Νέα κυκλοφορία | Μιχάλης Ναυπλιώτης – Οι αναμνήσεις της Ειμαρμένης

«Στο βιβλίο αυτό δεν θα διαβάσετε προσωπικές μου απόψεις για τα γεγονότα του 2127. Παραθέτω αναλλοίωτο πρωτογενές υλικό προερχόμενο από επιλεγμένες καταγραφές μου, με χρονολογική σειρά. Ονομάζομαι Κένεθ Μακγκρέγκορ και ήμουν μέχρι πρότινος υπουργός Πληροφοριών της Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτό είναι το βιβλίο μου». Ένα βιβλίο που καταφτάνει από ένα μέλλον στο οποίο η Αμερική έχει […]

Σοφία Κιόρογλου | Το ρούχο της φθοράς

Βλεπόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο Κάθε κίνηση και αγχωμένη ανάσα είναι ξεκάθαρη για Εσένα, τον Καρδιογνώστη Σαν ξεθαρρεύω λιγάκι με τους λογισμούς νιώθω να παλεύω με λέοντες, έτοιμους να με κατασπαράξουν Λίγη ταπείνωση χρειάζεται αλλά που να βρω το κουράγιο; Ο έπαινος έχει γίνει ένα με τη σάρκα μου που τρέφεται από το νοσηρό συναίσθημα Αναρωτιέμαι […]

Μαρία Βίτσα – Σουλιώτη | Άπολις

Η πόλη σε απαρνήθηκε. Μοιράστηκαν τα κλειδιά της. Πύλες  σφραγισμένες με οδυρμούς και σίδερα. Όνειρα αιχμάλωτα σε κάστρα ψηλά, να μην τα αγγίζουν όσοι πατούν στο χώμα. Μυρίζουν θάνατο οι γειτονιές. Ανάσες χλωμές ψιθυρίζουν πόνο. Προσευχές αμέτρητες από χείλη ματωμένα τρυπούν τη σιωπή. Δαίμονες χορεύουν πλάι σου. Μια χούφτα παρηγοριά γλιστράει από την τρύπια τσέπη. […]

Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδία

“Almost blue”      [Ch.Baker cover] Β’. Αυτά είναι χάρτινα καρφιά Δεν είναι στίχοι• τού τζιτζικιού Και τού τυχάρπαστου εαυτού μου Που λέει πως γράφει Για να κλείσουν οι θυμωμένες του πληγές• Να με σφυροκοπάς με λόγια ως τα χαράματα Ώστε να ξαναπιάσω το τραγούδι από την άκρη του Σφίγγα των πιο θολών νυγμών των αινιγμάτων. […]

Νέα κυκλοφορία | Γιώργος Α. Μουτσινάς – Οssimoro

H Αρινόη σας προτείνει τη νέα κυκλοφορία του βιβλίου του Γιώργου A. Μουτσινά, με τίτλο “Οssimoro”. Στοχασμοί και ποιήματα μας μεταφέρουν σε ένα ταξίδι αναζήτησης της έννοιας του οξύμωρου, στην αγγλική και ιταλική γλώσσα, ιδανική συντροφιά για τις πνευματικές ανησυχίες μιας θερινής νυκτός. https://arinoi.gr/product/ossimoro/  

Αντώνης Μπουντούρης | Υγρές ικεσίες

Ι Αγάπη Που γεννιέται με την καθημερινότητα Που φθείρεται μαζί της Που στο τέλος αφήνει έναν σπόρο. Ένα μικρό Ευαγγέλιο Σε δύο γλώσσες. ΙΙ Φρεσκολουσμένο το κλαδί από ψιλή βροχή. Χορευτά, απ’ τον αέρα χορευτά Σπρώχνεται η πνοή μας. Σχεδόν τα πάντα αντιφωνούν Άπειρους παραδείσους.   Αντώνης Μπουντούρης

Δημήτρης Καρπέτης | Ισορροπώ

Περπατώ καταγής ανιχνεύοντας στιγμές στα χαμένα ξέφωτα του νου. Μακριά απ’ το γκρίζο όταν οι ψυχές ανθίζουν, τα πάθη μας που την αυγή μέσα στον άνεμο γυρίζουν. Ένα φεγγάρι μισό και φοβισμένο μαζεύει στάλα στάλα το αίμα, το ανατρίχιασμα, το φως. Τα πλοία δέθηκαν στον κάβο, το μαύρο πανί τους σκέπασε το φεγγάρι. Μια αστραπή […]

Απόστολος Θηβαίος | Ζερόμ, δεν πρέπει ή πώς πεθαίνουν τα έργα;

Σκηνή από δραματικό έργο όπου κάποιος βασανίζεται από θεούς και ανθρώπους, ώσπου ν΄αρνηθεί τον εαυτό του. Η σκηνή δουλεύεται παράλληλα με άλλες, κάθε τόσο κάποιος φωνάζει, οι άλλοι ακούνε και ένα μικρό θραύσμα αθροίζεται στο έργο που πάντα ονειρεύονταν άθελά τους,  πεισματικά. Καμιά φορά κανείς απαντά άθελά του σε έναν άλλο ρόλο και οι ερωτευμένοι […]