Συντάκτης: AntonisTsokos

Ω άνθρωπε θνητέ χιλιοβασανισμένε! Ο ψυχοφθόρος χρόνος αμείλικτα κυλά Σε τούτη τη ζωή αιώνιο τίποτα δεν μένει Η Μούσα η πολύτροπος σε σπάνιες στιγμές σε βρίσκει Την πολυπόθητη αγκάλη της διάπλατα ανοίγει Και ο κόσμος ξάφνου αποκτά χρώμα, αρμονία και ρυθμό Αλίμονο όμως! Η μισητή ρουτίνα ακάθεκτη επιστρέφει Όλα και πάλι γίνονται αδιάφορα, ανυπόφορα Της […]

Φίλες και φίλοι Αυτό είναι το πρόγραμμα για το 6ο Φεστιβάλ της Άμμου που θα γίνει στην παραλία Κομμός του Ηρακλείου στις 21, 22 και 23 Αυγούστου ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 19:00 Λίγα λόγια για το φεστιβάλ & ένας  ποιητικός χαιρετισμός 19:15 Αναγνώσεις  κειμένων από τους ποιητές και συγγραφείς που συμμετέχουν στο 20:00 Παρουσίαση της σειράς […]

λευκό κατάρτι γλιστρά στον ορίζοντα πάρε με μαζί.   Μας ξέπλυνε η θάλασσα.Τα κύματα βούλιαξαν τα σύννεφα του μυαλού μας. Όχι όλους. Κάποιοι στις πόλεις, ζαλισμένοι από τον ιδρώτα και τις απαγορεύσεις, περιμένουν ακόμη το ταξίδι. Όχι διακοπές-ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η λέξη- αλλά το ταξίδι.Φέτος κοντινό. Εικόνες και λέξεις πολλές, περισσότερες κι από […]

 

Σήμερα όλοι κρύβονται σαν παράθυρα, ακόμα και εγώ, στέκομαι όρθιος και κοιτάω, μια δακρυσμένη αλήθεια στα μαύρα και ένα μικρό κουτί που με περιμένει. Μετράω λέξεις μέχρι να ξεκινήσω, βάζω μια απόφαση πάνω στα χέρια. Άκουσα μέσα μου πως πλησιάζεις και πέταξαν τρομαγμένα τα πουλιά, πάνω από τα βλέφαρά μου. Δυο ορθάνοιχτα γυμνά μάτια. Όχι, […]

Είχαμε περάσει πολλά σε αυτό το Συνεργατικό σε σημείο που να μπερδεύουμε το πραγματικό με το φαντασιακό. Είχαν συμβεί γεγονότα που την επόμενη μέρα έμοιαζαν ως φαντασίες και φαντασίες που κατευθείαν φορούσαν τον μανδύα των γεγονότων. Φυσικά για αυτό το μπέρδεμα δεν έφταιγε μόνο το μακρινό παρελθόν της νεανικής μας ανεμελιάς,  αλλά και οι άπειρες […]

Χωρίς φωνή, χωρίς πνοή ο κόσμος στέκεται σ’ ένα παρόν άδειο. Οι θύμισες χαμένες στην ομίχλη. Σώματα απομεινάρια εισπνέουν τις τελευταίες σταγόνες της ζωής. Λόγια κι αναμνήσεις, μας γέμισαν ουλές βαθιές. Ακολουθούμε τον ίσκιο της γυμνής μας ψυχής. Τις νύχτες κουρνιάζουμε στο φως της φαντασίας , δραπετεύουμε απ’ το κελί των αναμνήσεων, κρυφές αναπνοές που […]

Η καταιγίδα κόπασε λίγο πριν απ’ το χάραμα. Έστυψε τους χυμούς των εραστών ξεβράζοντας τ’ αφυδατωμένα τους κορμιά στα ρυτιδιασμένα λευκά σεντόνια. Ημίγυμνοι και ανυπεράσπιστοι μπροστά στη λάμψη του Υπέροχου με εμφανείς τις βουβές πληγές από τη βίαιη πάλη, ψηλαφίζουν το Άπειρο, απότοκο της Ηδονικής Καταστροφής, Τυλιγμένοι στην αρμονικά ακανόνιστη θέση των σωμάτων, πίσω από […]

Στηρίξαμε την ελπίδα στα χέρια μας. Όπως χτυπάμε τον κασμά την κρατήσαμε και σκάψαμε στο μέλλον. Όπως σφίγγουμε το φτυάρι την κρατήσαμε να μαζέψουμε τα ερείπια από τα όνειρα της νιότης. Συρθήκαμε κάτω από έμφορτα τραπέζια γυρεύοντας ψίχουλα, τη χαρά που δεν είναι δική μας γυρεύοντας, μόνο το τραγούδι της ευωχίας ν’ ακούσουμε, να γνωρίσουμε  […]