Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος | Δύο ποιήματα

[Νυχτερινό] για μια νύχτα μαζί σου θα έφτανα μέχρι τα περίχωρα του ύπνου σου θα έμπαινα σε τροχιά γύρω απ’ την αγρύπνια σου θα γινόμουν θηλιά στου κρεβατιού σου το πόδι θα σκότωνα τα κουνούπια για να ρουφώ μόνο εγώ τα μάτια σου ως το μεδούλι του ονείρου θα μπορούσα ακόμη και να περπατήσω ως […]

Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος | Τρία ποιήματα

[Οι λέξεις]  Πώς το κάνεις αυτό; Πυροβολείς με τα δάχτυλα Η σιγουριά στο πρόσωπό σου είναι μια τρίχα που γλίτωσε απ’ το ξυράφι σου Οι κλέφτες κι οι αστυνόμοι σου είναι θαμμένοι από καιρό στις γλάστρες της αυλής Σημαδεύεις Θα το μετανιώσω Όμως την επόμενη θα μπω μπροστά στο σμήνος των πουλιών και θα την […]

Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος | Της Τζο

(Η πόρτα του διαμερίσματος μόλις έχει κλείσει. Η νεαρή γυναίκα με τους μαύρους κύκλους στα μάτια, στέκεται όρθια στην είσοδο του σπιτιού. Φορά καλοκαιρινό φανελάκι και μια κοντή υφασμάτινη βερμούδα. Κάτω απ’ το λευκό και σχεδόν διάφανο δέρμα των ποδιών της φαίνονται οι φλέβες. Καθώς διακλαδίζονται στο λεπτεπίλεπτο κορμί της, μοιάζουν με κάποιον μυστικό κώδικα […]