Γράφει ο Αναστάσης Πισσούριος Δεν είναι πρώτη φορά που εκθειάζεται ένα βιβλίο κάποιου συγγραφέα. Επίσης, δεν έχει σημασία τελικά αν ο έπαινος ενός έργου το αξίζει ή όχι. Αυτό πολύ πιθανόν θα το κρίνει ο χρόνος και η ιστορία. Ο ποιητής και φιλόλογος Κυριάκος Χαραλαμπίδης εκθειάζει με τη σειρά του το βιβλίο «Ποιός γνωρίζει αυτό […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Απόστολος Θηβαίος | Το πρόσχημα
Σκετς με δυο χαρακτήρες και ένα γαλάζιο πρωινό Περαστικός: Δώστε μου μα φυλλάδα, γρήγορα παρακαλώ, θα χάσω το λεωφορείο, γρήγορα! Εφημεριδοπώλης: Ποια θέλετε; Περαστικός: Μα σας είπα! Όποια να΄ναι, δεν σας λείπουν άλλωστε, κύριε. (ειρωνικά) Εφημεριδοπώλης: Ναι, αλλά ποια ακριβώς; Περαστικός: Έχει σημασία, αλήθεια; Εφημεριδοπώλης: Εσείς τι λέτε; Περαστικός: Μα εσείς βρεθήκατε στον δρόμο […]
Άγγελος Ερατεινός | Γλιστρά η μέρα
Πέφτει ο ήλιος, χρώματα του χύνονται στο δρόμο στη Σαντορίνη σούρουπο ν’ αναπαυθεί το άσπρο Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982), Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017), Στίχος με στίχο (2019), Ενδοχώρας Αμάραντα (2023).
Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος | Off
“Από νωρίς το απόγευμα και σε ζωντανή σύνδεση, το δημοσιογραφικό επιτελείο του σταθμού εργ…” Δεν θέλω τέτοιες υπηρεσίες, ούτε να χρωστάω χάρη σε κανέναν. Μπούχτισα απ’ όσους “σκοτώνονται” για μένα. Ξέφυγε μια βλαστήμια μέσα απ’ τα δόντια μου. Μια κούφια βρισιά, όσο κούφιο είναι και το κουτί της τηλεόρασης. Άλλο τόσο χωρίς αντίκρισμα η […]
Αναστάσης Πισσούριος | Για μια αιωνιότητα
(Στον Χρίστο Τόγια) Αυτή τη φορά θα σας μιλήσω για το ψέμα. Δεν φτάνει η αλήθεια να ομολογήσει ότι λέχθηκε τότε στο γραφείο. Έχω ήδη εγγραφεί και λαμβάνω την ενημέρωσή τους καθημερινά. Κάθε φορά που έρχεται ο συντηρητής στο σπίτι προκαλείται ένταση. Τον στέλνει το γραφείο για ειδικούς σκοπούς λέει. Μέσα σε μια απαστράπτουσα λευκότητα […]
Απόστολος Θηβαίος | Caritas est interitus, μωρό μου
Γαλάζιες, μεγάλες αλήθειες «Γίνεται χαμός εκεί έξω, έτσι δεν είναι φίλε;», είπε χαμογελαστά και ακούμπησε ένα σωρό πράγματα πάνω στο θυρωρείο. Ο γέρος πλησίασε και οι δυο τους σφίξανε τα χέρια. Είχαν καιρό να τα πούνε, ένα καλοκαίρι μοιάζει άλλωστε με ατέλειωτο καιρό. «Τι τα θες. Τραγούδια, στρατιώτες, μαθητές, κληρικοί, κορναρίσματα, απογοητεύσεις, μοναξιές. Όλα υπάρχουν […]
Αλέξανδρος Αδαμόπουλος | Η καρφίτσα και το μπαλόνι
-Δεν έχω ξεδιαλύνει ακόμα μέσα μου γιατί είχα πάντα την ανάγκη από μικρός να φτιάχνω με τα χέρια όλη μου τη ζωή -Αυτό είναι ευγενικός πνευματικός αγώνας -Όχι ακριβώς· homo faber, με τα χέρια: Ό,τι έπαιζα, ό,τι φορούσα· τόξα, βέλη, αποφόρια, ξύλινα σπαθιά, σκαμνάκια, τάβλες για ύπνο· ράφια μετά, καθίσματα, γραφείο, βιβλιοθήκες· τα πάντα ει […]