Τα παράξενα πλήκτρα της Sweet Penny

Για τους δυο ολομόναχους εραστές που σβήνουν το φιλί τους με τις ξαφνικές καταιγίδες. Για αυτούς ο Bill γράφει τα κομμάτια του και συμμερίζεται πόση μοναξιά χωρά στ΄αλήθεια κάθε μεγάλη πολιτεία.   Την λένε Sweet Penny και χορεύει για να ζήσει. Έχει χίλιους αρραβωνιαστικούς, μα περισσότερο σπάει την πλάκα της μαζί τους. Επειδή στην πόλη […]

Ο καταραμένος αναρχικός Βόλφανγκ Α. Μότσαρντ

Γαργαλιστική σκηνογραφία των τελευταίων γεγονότων πριν την ταφή του Μότσαρντ, δημοσιευμένη στο φανταστικό περιοδικό Wiener flüstert Που σημαίνει, Βιεννέζικοι Ψίθυροι κατά το έτος 1891. Αφορμή η συμπλήρωσης των εκατό ετών από τον ύστατο αποχαιρετισμό στο τρομερό παιδί της Βιέννης.  Λίγα λόγια πριν την ιστορία Όλα τα παρακάτω, περιλαμβάνονται στις λαϊκές ιστορίες που κυκλοφόρησαν με το […]

Αργεντινή, το ποίημα Που επιστρέφει Στον Εαυτό του

Συντομότατη αφήγηση με δίχως ίχνος αθωότητας   Όλες οι τέχνες τείνουν στην κατάσταση της μουσικής που είναι μορφή, δηλώνει ο Σοπενχάουερ. Κάπως έτσι, αυτό το σημείωμα, παίρνει το δικαίωμα να πλάσει πίσω από τις μελωδίες του Astor Piazzolla μια σύντομη, ψευδο-δοκιμιακή απογραφή της σύγχρονης, αργεντίνικης ιστορίας. Αυτής που βρίθει σε αιμοσταγείς στρατηγούς, σκληρούς εμφυλίους, ακραία […]

Ορέστης 2000

Ο μύθος που δεν φοβάται την ζωή και η ιερή σκιά της φαντασίας Όλες οι αλήθειες υπάρχουν στα βιβλία, μωρό μου. Εκεί γράψανε πριν από μας τους χρυσούς του παιχνιδιού κανόνες. Εκεί θα γράψουν ξανά, όταν μετά από χρόνια, κάτω από στρώματα αθηναϊκού λιθαριού θα ανακαλύψουν φυλές, ναούς, κτερίσματα και χαλασμένα πυρομαχικά να περιμένουν την […]

Εδάφιο υπ΄αριθμ. 1973

 Η μελωδία του Sakamoto που σημαδεύει την νύχτα, διαθέτει όλο τον ίμερο της ανθρώπινης περιπέτειας. Στο φόντο της μπορεί κανείς να αφηγηθεί έναν πόλεμο, μια αγάπη μοιραία, έναν στρατιώτη που επιστρέφει, ένα γράμμα που διαβάστηκε, το πεπρωμένο που γλύκανε ανθρώπινη εγκαρτέρηση. Στο φόντο της Βροχής του Ιάπωνα δημιουργού μπορεί κανείς να φανταστεί πως κατοικούν τα […]

Post

Για τις γενιές Που φτερουγίζουν    Τα παιδιά κάτω στον κάμπο μοιάζουν με όλου του κόσμου τα παιδιά. Μην με ρωτάτε αν τ΄αγαπώ, γιατί ψέματα θα σας πω. Διαθέτουν καρδιές χελιδονιών και πετούν στα σύννεφα όταν μαίνονται οι πιο τρομερές απαγορεύσεις. Έχουν ένα μισοσαπισμένο τελάρο για σκηνή και όμως εδώ, κοντά τους, κατοικούν ο Ορφέας, […]

Ο άδικος χαμός του Ζαχαρία Ντεσινί |

«Ο έρωτας Έχει για στήριγμά του Τον λυρισμό, Πάει να πει, Τα ποιήματα που μιλούν Για τα πάθη της ψυχής Διαθέτουν κάτι Από τον χτύπο Μιας καρδιάς»     Μια ιστορία πικρή,  του έρωτος φλέβα τρανή Η ιστορία που θα σας πω περιλαμβάνεται στο Λαϊκό Βιβλίο της ζωής καθώς λέγεται. Το κοινωνικού ενδιαφέροντος έργο φιλοξενεί […]

Ήθελα να σου πω, Θωμά

[είναι πουλιά, λένε, διαβατάρικα οι ποιητές] Κανείς δεν χρειάζεται μια αφορμή για να σκύψει πάνω από τα ποιήματα της καρδιάς που μας άφησε ο Θωμάς Γκόρπας. Δεν ζητείται μια συγκυρία του χρόνου ή τ’ άθροισμα του καιρού που σχηματίζει ένα ιωβηλαίο, γκρίζο και σκοτεινό, σαν τα λουλούδια του ποιητή. Ο Θωμάς Γκόρπας πλανιέται μες στην […]

The Cure | Boys Don’t Cry, 1980

Τ΄αγόρια Τζοάν δεν κλαίνε Λονδίνο, 1980, η Τζόαν ποζάρει χιονισμένη, ο καιρός κλείνει πίσω της. Η  Τζόαν κάποτε υπήρξε αγόρι και γνωρίζει πολλά για τους φραγμούς που πρέπει να ξεπεράσει ο κόσμος στις αρχές της πιο έξαλλης και αποφασιστικής δεκαετίας. Μες σε δέκα μόλις χρόνια ο αιώνας προετοιμάζει τον αποχαιρετισμό του. Και η Τζόαν διεκδικεί […]

Αθήνα – Μπάρι

{…σαν σκηνές Από ταινία προσεχώς Μοιάζεις πάνω Στις στροφές Αυτού του Νόστου…}      Αθήνα –Μπάρι Ωδή των εθνικών οδών   Αμβέρσα, Άμστερνταμ, Βερολίνο, Βουδαπέστη, Θεσσαλονίκη. Και έπειτα Αθήναι, χιλιόμετρα ατέλειωτα με ένα ντεπόζιτο αδειανό και την νοσταλγία σκληρή παρέα στην διπλανή την θέση. Έτσι ταξιδεύαμε εμείς μέρες ολόκληρες χαμένοι στην βροχή. Στα αμπάρια οι […]