Μαργαρίτα Παπαμίχου | Pause

Οικειοθελώς κλείστηκα μέσα στο χάρτινο σπίτι μου μετρώ τις βάρκες που δένουν στον κήπο μου και πάντα λείπει μία γαντζώνομαι από τα δίχτυα των ψαράδων που ξέρουν το τραγούδι της φάλαινας κοιτάζω τους τοίχους κι αυτοί μου επιστρέφουν θάλασσα με τα κοχύλια της με τα στρείδια της με τα ωραία της τα ψέματα έχω φτιάξει […]

Σοφία Σταθούλη | Τρία ποιήματα

[Αθήνα] Μια περιπλάνηση στους δρόμους της Αθήνας Αρκεί Για να μυρίσεις τις καμένες – σα χρησιμοποιημένα τσιγαρόχαρτα- ελπίδες των πολιτών της Η ατμόσφαιρα πνιγηρή Η μυρωδιά του μπαρουτιού Πυροδοτεί το μικροσκοπικό μηχανάκι, κάπου μέσα στ’ αυλάκια του μυαλού μου Αν κοιτάξεις προσεχτικά θα δεις σκόρπια κομμάτια από πυροτεχνήματα και φωτοβολίδες Παντού τριγύρω Που πέταξαν οι […]

Δημήτρης Καρπέτης | Θρυαλλίδες

Προσχήματα, υπεκφυγές  ένας λυγμός που πνίγει.  Θρυαλλίδες ελπίδας  εισβάλλουν στα πεπραγμένα. Παράθυρο στο κενό,  κλειδί μες στο σκοτάδι  μία σταγόνα αίμα. Περιφέρουμε το σκονισμένο προσωπείο σε μια αιωνιότητα νωθρή. Στην τρικυμία της ζωής, στα υγρά δωμάτια, δευτερόλεπτα ονείρων αρκούν για να μας θρέψουν. Οι θρυαλλίδες φεγγοβολούν, ταράσσουν όλα τα στάσιμα.   Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε […]

Μαρία Βίτσα Σουλιώτη | Το δάσος των ψυχών

Αντηχούν τα γέλια των Δρυάδων στους καταρράκτες της μνήμης Μπερδεύονται οι αρχαίοι χρησμοί στα βήματα των Σατύρων Κι εμείς κοινωνοί του φόβου  ανάμεσα στα δέντρα διάφανα σώματα γύρω από σκοτεινές μορφές Ανασαίνουμε την αιωνιότητα με μικρές παύσεις θνητότητας Στερημένα φιλιά κρύβουμε στα φύλλα να χορτάσουν πρωινή δροσιά Στα λουλούδια μυρίζουμε  το περίγραμμα μιας αυτόχειρης άνοιξης […]

Θεοδώρα Βαγιώτη | Μαγιάτικος χορός

Μια μαγιάτικη Δευτέρα μια Δευτέρα της Ιουλίας ή της Ελένης ένα πρωινό πιο ρόδινο απ’ τα χέρια της Αυγής το άδειο παγκάκι της πλατείας των ασώματων θλίψεων που σκάλισε μια πλανόδια αρτίστα με φεγγάρια και χασίς το’ 93 θα γεμίσει ξανά Με χέρια μπουκέτα από γεράνια στολίδια που κάθισαν την αρχοντιά τους στο ηλικιωμένο πέτο […]

Φανή Καλαμπόκη | Δεν περνάει κανείς

Το φανάρι άναψε πράσινο. Δεν περνάει κανείς. Ίσως το θέσουν εκτός λειτουργίας. Ίσως θέσουν εκτός λειτουργίας και την άνοιξη. Προκαλεί ευφορία και επιβάλλει συναναστροφή, συναναστροφή με γυμνό δέρμα. Άναψε πάλι πράσινο. Πέρασε ένα χελιδόνι.   Η Φανή Καλαμπόκη γεννήθηκε το 1985. Είναι απόφοιτος του τμήματος φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής σχολής Αθηνών. Ζει και εργάζεται στη […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εγκλεισμός…

      Έγκλειστος σ’ ένα δωμάτιο κενό       ένας θνητός καταβροχθίζει το χάος.       Απαγορεύοντας την επαφή,       εξαντλημένοι από τις παραισθήσεις,       οι ανάσες μας αιωρούνται       εκτεθειμένες στο φόβο.       Τα μάτια ιχνηλατούν       τον αντικατοπτρισμό της άνοιξης,     […]

Εύη Χρόνη | Ερωτικό

-Τιμωρία στο δωμάτιό σου δεσποινίς εκτός κι αν με γλύψεις. -Ξέρετε να γλύφετε;  -Σημασία έχει να το θέλεις πολύ.  – Όχι να αγαπάς; – Όχι.  – Μα είναι και ταινία. Το έχω δει. Έπαιζε μια κυρία που όλο έκλαιγε. Δε θυμάμαι τίποτα άλλο. Ήταν όμορφη. Μετά πήγαμε σπίτι και – . – Να γλύφετε ξέρετε; […]

Αλιέ Πεμπέ | Στο μέλλον

Κι αν κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον κοίτα να μην είσαι εσύ η αιτία που το άλλαξε. Οι μέρες είναι δύσκολες και εσύ περπατάς στο σκοτάδι χωρίς φακό, περπατάς σε πέτρινα μονοπάτια χωρίς παπούτσια. Φοβάσαι αλλά δεν το δείχνεις, «έλα μωρέ» είναι το μότο σου «σε έμενα θα τύχει»,  είναι το επόμενο που […]

Μαρία Δημητρίου | Φυλακή

Να σε κλειδώσω μέσα αγάπη μου Να μη σε δει ο ήλιος και σε ματιάσει Να σε κλειδώσω μέσα αγάπη μου Να μη μυρίσει κανείς ξανά τα μαλλιά σου Να σε κλειδώσω μέσα αγάπη μου Να μη σε αγγίζουν ούτε οι στάλες της βροχής Να είσαι μόνο δικιά μου   Η Μαρία Δημητρίου γεννήθηκε  στη […]