Ποίηση

Όταν οι αγάπες περνούν φεύγουν και χάνονται αυτή που μένει ακλόνητη είναι η αληθινή αγάπη που δεν ενσαρκώθηκε στις προηγούμενες που ήταν απλά μεταμφιεσμένες σε κάτι που δεν ήταν. Η πραγματική αγάπη δεν λιγοψυχά μπροστά στις δυσκολίες δεν εξατμίζεται για ασήμαντους λόγους είναι εκεί κάπου μέσα μας και περιμένει το κατάλληλο πρόσωπο για να εκδηλωθεί […]

Η νύχτα μας αμήχανη και σύντομη, ο εαυτός μου αναμοχλεύει τα συντρίμμια. Κρύβομαι στη σιωπή. Πίσω απ’τα παράθυρα παρατηρώ τη ζωή. Οι υποσχέσεις κατακερματίζονται και πετάγονται στο χώμα. Πιστεύουμε ότι γευόμαστε, ότι αργοσέρνεται στο στόμα. Οι οπτασίες ολοένα αρνούνται τα εγκόσμια. Στα βουρκωμένα κόκκινα μάτια δείξτα μου όλα, ακόμα και τα λάθη. Η ζωή ξέρει, […]

Δηλαδή κάθε εφτάμισι περιμένω για το αύριο να έρθει. Να πιω μια μπυρίτσα και να πω:«τι ωραία και σύντομη η ζωή!» Αυτή η διαπίστωση είναι χρήσιμη για κάποιον απατεώνα του χρόνου, για μένα όμως τα νέα μοιάζουν παλιά. Βλέπω τις αγωνίες να αγωνιούν από μόνες τους σαν κουρδιστά παιχνίδια που τρέχουν γύρω-γύρω. Ακούω τις καρδιές […]

Κλωνάρι δεντρολίβανο και δίκταμου το φύλλο προτού σου στείλω μήνυμα στα δάκτυλα μου τρίβω Ακούς εσύ τ’ αρώματα τις λέξεις σαν διαβάζεις και στης καρδιάς τα τραύματα θεραπευτή τα βάζεις   Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982), Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017), Στίχος με […]

Ψάχνοντας διέξοδο από τη κοσμική ύφεση τα χρώματα της διάθεσης σε παραλλαγές δεν σκέφτηκα προς τα που θα πάει το αύριο σταμάτησα να ταξιδεύω μαζί του από χθες Όταν η τύχη με κοιτάζει με ασαφείς προθέσεις χωρίς επιλογή για αγαπημένους προορισμούς σ’ αυτόν που με βάπτισε στρατιώτη της ζωής έγραψα αφιέρωση στο βιβλίο με τους […]

Προσπάθεια μεγάλη Προσπαθείς καλύτερος να γίνεις· προσπάθεια μεγάλη καταβάλλεις. Πάθη κι αδυναμίες από της ματιάς το κέντρο παραμερίζεις, και το μάθημα των περασμένων σφαλμάτων ηχηρά στον εαυτό σου κάθε τόσο υπενθυμίζεις. Προσπαθείς· κι η μεγάλη προσπάθεια εξάντληση στην ψυχή φέρνει. Μνήμες και Ερινύες το μυαλό κάθε τόσο κουράζουν, κι οι καινούργιες αρχές ταξίδι ατέλευτο συχνά […]

Σ΄είδα στον ύπνο μου Isadora Duncan δεν χόρευες απλά πετούσες σ΄αυτούς τους σύγχρονους χορούς αρχαία ελληνίδα θεά μια μυσταγωγία ο χορός σου θαμπώθηκα όταν σε πρόσεξα κι έκτοτε σε βλέπω συχνά μόνο στα όνειρά μου να χορεύεις ξυπόλυτη πάνω στο γυμνό σώμα μου.   Ο Γρηγόρης Σακαλής γεννήθηκε και ζει στη Νάουσα. Σπούδασε Νομικά στο […]

Κοιτώντας από το παράθυρο  είδε τους δρόμους άδειους  μέχρι την γκρίζα θάλασσα,  τον ουρανό να μετανιώνει για όλα,  ν’ αποσύρεται Είδε το σκουριασμένο φως  γύρω απ’ τα σπίτια.  Έγραψε στο χαρτί μπροστά του: Σκουριασμένο φως   Είδε το αγόρι στο πράσινο ποδήλατο  ν’ απομακρύνεται.  Έγραψε: Το αγόρι  Το ήξερε τώρα πώς κοιμόταν και τ’ όνειρο του […]

Τάφοι ανοιγμένοι. Συλημένοι. Γκρεμισμένοι. Ποιος ξέρει πώς. Τι κρίμα. Βουλιάζει η καρδιά μου να βλέπω χαλασμένους τάφους. Λέω, πάει. Μίσεψε η γενιά. Δεν έχει απογόνους να ανάβουν το καντήλι. Μια στο τόσο να ξεχορταριάζουν… Ίσως και να ’χει. Ποιος ξέρει. Εσύ άλλωστε καθάρισες ποτέ τον τάφο των προγόνων σου; Όσων ήρθαν πριν από εσένα; Μήπως […]

Χάνομαι στην επερχόμενη φαντασίωση, η συναίνεση έλυσε τους μυς. Κινήσεις που απορρέουν απο μια θέληση για πράξεις ανάρμοστες. Σε κίνδυνο τίθεται η απραξία. Χωρίς ενδοιασμούς παραλογίζομαι, βυθίζομαι στη δίνη ενός κορμιού ακάλυπτου. Τη σάρκα μου σπονδή προσφέρω για ένα επιχείρημα παράτολμο, το θαυμασμό σε μια ψυχή επίλεκτη. Μια Κυριακή το άψυχο πια σώμα μου θάψτε […]