Συντάκτης: AntonisTsokos

Μια μαγιάτικη Δευτέρα μια Δευτέρα της Ιουλίας ή της Ελένης ένα πρωινό πιο ρόδινο απ’ τα χέρια της Αυγής το άδειο παγκάκι της πλατείας των ασώματων θλίψεων που σκάλισε μια πλανόδια αρτίστα με φεγγάρια και χασίς το’ 93 θα γεμίσει ξανά Με χέρια μπουκέτα από γεράνια στολίδια που κάθισαν την αρχοντιά τους στο ηλικιωμένο πέτο […]

Κανένα πέρασμα λοιπόν επέκεινα του ελαχίστου Έκτωρ Κακναβάτος   Προσπάθησα να τραγουδήσω μονάχα εκείνο το παράθυρο που ξέβαφε ολοένα εμπρός στο πέλαγο· τη σκόνη έτσι χορευτική σε φως βαθύ απογεύματος                         παιδικού Προσπάθησα το πέταγμα                        το ελάχιστο· τσακίστηκα και όλος πια ο ουρανός είναι δικός μου   Ο Βασίλης Πανδής γεννήθηκε στην Κέρκυρα, όπου […]

1 Απριλίου Μέρα Έβδομη Είναι κάποιες μέρες, όπου το μέγα μάτι έρχεται πίσω από τις κουρτίνες και το καλό μοιάζει τόσο διάφανο που είναι σαν ζελατίνα. Με τον Ίκαρο χθες μοιάζαμε σαν να είμασταν πολεμιστές από την Τροία. Για τα μάτια τους σφαζόμαστε στης Κυψέλης το κάστρο. Είναι το δικό μας Ίλιον. Και σκληρά θα […]

Χθες, 31.03.2020, μου τηλεφωνεί ο Γιώργος Κακουλίδης. Τα λέμε. Ανταλλάσσουμε ευχές. Τρέχει, καλπάζει, το μυαλό μου στο Άλλοτε. 35 χρόνια φιλίας, και δεν βγαίνει στη σύνταξη αυτή η φιλία. Είναι θητεία αυτή φιλία. Από την οδό Καλλισπέρη και την οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, γείτονες και φίλοι. Φλανέρ στα σοκάκια της Καισαριανής, σωματοφύλακες του Καρούζου — κινήσαμε […]

   Ο κεραυνός που έπεσε κατά μεσής της βροχερής εκείνης νύχτας, έσπασε τις κεραίες και τους πομπούς στο δώμα της Κρατικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης. Αποκαϊδια βρήκαν οι εργαζόμενοι της βραδινής βάρδιας, είπαν. Τουλάχιστον τώρα, είχαν μια καλή δικαιολογία για το νεκρό σήμα στους δέκτες των τηλεοράσεων. Ήταν μια εποχή που αυτός ο διάολος σε τετράγωνο […]

Τούτες τις ώρες του εγκλεισμού που ο ορίζοντας στενεύει σκέφτομαι πάνω στο ιδιωτικό και το δημόσιο τώρα που το ιδιωτικό έγινε δημόσιο και το αντίστροφο η κόλαση δεν είναι πια οι άλλοι αλλά ο εαυτός μας αν δεν δείξουμε μια βασική υπευθυνότητα το κακό θα πολλαπλασιαστεί και θα ζήσουμε την Αποκάλυψη με εκατομμύρια κολασμένους τώρα […]

Το σκηνικό γίνηκε ακόμα πιο απόκοσμο όταν το σπήλαιο άρχισε να πάλλεται σαν παχύρρευστη μάζα και ο πνιγηρός καπνός να σκεπάζει τα πάντα. Μέσα απ’ τις αναθυμιάσεις που θόλωναν το βλέμμα ξεχώρισε τον Τροφώνιο, ρυτιδιασμένο, ψαρομάλλη, με μάτια φλόγες· κράδαινε στα χέρια δυο υδρίες, έτρεμε ακόμα να τον πλησιάσει. «Καλωσόρισες ξένε στο δώμα μου», είπε […]

Το φανάρι άναψε πράσινο. Δεν περνάει κανείς. Ίσως το θέσουν εκτός λειτουργίας. Ίσως θέσουν εκτός λειτουργίας και την άνοιξη. Προκαλεί ευφορία και επιβάλλει συναναστροφή, συναναστροφή με γυμνό δέρμα. Άναψε πάλι πράσινο. Πέρασε ένα χελιδόνι.   Η Φανή Καλαμπόκη γεννήθηκε το 1985. Είναι απόφοιτος του τμήματος φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής σχολής Αθηνών. Ζει και εργάζεται στη […]

31 Μαρτίου Μέρα Έκτη Death tripped down the corridor, changing step, struck out here and there, danced pirouettes; often I felt his breath on my face when he was miles away; often I fell asleep and dreamed while he stood leaning over my bed Arthur Koestler, Dialogue with Death Η γαλήνη θα βρεθεί στη σιωπηλή […]