Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Κύλινδροι Ασφαλείας #2

Στὴν Κόψη τοῦ Χρόνου Εἴμαστε οἱ blade runners τοῦ νευρικοῦ συστήματος / Ἡ μάσκα εἷναι ὁ Θρίαμβος τοῦ Βλέμματος / Τὸ χαμόγελο ἀνεβαίνει πίστα / Φτάνει στὰ μάτια / Τὰ θωπεύει & τὰ ὀμορφαίνει / Καθὼς ζοῦμε πιὰ / Σ᾽ ἕναν Θόλο Θάλπους / Καθὼς ζοῦμε πιὰ / Στὸ ἠχητικὸ σύστημα τῶν Can / Καθὼς […]

Μηνύματα από ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον | 61ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τμήμα “Prophecies from another world: Sci-fi και Cli-fi (1950-1990)” #3

Γράφει ο Ελευθέριος Μακεδόνας Τελευταίοι και πρώτοι άνθρωποι [Last and First Men] (2020) – Jóhann Jóhannsson (Ισλανδία) Είμαστε μάρτυρες μίας φωνής (Tilda Swinton) που μας έρχεται από το διάστημα και το απώτατο μέλλον – δύο δισεκατομμύρια έτη μετά. Μας μιλάει όχι κάποιος εξωγήινος, αλλά ένας άνθρωπος. Για την ακρίβεια ένα εξελιγμένο μέσω της βιογενετικής ανθρώπινο […]

Επίμονη σιωπή σε έναν ακίνητο κόσμο/The lasting silence in an immovable world 8 haiku + 8 photos= Maria Papatzelou + Andrea Kiss

Επίμονη η σιωπή- δύσκολο να παραμείνεις. κόκκινο που πέφτει: βροντερή ερώτηση σε έναν άηχο κόσμο. The lasting silence – not easy to stay. Falling red: a loud question in a silent world. γυάλινη σιωπή μεγενθύνει τις σκέψεις του υγρού βυθού silence of glass enlarges the thoughts of the liquid end χάρτινες λέξεις σε κλειστά χείλη […]

Θεοδώρα Βαγιώτη | 25η Ιουνίου

Στη διασταύρωση που βλέπει το εφηβικό μου παράθυρο πηγαινοέρχονται μουτζούρηδες με τα χέρια στις τσέπες χτυπώντας γαλλικά κλειδιά και κατσαβίδια μία μπάντα ολάκερη στον ρυθμό των συνεργείων που ξεφυσά κάθε τόσο επτά όγδοα αντρικών χαιρετισμών και πρόστυχων λόγων κι η μάνα μου με στέλνει πότε – πότε στο μπακάλικο του Τσάρλι που θα πεθάνει του […]

Φωτεινή Τέντη | Άλκηστη

Η κόρη της Άλκηστης πέθανε ξημερώματα μια κάποια μέρα του Απρίλη. Η ημερομηνία, επισήμως, δεν οριζόταν ως σημαντική, αφού δεν σχετιζόταν με καμία μεγάλη εκκλησιαστική γιορτή ή σπουδαίο ιστορικό γεγονός. Χαράχτηκε μόνο σε κάποια πιστοποιητικά, στο μαρμάρινο σταυρό και στο μυαλό της Άλκηστης ως η τελευταία μέρα της εικοσάχρονης κοπέλας πάνω στη Γη. Η Άλκηστη […]

Με τα λόγια (γίνεται) | Στοιχείον επίμονο κι ασυνεχές: Μια προσωπική περιδιάβαση στην νεοελληνική ποίηση με τον Ορφέα Απέργη

H Ελληνοαμερικανική Ένωση και οι ποιητικές συναντήσεις «Με τα λόγια (γίνεται)» συνεχίζουν τον εορτασμό των 10 τους χρόνων και παρουσιάζουν διαδικτυακή εκδήλωση με τον ποιητή και κριτικό Ορφέα Απέργη. Η εκδήλωση αυτή συνδυάζει την επέτειο του «Με τα λόγια (γίνεται)» με έναν κάπως «λοξό», δια της ποίησης, εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του […]

Μηνύματα από ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον | 61ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τμήμα “Prophecies from another world: Sci-fi και Cli-fi (1950-1990)” #2

Γράφει ο Ελευθέριος Μακεδόνας   Όταν η Γη πήρε φωτιά [The Day the Earth Caught Fire] (1961) – Val Guest (Ηνωμένο Βασίλειο) Η ανθρώπινη απερισκεψία και ανοησία είναι αυτές που κυριαρχούν στην αριστουργηματική ταινία τού Val Guest Όταν η Γη πήρε φωτιά, η οποία έρχεται από το παρελθόν, να μας προειδοποιήσει για ένα ίσως όχι και […]

π. Παύλος Καστανάρας | Overwhelmed fullerenes

Στα ομιχλώδη μυθεύματα μιας αδήλωτης στεναχώριας τρύπωσε ένα ανορεξικό βρέφος που άρχισε να καταναλώνει τον χρόνο του οράματος Ο χρόνος τιτρώσκεται με προσευχή άραγε ποιος να μου μάθει ποιος είμαι αφού το θάνατο δεν αγαπώ η φωνή του Δωδέκατου Ιμάμη καλεί σε απόσυρση του είναι – λόγω ομοιόστασης- κι εγώ φοβούμενος μη μείνω αιώνια ανώνυμος […]

Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδίες

[Gesta in Eutopia] Σε μια γειτονιά Ξέχειλη στα σκατά και γεμάτη φερτάκηδες Όπου κάθε τρεις και λίγο σκάνε Ομηρικοί τσακωμοί για μια θέση στάθμευσης Τον κάδο με τα σκουπίδια τη μουσική στη διαπασών Αξίζει να πιαστείς Έστω για ένα κορίτσι Που σου στέλνει φιλιά στο παράθυρο Κάτω από τη μύτη μιας χαζοβιόλας μάνας (Η οποία […]

Απόστολος Θηβαίος | ich, Hannah

Από την αγγελικότητα Ως την πτώση. Και ξανά.   Η Χάνα έγινε φόντο σ’ ένα βερολινέζικο παράθυρο. Ποτέ δεν μίλησε, ποτέ δεν γέλασε, δεν μπορούσε. Κρέμασε τις δεκαετίες για σκουλαρίκια της και βάδισε τον δρόμο που οδηγεί στην αιωνιότητα. Στην καρδιά της κρατά κρυμμένα βράδια αχαλίνωτα στα σκόρπια σημεία του ελέγχου. Πιο βαθιά, μες στην […]