Λεωνίδας Ρήγας | Συνωμοσιολόγοι

Εγώ τους καταλαβαίνω πάντα τους καταλάβαινα άποψη εκφέρουν κι αυτοί μπορεί όχι πειθαρχημένη μπορεί όχι αλληλένδετη αλλά οπωσδήποτε άποψη κομμάτια της πραγματικότητας δανείζονται για να την ξαναδούν απελπισμένοι αυτή τη φορά κάπως καλύτερα μπας και κοιμηθούν τη νύχτα Τα ίδια δεν κάνει και μια κανονική άποψη; η δική σου ή η δική μου; τον κόσμο […]

Νεφέλη Μαρία Σακελλιάδου | Δύο ποιήματα

Lacrimosa Κάποιος να ‘ρθει να μου πει Πόσο νερό να ρίχνω στα λουλούδια Εσύ θα το ‘ξερες Το πόσο κλάμα αντέχουν Τώρα ήδη θα σου ‘χανε ανθίσει Μυστικά και φόβους Το ξέρω ότι γι’ αυτό τα κυπαρίσσια Στέκονται άφοβα Γιατί τους σιγοτραγουδάς Γλυκά το βράδυ πριν νυχτώσει Γιατί φιλάς λίπασμα τις ρίζες τους Γιατί υπήρξες […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

I Αυτοψία Τρίτη. Εις την θέσιν Μαρδάτι Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): Η μεγάλη χαρουπιά   Εκεί όπου διακλαδιζόταν σε δύο εύρωστους κλώνους, εισχωρώντας βαθιά στον εναέριο χώρο του εύθικτου γείτονα, εκεί βλέπεις τώρα δύο λείες μαχαιριές από βαρύ αλυσοπρίονο.   II Αυτοψία τέταρτη. Εις την θέσιν Ροβές Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):   Αλλαγή […]

Δημήτρης Καρπέτης | Απέριττη

Αιωρούμενος στο εφικτό δένω τα κομμάτια μου. Μια πάλη αδιάκοπη για να θυμηθώ το χρώμα των ματιών, το ρίγος της ασυδοσίας των συναισθημάτων. Οι εντάσεις του θρήνου αχόρταγες καταπίνουν το νήμα της ζωής. Τις δύσκολες ώρες ενσαρκώνονται μπροστά μου οι μυϊκές συσπάσεις της καρδιάς. Στην οδό διαφυγής ξεμακραίνουν οι ψευδαισθήσεις το αλάτι καλύπτει τις πληγές […]

Γιάννης Μπερούκας | Δύο ποιήματα

Σε λίγο Η ζωή μας λες και βγήκε  από μύθους και παραμύθια, απαρατήρητη κυλάει στο χώμα και κάθε μέρα βουλιάζει μέσα στην απομάκρυνση. Στο τραπέζι της Κυριακής άδειες καρέκλες, οι δρόμοι μας κρυμμένοι στις ακακίες της ομίχλης κι ό,τι έμεινε πίσω μας δυο δάκτυλα ήλιος και κάποια αξόδευτα χρόνια. Στο αναπόφευκτο, μετράμε αντίστροφα  και μ’ […]

Κωνσταντίνος Ιωαννίδης | Δύο ποιήματα

Το ημερολόγιο Σε μια στιγμή πικρού θυμού πέταξα το μικρό στο σχήμα σαν βιβλίο ημερολόγιο που μου πήραν τα παιδιά μου, (δώρο συμβολικό), δίνοντας από ένα δυο ευρώ ο καθένας. Δεν είναι για αυτά που έγραφα σ’ αυτό, δεν είχανε αξία  κι άλλωστε ποιος έχει χρόνο να διαβάζει ημερολόγια; Δεκαετίες τώρα έγραφα βιαστικά για μικρογεγονότα  […]

Νίκος Κουβίδης | Άρνηση

Χρυσά Λουλούδια έριξες  μέσα στην αγκαλιά μου  Αγγέλου μου ‘ταξες φτερά  να πάρεις τα φιλιά μου  Μα ‘γω έχω δώσει το φιλί  σε στόμα ματωμένο  σε κύμα κατακόκκινο  με δάκρυα φτιαγμένο  σ’ ένα παιδί που με κοιτά  που Ήλιος το ‘χει φέρει  που χει πλεμμένα τα μαλλιά  Τόξου σταυρό στο χέρι  Σαν την ανοίξω την […]

Κωνσταντία Γέροντα | Ημερολόγιο πανδημίας

Δεν έχει ψίχουλα η βεράντα Ένα περιστέρι ήρθε χθες και κούρνιασε στη βεράντα Τρίχωμα γκρίζο Ανεβοκατέβαζε το λαιμό του και γουργούριζε Έψαχνε να βρει ψίχουλα Δεν τρώω ψωμί, περιστεράκι Δεν έχει ψίχουλα η βεράντα Ζητώ συγγνώμη εγώ, η πολιτισμένη, στα σπουργίτια και στα περιστέρια Δεν έχει ψίχουλα η βεράντα [Σελ.13] Είναι πολύ νωρίς, καρδιά μου, […]

Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδίες

Απώθηση ή Λιμνάζοντας στο τέλμα τής Σφίγγας                               “Pseudo-Blues” [prose song “written on a toilet roll”] Κάθομαι πάλι και πίνω τον άμπακα Ή δυο ποτηράκια – το ίδιο κάνει –  Αφού δεν περιμένω κάτι να συμβεί Αφού δε νομίζω ότι τίποτα […]

Λίλλυ Ιουνίου | Ένα ποίημα

Κρατάμε στα χέρια μας μια πόλη ξεχασμένη ακροπατώντας στην ελπίδα κάθε αρχής μία κενή υπόσχεση αστείρευτου φωτός μάς συντηρεί ο ήλιος που τόλμησε να βγει και σήμερα ο έρωτας στα καταφύγια περιμένοντας έναν Μάη κάποτε ένα με τον κόσμο κάποτε εναντίον του τινάζουμε τη σκόνη των καιρών από πάνω μας πάλι κάτι θα βρεθεί να […]