Στη συλλογή τα Ποιήματά μου έχουν για άξονα τα όνειρα και τη φιλία. Το κρασί αποτελεί τον καταλύτη. Νηφάλιος σας αρχαίος συμποσιαστής αντικρύζω τον κόσμο και σχολιάζω. Στιγμιότυπα, εικόνες και βιώματα, όπως τα βλέπω, όπου το υποκειμενικό σμίγει με το αντικειμενικό, το μυστήριο της φύσης και της ιστορία προσλαμβάνεται και βγαίνει πιο αρτιωμένο.
Συντάκτης: AntonisTsokos
Απόστολος Θηβαίος | Il Negozietto
Διήγημα Ένα τόσο δα κατάστημα, ένας κρεμασμένος λαμπτήρας και ένα μικρό τραπέζι, ένας Θεός ξέρει πού είχε στριμωχτεί μες στη γενικότερη σκηνογραφία. Και επιστρατεύω τον όρο διότι άλλο πράγμα η διακόσμηση που συναντάει κανείς στα εμπορικά και άλλο ετούτο το θέατρο. Θα μπορούσε να λέγεται “ο κήπος των αταίριαστων πραγμάτων” και μετά τις παραστάσεις το […]
Ποίηση, η έσχατη λειτουργία της ζωής
Σελίδες: 80 Σχήμα: 14 x 21 εκ. ISBN:978-960-505-720-6 Έτος έκδοσης: 2026 Γράφει η Βίκυ Κατσαρού Ατόφια ποίηση. Ατόφια γλώσσα. Ατόφιος στίχος. Ποίηση που δεν καταφεύγει στη λέξη για να στολίσει το βίωμα, καθώς ο αποκλειστικός της σκοπός είναι να το κρατήσει ζωντανό. Γιατί ακόμη κι αν κάποιος στερηθεί την ανάσα -ή σου στερήσει την ανάσα- […]
Μήτσος Καρκάνης | Σκαρφάλωμα
Σε τριάντα-σαράντα χρόνια όλα θα έχουν τελειώσει. Αγωνίες, φόβοι, χαρές, λύπες, δανεικά χρωστούμενα ελπίδες, φίλοι, ανησυχίες, μοναξιές, βάσανα, ευτυχίες, όλα. Κωμικό. Ο χρόνος γλιστράει από τα χέρια μου όσο σπαράζω σε αυτή την ακατανόητη διελκυστίνδα. Από τη μία ο πόθος για όσα δεν πρόλαβα και πρέπει να χωρέσουν στο χρόνο που μένει, από την άλλη […]
Δημήτρης Καρπέτης | Πρωτόλειο πάθος
Οι εφιάλτες με εξόρισαν σε μέρες απόκοσμες. Παραπλανήθηκα από διλλήματα ψεύτικα. Καταπίνω τον κάθε χτύπο της καρδιάς, οι αυταπάτες με οδήγησαν στο χάος. Το φως λιγοστό, στις άγονες γραμμές της ψυχής κυριάρχησε η απόγνωση. Φυγή απ’ την φθορά το φτερούγισμα της καρδιάς. Δυο χέρια λιπόσαρκα κρατούν μέσα τους σφιχτά το πρωτόλειο πάθος. Ο Δημήτρης […]
Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου | Τέσσερα ποιήματα
Ίκος, περιμετρικά Στο φως του Αλδεβαράν, συστολικά πολύτιμος πάπυρος οδεύει πέρα απ’ τον ορίζοντα και ψέλνει, πως αλλαξοπίστησε όταν τα κύματα αναπαύθηκαν και η θάλασσα ανέδυε πραότητα και λύπη. Τ’ αλάτι δεν νοθεύει το μελάνι του, ψέγει σιωπηλά, του κόσμου τις ευχές για το νησί τους. Είθε ο δήμαρχος του όρμου, πνεύμα ασάλευτο να σέρνει […]
Χλιαρό Νερό
Πρόσωπα Εουτζένιο Μοντάλε 12 Οκτωβρίου 1896 – 12 Σεπτεμβρίου 1981 […Mina – E penso a te …] «Η ποίηση γίνεται τέχνη τη στιγμή ακριβώς που η τέχνη αμφισβητείται και αναιρείται προς όφελος άλλων ανθρωπίνων δημιουργιών: του θεάματος, της χειρονομίας, της κρυπτογράφησης, του πρόχειρου κλισέ. Πανάκειες δεν υπάρχουν: αν άλλαζε ο κόσμος θʼ άλλαζε και η […]
Το σώμα, η επιθυμία και η ταξική επισφάλεια στο Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι | Νικόλας Κουτσοδόντης | Εκδόσεις Θράκα, 2021
Σελίδες: 64 Σχήμα: 12 x 19 εκ ISBN: 978-618-5463-14-4 Έτος έκδοσης: 2021 Γράφει η Πωλλέτα Ψυχογυιοπούλου Στην ποιητική συλλογή Μόνο κανέναν μη μου φέρεις σπίτι (Θράκα, 2021, ISBN:978-618-5463-14-4), ο Νικόλας Κουτσοδόντης συνδέει την κουήρ εμπειρία με την οικογενειακή καταπίεση, την εργασιακή επισφάλεια, την κοινωνική βία και την πολιτική μνήμη. Η επιθυμία δεν παρουσιάζεται ως μια […]
Η κοφτερή λεπίδα του χαμηλόφωνου στίχου
Σελίδες: 56 Σχήμα: 20,5 Χ 13 ISBN:978-618-5551-61-1 Έτος έκδοσης: 2024 Γράφει ο Ν.Γ. Λυκομήτρος Πνευματικό τέκνο του Εργαστηρίου Ποιητικής Τέχνης της Ευτυχίας Παναγιώτου και του Νεανικού Εργαστηρίου Ποίησης του Ιδρύματος «Τάκης Σινόπουλος», η Τζένη Παυλίδου καταφέρνει να αποδείξει με την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Εντός του προβλεπόμενου χώρου» (Εκδόσεις Ενύπνιο) ότι αξιοποίησε στον […]
Γεώργιος Κρεοπώλης | Ατέρμονα αντίποινα
Περί μιας άγαρμπης ανάκαμψης (ή, τουλάχιστον, μιας αντίστοιχης προσπάθειας) από ένα -ακόμη- λάθος. Περί ενός ζαλισμένου φαντάσματος με λερωμένη λάμα σε αέναο κυνηγητό. -.- Δε μιλάει πολύ· παλιότερα μιλούσε περισσότερο. Αμίλητος, λοιπόν, και ηθελημένα αόρατος, κουρνιάζει στη σκιά των κοινότυπων συζητήσεων μιας βολικά πολυμελούς παρέας που επιλέγει ως συνοδεία τα ελεύθερά του βράδια, απλά για […]