Γρηγόρης Σακαλής | Διαστροφή

Βλέπω με το ένα μου μάτι στο άλλο προχώρησε ο καταρράκτης δεν πειράζει θα γράφω μισά ποιήματα τώρα πρέπει να βρω λεφτά να το εγχειρίσω διάβασα κάπου ότι υπάρχουν εκατομμύρια παρκαρισμένα ακίνητα λεφτά, άχρηστα αυτοί που τα ΄χουν δεν ξέρουν τι να τα κάνουν την ώρα που οι απλοί άνθρωποι παντού στον κόσμο πεινούν ότι […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κατεύθυνση

Ακούμπησα το μόχθο μου σε μια βροχή απότομη. Ξεπλύθηκαν τα κατεστημένα και οι αποτυχημένες συνευρέσεις. Καταλυτική η κυριαρχία ενός κόσμου γκρι. Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που θέλουν να τα ζήσουν όλα μέσα σε μια στιγμή που δεν λένε κοινότυπα λόγια. Η εποχή των ταξιδιών είχε φτάσει. Μεσάνυχτα οι βόλτες άρχισαν στις φτωχικές συνοικίες της πόλης. […]

Ηλίας Οικονομόπουλος | Τρία ποιήματα

1 Εδώ κι εκεί μικρά σημάδια εξαντλημένα, σε πρόσωπα, σε χέρια, σ’ απροσδιόριστες μορφές δίχως πρόσωπο, δίχως χέρια, και μια ερώτηση στις μέσα σελίδες των εφημερίδων που αφήνει μελάνι καθώς διαλύεται. Στο τραπέζι λίγα καθημερινά αντικείμενα, λιγότερο πραγματικά απ’ το όραμα του ημίγυμνου κοριτσιού που πετάει απ’ το κρεβάτι την εφημερίδα και σηκώνεται να φτιάξει […]

Άγγελος Ερατεινός | Κονίτσης 24

Γκρι μονοκατοικία διώροφη εξωτερική απότομη σκάλα τα σκαλοπάτια της από το άλφα στο ωμέγα κι απ’ το ωμέγα στο άλφα ροζ καρδιοχτύπι ανεβοκατεβαίνει   Ο  Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950 Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982) Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017)  Στίχος με στίχο (2019)    

Άρης Ορφανίδης | Τρία ποιήματα

Διώκεται η μνήμη Την κατηγόρησαν πως ήταν  βασανιστική  Τους γέμιζε με τύψεις Της πρόσαψαν πώς ήταν αδυσώπητη Τους θύμιζε ευθύνες Την κατηγόρησαν πως ήταν πατρική Τους ήθελε αλύγιστους Στο τέλος παραδέχθηκαν πως ήταν έτοιμη να τους καταδικάσει η ίδια  Κι αυτοί απλώς την πρόλαβαν Η μνήμη διώκει όταν διώκεται Ακούστηκε στην άκρη της αιθούσης   […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εντός σου

Ταξιδεύοντας στις ερημιές του κορμιού σου, γεύομαι τ’ αλαφιασμένα κύματα την αρμύρα της σάρκας. Με κρατάς πεισματικά μέσα σου η λάβα να ρέει στα σωθικά . Κρεμιέμαι απ’ τα συγκεχυμένα λόγια των επιθυμιών. Όλο το βράδυ μένω ξάγρυπνος εντός σου. Το χάραμα η αίσθηση της αφής ανάμεσά μας αποτύπωσε τα ένστικτα στην άδεια κάμαρα. Εκτροχιάστηκα, […]

Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδία

 Helena in temptationem deserti            Pseudo-Blues [prose song “written on a toilet roll”] Στο μπαρ – στέκι παλιό Από την εποχή που κάναμε Τα κοκόρια στην πλατεία Πάνω σε πατίνια – δεν Είχε κόσμο• μόνο Οι γνωστοί φερτάκηδες και κάνα δυο Μισότρελα βαπόρια Κουβαλητές των ψευδαισθήσεων και ίσως Τού αργού θανάτου• […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Ο τρελός λαγός

Αριστερά το χάνι, δεξιά το πηγάδι και στη μέση αυτός,       αμέσως μετά τη στροφή. Μπροστά μου. Μισοκαθισμένος, σταχτής, κοκαλωμένος, με μάτια γυάλινα στη μεγάλη μου σκάλα. Στο βάθος το χωριό, λιγοστές σπίθες, οι ελιές, το φεγγάρι κι ο κάμπος – ώσπου στο πηγάδι το σάπιο γεράνι ξανατρίζει και στο κλειστό χάνι ο πάγκος φωτίζεται· […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Εγκατάλειψη

Είμαστε τα τελευταία φώτα του Νείλου μετρώντας τη διαδρομή του με βήματα απατηλά από τη θάλασσα προς τη στεριά, μέσα πέρα μακριά. Η ισχύς μας ασταθής, αναβοσβήνουμε σχεδόν συνθηματικά το ερωτικό μας νυχτέρι μέσω των τεχνητών διακλαδώσεων. Είμαστε μικρές θυρίδες λαμπυρίζουσες, ηγεμονίδες του υγρού στοιχείου που ξεδιαλέγουν στολίδια από τις βυθισμένες πολιτείες του. Με τα […]

Υακίνθη Στρατοπούλου | Κάτι σαν οικειότητα

Τα κλειδιά γυρίζουν o ήλιος στενός, ταλαίπωρος μετρά οι μετρήσεις αναπαύουνε την σκέψη απ΄ την περιέργεια πάνε χρόνια που επιμένει να σε τυφλώνει ανάμεσα σε τρύπες, ασπίδες στα κρυφά
αχνίζουν οι πνοές του δρόμου που περπάτησες ξανά σκυφτός. Ένας ουρανός, μαύρος, χύνεται σε μερικά εκατοστά δέρμα χωράει τα δάχτυλά μου κι έπειτα τα χέρια μου ως […]