Ξαναθυμάμαι τους πρώτους συναγερμούς –ήταν χτες, ήταν αύριο- τα τηλεγραφεία, Σεντάν, Σεντάν, τις βολές της Αεράμυνας που ξεχορτάριαζαν τον ουρανό και τα καρβουνιασμένα υπόστεγα, κλειστά γκισέ και βαλίτζες γεμισμένες με τρεμάμενο χέρι ενώ οι άνθρωποι δεν συγκρατούν τίποτα, να είστε σίγουροι: τα τινάζουν, μετά τους θάβουν και αυτό το λένε ιστορία οι μεν προσεύχονταν όταν […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2017, 8:00 μ.μ. | Θυμόμαστε τη Φρίντα!
Η Φρίντα Λιάππα υπήρξε μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες του ελληνικού σινεμά, και μάλιστα στην εποχή που ο χώρος ήταν ανδροκρατούμενος. Η μοναδική Φρίντα έχει πολλούς φίλους, ανθρώπους της τέχνης, της ζωής, ανθρώπους που δεν την γνώρισαν, αλλά την αγάπησαν μέσα από το έργο της. Με την ευκαιρία της επανέκδοσης των διηγημάτων της «Η […]
Μανόλης Αναγνωστάκης | Φοβᾶμαι…
Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό». Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου. Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα μὴν […]
Παλιά Αθήνα Συναυλία της Χορωδίας του δήμου Αθηναίων
Στο πλαίσιο της διπλής –ιστορικής και εικαστικής– έκθεσης #NeapolisAthina: και τώρα και τότε, το Πρόγραμμα Μουσικής (ΒΜ) του Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Nashua, NH, USA) και ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) παρουσιάζουν την συναυλία «Παλιά Αθήνα» της Χορωδίας του δήμου Αθηναίων με καντάδες […]
Σελάνα Γραίκα | Γιατί θηλιά νεκόπη
Θα’ τανε πρώτη του Μαγιού· φως μέσα και όξω, στο άκουσμα θα φτέρων’ η καρδιά, το μέσα θα ανδρώνει· σμίγουν οι γέροι με τους νιούς, σκύβουνε οι ψυχές τους, φουμάζεται η ανάσα τους που δέντρα ξεριζώνει, στα μαύρα τα μαντήλια τους και στ’ άχρωμά τους χείλια. Σαν ηλιαχτίδα θ’ άστραφτε σαν ήλιου φως […]
Χριστόφορος Τριάντης | Έργα
Στις πολιτείες πρώτα, έκοψαν τις φτερούγες των χελιδονιών για να λησμονηθεί η αγιοσύνη. Μετά, γκρέμισαν τα παλιά σπίτια για να δολοφονήσουνε τις μνήμες. Κατόπιν, έσβησαν τις πληγές από τα πρόσωπα για να λαθεύει η ομορφιά. Ύστερα, έλιωσαν τα ρόπτρα για να χαθεί ό,τι άγγιξαν τα χέρια (με τρυφερότητα). Τέλος , μασκάρεψαν τον πόνο με διατάξεις […]
Ράινερ Μαρία Ρίλκε | Η σοφία του Ρίλκε
ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΝ Ζούμε τόσο άσχημα επειδή καταφθάνουμε στο παρόν πάντοτε ανέτοιμοι, ανίκανοι και πολυδιασπασμένοι. Πόσο εγκαταλειμμένοι μπορεί να είμαστε κάποιες στιγμές, πόσο το αν θα αντέξουμε τους εαυτούς μας εξαρτάται από τη λιγοστή ενδοτικότητα των πραγμάτων, κι όταν αυτά ξάφνου δεν μας αποδέχονται και δεν μας προάγουν, απομένουμε τότε έτσι, εκεί, […]
Γιώργος Βέης | Τι έχει η Κατερίνα
«Ας μας γοητεύσει ακόμα τούτη η ολόδροση απατηλή πνοή». Saint-John Perse Η Κατερίνα έχει αυτό που λέμε: «βαθιά τρυφερά βράδια», ή αυτό που κάνει τους ψαράδες να κεντούν με υπομονή τ’ απομεσήμερα τ’ ατέλειωτα δίχτυα τους. Η Κατερίνα έχει αυτό που λέμε: «ένα απόγευμα κάτω από ένα πελώριο χαμόγελο», «ένα απόγευμα κάτω απ’ τον […]
Τζούλια Γκανάσου | Γονυπετείς
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Υπέρ Πίστεως [Απόσπασμα από τις σελίδες, 51,52.] Ο δρόμος προς Εκείνη δεν είναι βατός, ούτε απομένει λίγη απόσταση. Ο κόσμος που ακολουθεί το μονοπάτι είναι πάρα πολύς και ο τάπητας δεν είναι βελούδινος. Στα αυτιά μου φτάνουν λυγμοί, αγκομαχητά και γέλια σχεδόν νευρικά, κουβέντες που δεν ξεχωρίζω. Δεν είναι απλό. Τα […]