Συντάκτης: AntonisTsokos

Ο μεγάλος έρωτας είναι φυγή και καταφύγιο    ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ Είναι δύσκολο να θυμηθείς τον εαυτό σου 30 χρόνια πριν, για μερικούς σαν κι εμένα με μνήμη ελέφαντα όμως δεν είναι, κι εκεί είναι η δυσκολία, γιατί θυμάσαι κι αυτά που δε θες. 1991 πρωτοετής φοιτήτρια, η πιο όμορφη περίοδο της ζωής ενός ανθρώπου, ενήλικας […]

Δεν είχαν περάσει δέκα λεπτά που η κομπανία εργατών είχε αποχωρήσει σχεδόν με γέλια και χωρατά ανεβασμένοι όλοι στην καρότσα του χωματουργικού, ανάμεσά τους και οι παλιούρες Μήτρος και Στάθης και από τη γωνία του δρόμου επέστρεφαν τώρα οι δυο εργάτες κατασκονισμένοι με κατεβασμένα μούτρα και ένα αργό βηματισμό που τόνιζε αν μη τι άλλο […]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ  Το ‘Άαα’ και το ‘Οάα’   Δυο πλάσματα που λες, με ψυχή, μια φορά κι έναν καιρό, γνωρίστηκαν από κοντά· κανείς δεν ξέρει πώς, κανείς δεν ξέρει πού, κανείς γιατί. Και γελούσαν δυο τους κι έπαιζαν και μουθούνιζαν. Κι ήσαν χαρούμενα. Το ένα έλεγε· ‘Άαα’ και το άλλο ‘Οάα’. Κι ήταν καλά. Και […]

Μακρινό τραγούδι Μέσα στην πόλη είν’ ακριβοθώρητος ο άνεμος. Άσπρα γεράνια, κοκκαλωμένα, Φτέρες ακίνητες και σκοτεινές, Πουλιά με σιδερένιους ουρανούς, Σμίγουν το ηλιοβασίλεμα Με το ήρεμο τραγούδι του ύπνου τους. Και ξανά, και ξανά Οι σκιές τους Ίδιες κι απαράλλαχτες Μέρα και νύχτα, Πιασμένες χέρι χέρι Γύρω απ’ τα σύρματα και τους σοβάδες, Προβάλλονται στον […]

Στη ζωή μας υπάρχει το σμίξιμο, άλλοτε προνόμιο και άλλοτε απλός συμβιβασμός. Έχω ξεχάσει πια το σχήμα σου, μέσα στη νύχτα άδεια ποτηράκια καφέ κυλούν στα πόδια μου, οι ριπές των ανέμων σκορπούν τα συντρίμμια του πάθους. Μια μικρή παύση να σκεφτώ την υπέρτατη στιγμή. Αυτομολώ απ’τις συμβάσεις τις κοινώς αποδεκτές. Η λυσιτελής αποδοχή της […]

[Μία ελεύθερη μεταφορά στα ελληνικά, του άρθρου: Makedonas, Eleftherios (2021), “The Trap of Representation, or A Short Treatise on the Imprisonment of Humans: Stanisław Lem’s and Andrei Tarkovsky’s Solaris,” Contemporary Lynx, Issue 2 (16), November 2021]  Το Σολάρις προβλήθηκε και στο πλαίσιο του φετινού 62ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Γράφει ο Ελευθέριος Μακεδόνας     […]

Αφού αγόρευσαν οι δυο κατήγοροι με έπαρση πολλή και με ακαταμάχητα επιχειρήματα την καταδίκη του ζητούσαν  τον κάλεσαν κι’ αυτόν την υπεράσπιση του ν’ αναλάβει.   Μ’ αντί για λόγια άρχισε αυτός κομμάτια από την σάρκα του να γδέρνει   τα οποία με προσοχή απίθωνε στο ξύλο  έπειτα κατέθεσε σταγόνες του αίματος του   κι ένα σκοπό φτιαγμένο μοναχά   από […]

Προσδοκία Ο παράδεισος πάλιωσε. Ο Αδάμ γέρασε. Σάπισαν τα μήλα πάνω στα δέντρα. Μονάχα η προσδοκία για ένα καινούργιο όνειρο ακόμα περιμένει, έξω από τις Πύλες.   Πανσέληνος Έχει φεγγάρι απόψε και οι σκιές μακραίνουν στην άμμο. Μεγαλώνουν κι ύστερα ξεθωριάζουν και χάνονται αναπάντεχα. Δεν διαγράφονται τα όρια τη νύχτα και τα όνειρα φαντάζουν πιο […]

Ταυτότητα από τεμπεσίρι κατάσαρκα μήπως συμφιλιώσω τους μέσα ακροβολιστές με τους γυρολόγους της νεωτερικότητας και ξεπηδήσουν απ’ τις ρωγμές ανειρήνευτων ταξικών αντιθέσεων ευτυχισμένοι μουζίκοι που θα λένε γύρω απ’ τη φωτιά ιστορίες για καθάριους μεσσιανισμούς σε στρουμπουλές χωριατοπούλες (παύση) Κατεβαίνει το κλαρίνο στα σανίδια κι είναι λες κι έπεσε ο τέταρτος τοίχος στις πλάτες των […]