Ηλίας Οικονομόπουλος | Τρία ποιήματα

1 Εδώ κι εκεί μικρά σημάδια εξαντλημένα, σε πρόσωπα, σε χέρια, σ’ απροσδιόριστες μορφές δίχως πρόσωπο, δίχως χέρια, και μια ερώτηση στις μέσα σελίδες των εφημερίδων που αφήνει μελάνι καθώς διαλύεται. Στο τραπέζι λίγα καθημερινά αντικείμενα, λιγότερο πραγματικά απ’ το όραμα του ημίγυμνου κοριτσιού που πετάει απ’ το κρεβάτι την εφημερίδα και σηκώνεται να φτιάξει […]

Θέλσο Εμίλιο Φερέιρο | Μακριά νύχτα από πέτρα (1962) | Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος

 Η οροφή είναι από πέτρα. Από πέτρα είναι οι τοίχοι και τα σκοτάδια. Από πέτρα το πάτωμα και τα κάγκελα. Οι πόρτες, οι αλυσίδες, ο αέρας, τα παράθυρα, οι ματιές, είναι από πέτρα. Οι καρδιές των ανθρώπων που παραμονεύουν από μακριά, είναι κι αυτές φτιαγμένες από πέτρα. Κι εγώ, πεθαίνοντας, μέσα σ’ αυτή τη μακριά […]

Federico García Lorca | Η παρθένα, ο ναύτης και ο σπουδαστής | Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος

Federico García Lorca Η παρθένα, ο ναύτης και ο σπουδαστής (1928) Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2021) ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ Η ΠΑΡΘΕΝΑ ΜΙΑ ΓΡΙΑ Ο ΝΑΥΤΗΣ Ο ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΣ Η ΜΗΤΕΡΑ Μπαλκόνι. ΓΡΙΑ – (Στον δρόμο.) Σαλιγκάααρια. Μαγειρεύονται με δυόσμο, σαφράνι και φύλλα δάφνης. ΠΑΡΘΕΝΑ – Σαλιγκαράκια του αγρού. Μοιάζουν, έτσι που ’ναι στριμωγμένα στο πανέρι, με αρχαία πόλη της […]

Federico García Lorca | Χίμαιρα | Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΕΝΡΙΚΕ ΓΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΑΓΟΡΑΚΙ Φωνές Πόρτα. ΕΝΡΙΚΕ – Αντίο. ΕΞΙ ΦΩΝΕΣ – (Από μέσα.) Αντίο. ΕΝΡΙΚΕ – Θα ’μαι πολύ καιρό στα βουνά. ΦΩΝΗ – Έναν σκίουρο. ΕΝΡΙΚΕ – Ναι, έναν σκίουρο για σένα κι ακόμη πέντε πουλιά που μέχρι τώρα δεν τα ’χε κανένα παιδάκι. ΦΩΝΗ- Όχι, εγώ θέλω μια σαύρα. ΦΩΝΗ […]

«Ζοζέ» του Carlos Drummond de Andrade | Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος

Και τώρα, Ζοζέ; Η γιορτή τέλειωσε, τα φώτα έσβησαν, ο κόσμος έφυγε, η νύχτα πάγωσε, και τώρα, Ζοζέ; και τώρα, εσύ τι; εσύ που είσαι δίχως όνομα, που αστειεύεσαι με τους άλλους, εσύ που φτιάχνεις στίχους, που αγαπάς, εσύ διαμαρτύρεσαι; και τώρα, Ζοζέ; Είσαι δίχως γυναίκα, είσαι δίχως μιλιά, είσαι δίχως τρυφεράδα, δεν μπορείς πια […]

Ηλίας Οικονομόπουλος | Τρία ποιήματα

Άτιτλο Η ιστορία της λεωφόρου χάνεται στον ορίζοντα, όπου το ηλιοβασίλεμα τρυπάει τα μυαλά των μοτοσικλετιστών, κάνοντας ένα νεύμα στους λίγους που απέμειναν να το θαυμάζουν και γιορτάζοντας κάθε τόσο ή θρηνώντας για το θάνατο της νοσταλγίας. Ένας καινούργιος κόσμος κι ένα ηλιοβασίλεμα τόσο αρχαίο, λάβα που θάφτηκε στα κόκκαλα, κόκκαλα που θάφτηκαν στην άσφαλτο, […]