου λάθους, δεν θα μιλήσω άλλο για ξημερώματα και παρόμοιες μπουρδολογίες. Τα ποιήματα μονάχα θα αντιπαρατεθούν με το φως. Σ’ αυτό το δωμάτιο εξυφαίνονται γεγονότα με […]

Γρηγόρης Σακαλής | Δουλοπάροικοι

Σ’ ένα παλιό μεταλλικό γραφείο του ΄50 της εποχής του σχεδίου Μάρσαλ κάνω το οκτάωρο μου τυχερός που έχω δουλειά ένσημα και άδεια την εποχή της ανεργίας και της βασιλείας των εργοδοτών προνομιούχος μέσα στην καθημερινή μιζέρια μου στη μονοτονία μα ποιά δουλειά δεν είναι μίζερη και μονότονη τι λέω τώρα όλα έχουν σαρωθεί δικαιώματα […]

Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδίες

Rediculus Amoris • έπινε όλη μέρα• όχι την αποφράδα που Σκοτώθηκε ο JFK Ή έφαγαν λάχανο οι μυστικοί Τη Νόρμα Τζην Μόρτενσον• (εξάλλου Αυτά είναι γεγονότα Βαθιά πίσω στο μέλλον Που όμως θα ξαναζήσουμε αύριο)• ούτε Τις μέρες που ανδραγάθησαν Ο Τραϊανός ο Λάγιος ο Μακρής Μουντζώνοντας το θάνατο με θάρρος Αλλά (τί κατάντια Να […]

Δημήτρης Καρπέτης | Χαρακιές

Μια απόκοσμη χαρά μεσουρανεί στις σκέψεις. Ο ιριδισμός καταστρέφει τα μαύρα φύλλα της καρδιάς. Στις παρυφές των δακρύων διακρίνω την ισχνή παρουσία των ονείρων. Τρέχω, οι ανταύγειες της αδρεναλίνης σκόρπισαν στον ορίζοντα. Μια ζωή μέσα στην ψευδαίσθηση, οι όμορφες στιγμές ξεμακραίνουν. Οι χαρακιές στο σώμα εισπνέουν ένα φως αμυδρό , ο κόσμος της σήψης αρχίζει […]

Άγγελος Ερατεινός | Τοπογραφία

Ακρωτήρι μπαίνει στη θάλασσα την μοιράζει περιμένουν ορμίσκοι αρμυρή αγκαλιά να διαλέξω   Ο  Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982) Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017)  Στίχος με στίχο (2019).    

Χριστόφορος Κυριακίδης | Δύο ποιήματα

Θεοκτονία ( Ήταν εκεί η απαρχή του μέγα πόνου.) Οργιαστική πυρά σαν απ’ την κόλαση βγαλμένη και γύρω πλήθος άτοπο εκστατικά τυφλό την κτηνωδία με ιερή ευλάβεια περιμένει.  Έπειτα οι Θεοί κατά σειρά σερνόμενοι στο έδαφος με μίσος ρίχνονται στη βέβηλη φωτιά λυτρωτική θυσία στο βωμό της γης και του ανθρώπου. Κραυγές στο βάθος λιγοστές […]