Καλή Αθανασάκη | Να εξηγήσω θέλω

Να εξηγήσω θέλω. Σκέψεις  σε ένα μυαλό στάχτη. Μα πώς να προσφωνώ τον έρωτα; Πλάθουν οι άνθρωποι αισθήματα γεμάτα αισθήματα  κενά καταχωνιάζουν στιγμές βλαστημούν τον χρόνο που περιπαίζει με την παρουσία τους και καταριούνται μέσα στα μισοσβησμένα φώτα της πόλης τα κιτρινίαρικα  που τρεμοπαίζουν την  ελπίδα τα λόγια τα μικρά που δεν πρόλαβαν ποτέ τότε […]

Αλιέ Πεμπέ | Πρώτη του Μάη

– Πρώτη του Μάη γιορτινή, κι εμείς δεν είμαστε μαζί. – Θα ‘ρθει κι η μέρα η γιορτινή, μην χάνεις την ελπίδα ούτε στιγμή. – Κάνε όνειρα, γράψε στο χαρτί, έρχομαι για πάντα στην δική σου την ζωή. – Έρχομαι κι εγώ, πετώ να σε βρω, ορκίζομαι πως για την υπόλοιπη ζωή, στεφάνια θα φτιάχνουμε […]

Μαργαρίτα Παπαμίχου | Εντός χαϊκού

Εύθραυστες μέρες νομίζεις πως θα σπάσουν μετά σπας εσύ * άνοιξη έξω δεν ακούω τι λέει μένω μέσα μου * Καλή μου νύχτα σώπα κι έχω να ράψω κέρινα φτερά * θάλλει ακόμα το φιλί σου στο στόμα όμορφο ψέμα * μία σου λέξη παραμάνα στο στήθος και δε σκουριάζει * Ανηφορίζει ξεκλειδώνοντας νερά άοπλο […]

Μαρία Βίτσα Σουλιώτη | Τέλος εποχής

Περασμένες δόξες θυμήθηκες απόψε. Νοστάλγησες τα λουλούδια της Άνοιξης εκεί που τώρα φυτρώνουν οδοφράγματα. Πεθύμησες τα πουλιά της ελπίδας να πετούν ελεύθερα στον ουρανό που άδειασε από όνειρα. Λαχτάρησες τα τραγούδια της ψυχής πίσω από συνθήματα ντυμένα με αδέσποτες νότες. Δάκρυσες για τα παράσημα ανδρείας που τώρα στολίζουν τα κάγκελα των κελιών. Πόνεσες για τα […]

Αργυρώ Αξιώτη | Τρία ποιήματα

[Είναι κι αυτοί] Άλλοι βαδίζουν πάντοτε σε σταθερή τροχιά καθώς τα τρένα στις ράγες τους καθώς οι δορυφόροι στις τροχιές τους καλοκουρδισμένοι άσφαλτοι δίχως αμφιβολίες Άλλοι πάλι συμβουλεύονται τους χάρτες ξέρουν να χρησιμοποιούν πυξίδες μελετάνε τις οδούς συμβουλεύονται το gps χαράσσουν διαδρομές κάνουν ανταποδοτικά μελλοντικά σχέδια Είναι κι αυτοί που περιπλανιόνται άλλοτε τρέχουν παράλληλα στις […]

Αναστασία Δαβλάρα | Σαν κλουβί

 Σαν κλουβί σε θηρίο, πάλι ο ίδιος βηματισμός έρχονται να με ταΐσουν σας παρακαλώ τους λέω δεν είμαι πουλί είμαι κλουβί τι δεν καταλαβαίνετε; Αν στ’ αλήθεια θέλετε να κάνετε κάτι λαδώστε μου το πορτάκι μπαινοβγαίνουν πουλιά δεν αντέχεται το τρίξιμο Της ελευθερίας τους.   Η Αναστασία Δαβλάρα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ζει και εργάζεται στο […]

Χρήστος Κουλαξίζης | Εκεί που κρύβεται η αγάπη

Σ’ αυτά τα μικρά και ντροπαλά “στείλε μου, αν θέλεις, όταν γυρίσεις σπίτι” κρύβεται όλη η αγάπη. Η αγάπη που θα σε οδηγήσει σε νέα μονοπάτια, θα σε κάνει να ονειρευτείς, να ανοιχτείς, να δώσεις όλα όσα έχεις μέσα σου και δεν το γνώριζες καν ότι υπήρχαν. Εκείνη η αγάπη που θα σου προσφέρει απάγκιο, […]

Αλιέ Πεμπέ | Μάθημα

Τα βραδιά δεν θέλω να κοιμάμαι με βαριά καρδιά, τα βάζω όλα στην θέση τους μέσα στο μυαλό και την ψυχή μου, προσεύχομαι στο θεό το πρωί που θα ξημερώσει να ανοίξω τα μάτια μου και το χθες να είναι μόνο παρελθόν και η νέα μέρα που θα ζήσω να είναι η αρχή για νέα […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αβαθή…

Απολαμβάνουμε τις αμυχές της νοσταλγίας, οι πνοές της απουσίας δένουν τις νύχτες. Μας αγκυλώνει ο οργασμός της καθημερινότητας, στα δάκρυα έχουμε πετάξει την ανυπαρξία του εσωτερικού μας κόσμου. Αναρριχόμαστε στης μοίρας τα σκαλιά με την ψυχή στο στόμα. Για λίγες μόνο στιγμές ανοίγει η πόρτα  της ευδαιμονίας. Το σκοτάδι καλπάζει αφήνοντας μαύρες κορδέλες στα αβαθή […]

Σοφία Σταθούλη | Δύο ποιήματα

[Μέρες που περνούν Μες από Γρίλιες] Υπάρχουν μέρες που το Σκοτάδι Ξορκίζεται με περισσότερο σκοτάδι Πιο Παχύ, πιο Αδιαπέραστο Τέτοιες μέρες η ατμόσφαιρα είναι Ηλεκτρισμένη Κάτι σφίγγεται πάνω αριστερά Στο στέρνο Αυτές είναι οι πιο ανυπόφορες μέρες Οι πιο Βάναυσες ώρες Μια Αλτρουιστική πράξη προς τον Εαυτό σου Και τους άλλους Μα κυρίως στον Εαυτό […]