Πώς λέμε βρωμόσκυλο -αυτό-
βρωμόγατα και δη απ’ τις μεγάλες της σαβάνας
τα ΄χουμε πει και παλιότερα αυτά
καιρό τώρα -το ξέρεις- διαλέγω το κλουβί
για όσο χάσκει το πορτέλο του ανοιχτό ακόμα
τις νύχτες πηδώ ψηλά στην οροφή
να βλέπω ολόγυρα στην τέντα
σαν με παρατηρείς εκεί να τριγυρνώ
σ’ ακούω – την απόσυρση σχολιάζεις⋅
από κοντά τους έχω (δε μένει χρόνος για πολλά)
ο ένας φέρνει λάμα και αγιάζι
το βλέμμα του ανεβαίνει απ’ το βαθύ κενό
ο άλλος φέρνει κλάμα όσο αγιάζει
κανένα ψέμα δεν τον ξεγελά τον ουρανό
μια πόλη ο νους πιο σκοτεινή απ’ όλες
φαντάσματα κερνιούνται στα οικεία στενά
με ήλιο που χλώμιασε και ντρέπεται να μας κοιτάζει
όσο για τα φεγγάρια αστράφτουν σε νερά λειψά⋅
την κάθε μέρα το έταξα στο εξής και το τηρώ
ετούτες τάχα οι φωνές σαν ποιον χλευάζουν
μέσα τα νύχια για την τελευταία τραβώ
(να αφεθώ) επείγουσα αλμύρα
-εμένα βόρεια την Κορέα ή κάποια μοίρα-
σ’ ακούω πάλι – τώρα την παράδοση μου αυτή σχολιάζεις
(ο ένας φέρνει λάμα
ο άλλος κλάμα)
πώς λέμε βρωμόξυλο -αυτό-
Η Κατερίνα Γκιουλέκα είναι αρχιτέκτων και συντάκτρια* του προσωπικού ιστολογίου Μηχανικό Μολύβι – (αμήχανες) ιστορίες και στίχοι δια δικτύου. Από τις Εκδόσεις Θίνες κυκλοφορεί η ποιητική της συλλογή ΠΛΑΝΗΣ στην ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ, 2024.
(* με το ψευδώνυμο Πουπερμίνα)
*(Βλ. και την ετικέτα Πουπερμίνα (Μηχανικό Μολύβι)