Δημοκρατία Άλλοτε με γάζες και γύψους, στο νεκροτομείο τώρα∙ κι οι επαΐοντες εκεί γύρω τριγύρω να εύχονται στους εκπαιδευόμενους καλή σταδιοδρομία. καμένα χαρτιά κύριε καθηγητά σβήστε παρακαλώ τα ίχνη της σοφίας σας κανείς δεν θέλει πια να γίνει μάρτυρας καμίας ανακάλυψης η εκ του στόματός σας και της πείρας σας απόφανση περί της πορείας […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης | Το διαφθορείον
nam nunc lenonum et scortorum plus est fere, quam olim muscarum est cum caletur maxime Plautus, Truculentus Ωραίες μου κυρίες, θεωρείτε ότι η πολύωρη κι η εξαντλητική δουλειά με την τσάπα και το φτυάρι, η έλλειψη ανέσεων κι οι καθημερνές έγνοιες καταστέλλουν στους άντρες κάθε επιθυμία για τσιλημπουρδίσματα και τους στερούν την ευστροφία τού […]
Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης | Δίγλωσσα χαϊκού
1. ο κόσμος καταρρέει το καταφύγιο εντός αιώνια στέκει world in collapse the shelter within forever endures 2. η ψυχή μου κλαδί στον άνεμο πόσο να βαστάξει; my soul a branch in the wind will it endure? 3. ατέρμονη σπείρα κενό φωτεινό είμαι αυτό luminous void infinite spiral I am that 4. επαίνους μην ψάχνεις […]
Άγγελος Ερατεινός | Βροχή μέσα στην άνοιξη
Θολή βροχή άδειασε φορτίο ερήμου έβαψε την πόλη τους φοίνικες που μετοίκησαν Λάσπωσαν οι δρόμοι που σε περίμεναν Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982) Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι πίσω (2017) Στίχος με στίχο (2019)
Δημήτρης Καρπέτης | Χειμέρια νάρκη
Εκτεθειμένοι στη ρηχότητα της εποχής αντικρίζουμε την έπαρση των σκοτεινών σκιών. Στην αγχόνη οδηγούνται οι αθώοι, αναβλύζει το αίμα, η ενέδρα στα όνειρα έχει στηθεί, ποινές που προκαθορίστηκαν γδέρνουν τις καρδιές. Χειμέρια νάρκη απλώνεται παντού. Στη θέαση των χυδαίων πράξεων παγώνουμε μένουμε ακίνητοι. Ακρωτηριάζοντας τη σήψη δραπετεύουμε από την αδράνεια που μας περιβάλει. Ο ιστός […]
Απόστολος Θηβαίος | Βραδιασμένη Ελένη
Εκδοχή επάνω στον μύθο της ωραίας Ελένης που με πέπλο δωρικό και με μακρύ απόπτυγμα ψιθυρίζει αιώνες τώρα, το τραγούδι της άδολης, της ποταμίσιας αγάπης από μια άκρη του κόσμου (Εσωτερικό αίθουσας παλατιού. Ίσως μια δυο ζωγραφιές εντυπωμένες σε τεράστιους μουσαμάδες φροντίζουν το φόντο. Τραπέζια, καρέκλες, θύρες, όλα διαθέτουν το χάρισμα κάποιου καιρού. Μάλιστα […]
Αργύρης Κόσκορος | Γένεσις
Πριν φτιάξεις το σύμπαν, κυοφορούσες. Είχες μέσα σου το θραύσμα ενός φεγγαριού, ένα μισοτελειωμένο ξημέρωμα, ένα σπίτι που δε σε χωρούσε, μια ρηχή θάλασσα και ένα λοφίσκο στο βάθος που λαχταρούσε να γίνει βουνόꞏ μετά τη γέννα, τα βρήκες λίγα. Όσο τα χρόνια τρέχανε, πάλευες να μπαλώσεις τα λάθη με νέα λάθη πιο εκκωφαντικά. Όταν […]
Αναστάσιος Δελλαπόρτας | Εκπλήρωση
Αυτοεξόριστος στην άκρη των λέξεών μου, καταγής καθήμενος, μετράω στιγμές και σαν αμάθητο παιδί, λαθεύω. Με τα χέρια σταυρωμένα, ανολοκλήρωτος, με μια ευχή να ρέει στα χείλη μου, που δε μπορεί να ειπωθεί. Την σκεπάζω, πίσω απ’ τα κλειστά μου βλέφαρα. Σημείο διαφυγής για το δικό μου σύμπαν. Εκεί που γόνιμη είναι πάντα η γη […]
Παρασκευή Παπία | Τρία ποιήματα
Φροντίζω πάντα για γλυκό Νερό παγωμένο Ένα επιπλέον πιάτο φαΐ Και καθαρά σεντόνια. Ποτέ δεν ξέρεις Τι μέρα, ώρα και χρονιά Θα αφιχθεί Η συμφορά η επερχόμενη. ______________________________________ Μάθαμε να γλείφουμε τις πληγές μας Όταν καθαρίζαμε με τη γλώσσα Τα σκεύη της μάνας μας Κάθε που έκανε Γλυκό. ______________________________________ Ο θάνατος Φιλικό χτύπημα στον ώμο […]
Νίκος Κουβίδης | Αγάπης σκέψη
Σε μια ματιά θα γεννηθεί Στα χείλη ανάσα παίρνει Φεύγει φιλά τον άνεμο Σε κήπους μέσα μπαίνει Πέφτει στο χώμα προσκυνά Λουλούδια ανασταίνει Κάνει παρέα με πουλιά Σύννεφα ταξιδεύει Κοιτά τον χρόνο δε μιλά Στο φως της νιότης μένει Φιλά χέρια ακίνητα Σ’ άψυχο σώμα μπαίνει Λέει να φύγει να χαθεί Δάκρυα πίσω φέρνει Γι’ […]