Άγγελος Ερατεινός | Το “Κάτι τι”

Με ταχείς δρόμους στάλθηκε το “κάτι τι” σου δώρημα έφτασε στην πόρτα μου στα πόδια μου ξεντύθηκε το περιτύλιγμά του                                             ολόσωμη μ΄ αγκάλιασε η αύρα της αγάπης   Ο  Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη […]

Απόστολος Θηβαίος | Τα στενά της Ζίτσας είναι απέραστα

Η δε όνος είδεν άγγελο Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος υπογράφει τους στίχους. Ο Μάνος Χατζιδάκις μελοποιεί την ποίηση του σπουδαίου Θεσσαλονικιού δημιουργού. Η Ντόρα Μπακοπούλου στο πιάνο και ο Ανδρέας Καρακότας να ερμηνεύει. Μα κανείς τους δεν υποψιάστηκε τι αξία μπορεί να αποκτήσει ένα τραγούδι χρόνια μετά. Όταν το αίσθημα του κινδύνου νικιέται από την ντροπή […]

Συγκέντρωση σχολικών ειδών από “Το Φωτεινό Αστέρι”

Η νέα σχολική χρονιά προ των πυλών και το Φωτεινό Αστέρι, που από την πρώτη στιγμή έχει βρεθεί πλάι στις οικογένειες και τα παιδιά που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τα βασικά, δεν θα μπορούσε να μην λάβει υπόψη τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά την δεδομένη χρονική περίοδο. Μια περίοδο, που για πολλά παιδιά είναι χαρά και ανυπομονησία, […]

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος | Ποιήματα

Εκ του προχείρου Πεθαμένες ώρες δεν ήθελε να πετάξει στο χαρτί. Τη παρθενιά του λευκού σεβόταν και μόνο ίχνη λινά κατάμαυρα (σαν το κατακάθι της μοίρας) άφηνε πότε- πότε να το διακορεύουν. * Λυπημένες λέξεις κι άλλες πιο λυπημένες. Κι όλη η θρηνωδία του κόσμου μπλέχτηκε στους στίχους του. Ανούσια μουσική μιας διάνοιας κενότατης. * […]

Κωστή Παπαδάκη, Ανθρώπινες (και όχι μόνο) σχέσεις και social

ΔΥΪΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ, Α’*  Δυοῖν  Είμαι ή πληκτρολογούμαι; Νίκος Ι. Τζώρτζης Ενικός – Δυϊκός – Πληθυντικός αριθμός. Αντιγράφω από τη Wikipedia: Ο δυϊκός είναι γραμματικός αριθμός που χρησιμοποιούν μερικές γλώσσες πέραν του ενικού και του πληθυντικού. Όταν ένα ουσιαστικό ή μια αντωνυμία εμφανίζεται σε δυϊκή μορφή, ερμηνεύεται ως αναφερόμενο σε ακριβώς δύο από τις οντότητες (αντικείμενα ή πρόσωπα) που προσδιορίζονται από […]

Νίκος Κουβίδης | Γη και ουρανός

Χρυσάφι δεν λογίζονται Μήτε χαρές ζητάνε Ψυχές δεν ονειρεύονται Κι όμως ψυχές γεννάνε Για δες τον ηλιο μια φωτιά Κήπος σ’αυγης λιμάνι Της δύσης κόκκινο Πουλί Πρώτης πηγής στεφάνι Για δες τη θάλασσα ζωή που χει Στην αγκαλιά της Περπατητά στο κύμα της Χριστός το κοίταγμα της Πόσες ευχές γονάτισαν Στο άψυχο φεγγάρι Στόμα σε […]

Υακίνθη Στρατοπούλου | Τα Μεγάλα Εσύ – Βένθος

Πέρα από τους ρυθμικούς ήχους της γης, τους δανεισμένους δρόμους και τις λεπτές, λεπτότατες γραμμές των αποστάσεών μας. Πέρα και πίσω απ΄ τα κομματιασμένα χέρια των ανθρώπων που σου ‘ταξαν κάτι, απλώς ξεχάσαν τι, πέρα, έτσι όπως ξέχασες κι εσύ έτσι όπως πια δεν έμεινε κανείς να σχηματίσει ένα τόξο με το δικό σου ώμο, […]

Απόστολος Θηβαίος | Σε στυλ Μίμο Ροτάλε

Η βαριά βιομηχανία της ζωής, δουλεύει ακατάπαυστα εκεί έξω, θυμήσου Προϊστορικές σκέψεις, άγγελοι κομματιασμένοι, κατάμαυροι παγετοί. Και στο βάθος το γαλάζιο μου στενό, που αν ήταν παιδί δεν θα μεγάλωνε ποτέ, μια ευθεία αντίθεση θα αποτελούσε με όλα τα πένθη αυτής εδώ της εποχής. Πάντα στο τέλος του καλοκαιριού νιώθω μια ανεπαίσθητη μελαγχολία. Δεν με […]

Απόστολος Θηβαίος | Ένα φιλί για την Ναντίν Λαμπακί

Καμιά φορά αρκεί μια σκηνή, ένα φιλμ, ο ήχος της μουσικής και τα πράγματα ξαναβρίσκουν τις θεμελιώδεις τους σημασίες. Ο ρυθμός του πόνου σημαδεύει τις καρδιές και οι άνθρωποι με την απαράμιλλη απλότητά τους, μπορούν και μας διδάσκουν όσα και οι ποιητές. Ο βοηθός σκηνοθέτη ούρλιαξε σιωπή και όλοι κοιτάξανε στον ορίζοντα. Ο χορός των […]