Γεώργιος Κρεοπώλης | Μεταλλικά σαλάχια

“Θέλω να μου αλλάξεις φακούς βλέψης. Δείξε μου νέους τρόπους να αντιληφθώ τα πράγματα, γιατί σιχάθηκα να περιορίζω την όμορφη αυτή αίσθηση σε ό,τι μας διδάξαν ως πραγματικό και λογικό”.  Δίστασα. Πώς κάνει κανείς τόσο εύκολα το κόσμο να μυρίζει διαφορετικά, να αποκτά αλλιώτικες αποχρώσεις; -αλλιώτικο περιβάλλον- “Σκέψου τις λαμαρίνες αυτές ως παγωμένα κύματα: η […]

Γεώργιος Κρεοπώλης | Κερασιά

Μια ανοικτή, εγκάρδια κι αυθόρμητη αγκαλιά από μικροσκοπικά χεράκια, παιδικά χέρια που δεν έχουν απαλλαχθεί ακόμα από το βρεφικό λίπος… μια γενναία χούφτα δύο χεριών στενά ενωμένων, με δάχτυλα δυσαναλόγως μακρόστενα σε σχέση με τους βραχίονες, σχηματίζοντας ελαφριά κι ενιαία κυρτότητα, σαν να προετοιμάζονται να υποδεχθούν μια φλέβα νερού, να συγκρατήσουν όσο περισσότερο από αυτό […]