Τό καλοκαίρι ἡ νύχτα πέφτει ἀπάνω σου γυναίκα ἱδρωμένη κι ἀπρόσεχτη. Νύχτα ὅπως νύστα. Νύστα καί νικοτίνη. Νύχτα λοιπόν θά πεῖ ἕνα τάλιρο πού σοῦ ‘πεσε στήν Γ΄ Σεπτεμβρίου κι εὐθύς καί μ’ ἑκατόν σαράντα τό κάναν τ’ αὐτοκίνητα ἕνα μέ τήν ἄσφαλτο. Στή Χέυδεν στή Φερρῶν οἱ νάιλον ἐπιβάτες περιμένουν νά ἐπιβιβαστοῦν στά σκουπιδιάρικα. […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Έμιλυ Ντίκινσον | Ήθελα να ‘μουνα για σε το Καλοκαίρι
Ήθελα να ‘μουνα για σε το Καλοκαίρι, όταν οι μέρες του Καλοκαιριού περάσουν, κι η μουσική σου ακόμα, βράδυ-μεσημέρι, τα νυχτοπούλια και τα φλώρια σαν σωπάσουν. Για σε ν’ ανθίσω, κι απ’ το μνήμα δραπετεύω και τα λουλούδια μου τριγύρωθέ σου απλώνω. Σαν ανεμώνη να με κόψεις σου γυρεύω, να ‘μαι λουλούδι σου παντοτινό και […]
Μαίρη Κλιγκάτση | Νυμφώνας
[άνοιξη βράδυ στη Ρωμαϊκή Αγορά] Τα κλειδιά δυο περιστέρια που φιλιούνται πάνω στη ζυγαριά του Γονατά – ίσα που φαίνεται στο κάδρο, τμήμα της κεφαλής του και τα χέρια. Δεν έτυχε να μάθω μουσική -ποιος είναι ο φρύγιος, ο λυδικός ο δρόμος- ούτε τα σύγχρονα που λένε κι εξηγούν αναγνωρίζω. Τα κλειδιά, […]
Αργύρης Κόσκορος | Η φωλιά
Όταν η Μαρία το βρήκε μόνο κι ανήμπορο, σχεδόν ετοιμοθάνατο, ήταν ένα μικρό άφτερο πλάσμα με μάτια κλειστά και στόμα που έχασκε. «Θέλω φωλιά» της έλεγε, δίχως μιλιά. Και η Μαρία, άμαθη ακόμα κι αδέξια, άλλο δεν μπόρεσε να κάνει παρά τα δάχτυλα κλαριά ενώνοντας τις φούχτες της και βάζοντάς το μέσα να κουρνιάσει. Αυτή […]
Σύλβια Πλαθ | Πληγή
Τι έξαψη- ο αντίχειράς μου αντί για το κρεμμύδι η κορφή του κομμένη σχεδόν ένα μεντεσές έμεινε μόνο από δέρμα, ένα καπάκι σαν καπέλο, νεκρικά χλομό. Κατόπιν αυτό το κόκκινο βελούδο. Μικρέ προσκυνητή, ο Ινδιάνος σου πήρε το σκαλπ. Αγριόγαλου λειρί. το χαλί σου ξετυλίγεται κατευθείαν μέσ’ απ’ την καρδιά. Πατάω πάνω του, σφίγγοντας το […]
Ξαναδιαβάζοντας τον Κώστα Ταχτσή – Τρίτη 10 Ιουλίου 2018, 8:30 μ.μ.
Με αφορμή την νέα συγκεντρωτική έκδοση «Ποιήματα» του Κώστα Ταχτσή, οι εκδόσεις Γαβριηλίδης σας προσκαλούν σε μία συζήτηση για την παρουσία του συγγραφέα από τη δεκαετία του ‘50 ως τη δεκαετία του ‘80, τη σημασία του έργου του και τις νέες προσεγγίσεις που αυτό προκαλεί. Θα προβληθεί οπτικό υλικό. Θα μιλήσουν οι Έρη Σταυροπούλου (ομότιμη […]
Μάρκος Μέσκος | Ὄνειρα στόν Ἅδη
[Βαβέλ] Τά χρόνια ἐκεῖνα ἐλάχιστοι μιλοῦσαν τήν ἴδια γλώσσα νερό δέν περνοῦσε τό χῶμα κατάξερο πίσω στήν πόλη καρτεροῦσε τό κενό. Πουλί μου πῶς νά ‘θρει στά λημέρια σου στά κλαριά σου πῶς νά τραγουδήσει˙ τό ακρογιάλι ἀγριεύει φοβερίζοντάς τον μέ τά φωνήεντα πού μουγκρίζουν καί ταίρι δέν ἔχουν ξεμοναχιασμένα. Πίσω τους ἀκολουθοῦσε σάν τό […]
Ε. Μύρων | Τρία ποιήματα
[Δεξιότητες] …ἦταν κακὴ ἐπιλογὴ τὰ ὄνειρα γιὰ ἄρματα – βούλιαξαν ἀπὸ νωρὶς στὴ λάσπη. Ἐκεῖ πᾶς μὲ τὸ ἐλαφρὺ βιογραφικό… [Γείτονα] Κάποια στιγμὴ θὰ δεῖς τὸν Ἀργύρη ἀπέναντι. Φυλακισμένος πίσω ἀπὸ τὴν τριανταφυλλιὰ ζεῖ ἕνα παγωμένο μάρμαρο ποτισμένο ὑγρασία ἔκτης ὥρας πρωινῆς. Ὁ καφὲς του, μόνιμα κρύος στὴν κουπαστή, καίει τοὺς σπόρους στὶς γλάστρες γεμίζει […]
Φανή Καλαμπόκη | Μοιράζομαι μαζί σου
Μοιράζομαι μαζί σου ζωή Μοιράζομαι ένα τραγούδι “here comes the sun” Μοιράζομαι ένα ποτήρι νερό Μοιράζομαι ένα σεντόνι Μοιράζομαι λέξεις Μοιράζομαι αναπνοές, πότε λαχανιασμένες, πότες έτοιμες να σβήσουν Μοιράζομαι τη θάλασσα Μοιράζομαι τα άστρα πάνω απ’ το σπίτι μας Μοιράζομαι τη βραδινή δροσιά του Ιούλη. Μοιράζομαι τη μυρωδιά απ’ τη τριανταφυλλιά μας, τις γραμμές της […]