Συντάκτης: AntonisTsokos

ᾨδὴ Πρώτη. Ὁ Φιλόπατρις στροφὴ α´. Ὦ φιλτάτη πατρίς, ὦ θαυμασία νῆσος, Ζάκυνθε· σὺ μοῦ ἔδωκας τὴν πνοήν, καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος τὰ χρυσὰ δῶρα! β´. Καὶ σὺ τὸν ὕμνον δέξου· ἐχθαίρουσιν οἱ Ἀθάνατοι τὴν ψυχήν, καὶ βροντάουσιν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν ἀχαρίστων. γ´. Ποτὲ δὲν σὲ ἐλησμόνησα, ποτέ· – Καὶ ἡ τύχη μ᾿ ἔρριψε μακρὰ […]

[Απογοήτευση και θέαμα] Η πορεία Καθυστερούσε ασυνήθιστα, Τα μπλοκ Παραταγμένα ώρα, Ανέμενε σκεπτικός Ψιλόβροχο, υγρασία, αφεγγιά Στις ομάδες περιφρούρησης Ως συνήθως Χρόνια στο κίνημα Ακεραιότητα, συνέπεια, οξύνοια Τον ανέδειξαν Ξεφυσώντας, Απρόσμενα αναφώνησε «Άντε ρε παιδιά να τελειώνουμε και μ’ αυτήν τη πορεία!»   [Μελαγχολία] Διαρκώς κουρασμένη Η μόνη, Ριάλιτι και σίριαλ, Ειδήσεις; Σπάνια Θάνατοι, δυστυχία, […]

Ο άνθρωπος υπήρχε μέχρι τις μέρες του Ομήρου, ίσως όμως χωρίς να έχει συνειδητοποιήσει πως πίσω από την όψη του ανδρός κρύβεται κάτι βαθύτερο και δυνατότερο κι από τον ήλιο ακόμα που σβήνει το σκοτάδι. Πως στις φλέβες του κυλάει ουσία θεών παντοδύναμων που μπορούν να του χαρίσουν δύναμη είτε καταστροφής είτε δημιουργίας. Ο άνθρωπος […]

Δέκα μέρες που έφυγε η Kim για την Πράγα, κι άλλες τόσες να γυρίσει· αν γυρίσει, πίσω. Το γνωστό πηγαινέλα· για να μη γίνει ποτέ το ‘θα δούμε’, ένα σκέτο ‘ναι’. Δέκα μέρες τώρα -σε καλό μου- ποιος με κολάζει; Ποιος θέλει σώνει και καλά να μού φυτέψει φτερά στην πλάτη; Τι κερατιάτικα, τι διάολο […]

Το Θα δε Θα ’ρθει αύριο να με ξυπνήσει με του πουλιού το πρωινό κελάηδισμα. Ζεστός καφές κι ένα φιλί, για με δεν Θα ’ναι η πρώτη καλημέρα. Ποιο μέλλον και ποια όνειρα μαζί μου Θα δεθούν; Τρομάζω, φοβάμαι, σκιρτώ, παιδί σε κάτασπρο σεντόνι. Μόνη μου παρηγοριά της μάνας μου το χέρι. Πότε ξανά Θα […]

[Μ’ ένα πλατανόφυλλο]   Η φούχτα μου είναι πηγάδι με δροσερό νερό. Μ’ ένα πλατανόφυλλο κατεβαίνω για να σε συναντήσω. Κοιμήθηκα στο αμπέλι, σ’ ένα τσαμπί, ανάμεσα σε δυο ρόγες.  Έσερνα την αφή μου στο κορμί σου και η αφή μου άφηνε χρυσάφι φως.  Το σκουληκάκι λαγουμιτζής μέσα στο μήλο, σαν ερημίτης που δεν φοβάται […]