Στον Άγγελο Τόμπρα, κάποτε ίσως Ιρλανδό. Ο Τρελός Λαγός, του Μ. Σαχτούρη Κάποτε γνώρισα μερικά παιδιά που ‘χαν συνήθειο να μεταμορφώνονται σε σπασμένους θρόνους. Θες το κουβάρι του καιρού που μεγαλώνει τις αποστάσεις, θες οι τροπές του ποιητή, εκείνα τα παιδιά χάθηκαν. Σκόρπισαν εδώ και εκεί, τα καλύτερα παιδιά αυτού του κόσμου τινάχτηκαν με […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Αργύρης Κόσκορος | Ανατολή
Η ανατολή του Αυγούστου σε βρίσκει πάντα γυμνή πάνω στα υγρά σεντόνια ενός φτηνού μοτέλ ή ενοικιαζόμενου, μ’ εμένα στο πλάι να καπνίζω. Πιάνω μετά το τασάκι και ζυγίζω το βάρος της στάχτης χαζεύοντας τ’ αποτσίγαρα. Τα δικά σου τ’ αναγνωρίζω από το κοκκινάδι της γόπας, τα δικά μου απ’ τα σημάδια που τους αφήνουν […]
Μαρία Βίτσα – Σουλιώτη | Νύχτα των λυγμών
Τη νύχτα των λυγμών τρέμουν τα χείλη στον κήπο της Εδέμ μια καταχνιά της Λευκοθέας ψάχνουν το μαντήλι του Ίκαρου γυρεύουν τα φτερά. Θ’ ακούσεις σιωπηλά να ψιθυρίζουν αγγέλων ύμνους, λόγια μυστικά παλιές φωτογραφίες να δακρύζουν αγκάθινα στεφάνια στα μαλλιά. Εκείνη την ανάλγητη την ώρα […]
Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδία
[Το Σύνδρομο τού Σκαντζόχοιρου] 17. Μια κραυγή δυνατή Τρεις φορές μέσα στη νύχτα Να με φωνάζει Και νόμιζα πως ήταν ο πατέρας μου Νεκρός εδώ και τρεις στιγμές αιώνων Θα μπορούσε να γίνει ο λόγος Που δε σβήνω […]
Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Δύσκολη βάρδια
Εύκολο είναι να το πει. Τους αγαπάει κι ας μην τους γνώρισε καλά. Του αρέσει να τους βλέπει να πίνουν αμέριμνοι καφέ, να γελάνε εύκολα κλείνοντας πονηρά το μάτι και να ερωτεύονται. Κάποτε πάλι τον θυμώνουν για λίγο, όμως, κι ας ξέρει πως τούτοι ονειρεύονται μόνο τη νύχτα στο κρεβάτι, όταν αυτός, χωρίς να κοιμηθεί, […]
Φοίβος Σταμπολιάδης | Το μαύρο άλογο
Απολλωνία Σαββατόβραδο του Ιούνη και η ώρα εννέα. Το βαπόρι από το ατσάλινο στόμα του καταπίνει αχόρταγα ανθρώπους και φορτηγά. Νταλίκες με μουγκρητά υπό τις οδηγίες του πληρώματος, λες και αρνούνται με πείσμα, μπαίνουν στο στομάχι του κήτους. Οι επιβάτες με τα μπαγκάζια στα χέρια σχηματίζουν ουρές στη σκάλα. Η ατμόσφαιρα σου προκαλεί δυσφορία. Υγρασία, […]
Απόστολος Θηβαίος | Executioner
ορκιστείτε πίστη στην πατρίδα απλώστε το χέρι σας ο θείος Σαμ σας αγαπά ο θείος Σαμ σας λέει με νόημα, “είναι μονάχα χρόνια” Executioner από τις σωσμένες ιστορίες του μεγάλου αμερικάνικου εγχειριδίου Η σκηνή διαθέτει μερικούς καθρέφτες και αρχαιοπρεπές στυλ. Για την ακρίβεια μιλάμε για ατμόσφαιρα παριζιάνικου μπορντέλου. Όμως ο Τζέρεμι γνωρίζει […]
Δημήτρης Καρπέτης | Τα Πορφυρά Χαλάσματα
Μέσα απ’ τα χέρια μου έφυγε ο ουρανός μια νύχτα βαθιά, κομματιάζοντας το λάβαρο της ελπίδας. Οι ύμνοι του φεγγαριού αγνοούμενους μας άφησαν μόνο. Μαζεύω τη φωνή μου, κλείνω τα μάτια μου, στην ορμή της ερημιάς γινήκαμε αόρατοι. Μια συμφορά που σκάρωσαν ο θάνατος κι φλόγες. Ανοίγω το σακούλι του αναστεναγμού για ν’ αντικρύσω τον […]
Κώστας Κωνσταντινίδης | Καιροί Μεταμοντέρνοι
Τούνελ ανήλιαγο μπορεί Ξεθωριασμένων εννοιών Ο βίος μας. Ανήλιαγο και μιαρό Έρημο ανηφορικό Και δύσφορο. Αθώα ζερβά και δεξιά Άγουρα σώματα νεκρά Κι ερείπια. Σε αχυρώνα αλλονών Αχόρταγα αρπακτικά Τσακώνονται. Κροίσων παχύσαρκες καρδιές Δίπλα σε μελαμψές κοιλιές Διόγκωσης. Οι ήλιοι που ‘χαν οι παλιοί Οάσεις στη διαδρομή Ψευδαίσθησης. Τετράποδων τη λογική Αφού ορίζοντας ουδείς Θυμόμαστε. […]