Γρηγόρης Σακαλής | Ώρα ευθύνης

Τούτες τις ώρες του εγκλεισμού που ο ορίζοντας στενεύει σκέφτομαι πάνω στο ιδιωτικό και το δημόσιο τώρα που το ιδιωτικό έγινε δημόσιο και το αντίστροφο η κόλαση δεν είναι πια οι άλλοι αλλά ο εαυτός μας αν δεν δείξουμε μια βασική υπευθυνότητα το κακό θα πολλαπλασιαστεί και θα ζήσουμε την Αποκάλυψη με εκατομμύρια κολασμένους τώρα […]

Αντώνης Μπουντούρης | Απύρετοι πολιορκημένοι

Πράγματι το πένθος αν τραβήξει ως το τέλος υπάρχει ελπίδα να μας εξαγνίσει. Για να φανεί στο βάθος η πολιορκία. Του παράφορου κύματος η σπρωξιά που τσάκισε ανέμελους γλάρους και βεβαιότητες. Η θερμοκρασία των πολλών παραμένει σταθερή. Η ανταλλαγή σιωπής το νέο νόμισμα. Η βασιλεία του Ιδιωτικού το πολίτευμά μας. Το Τέρας της Αδηφαγίας λένε […]

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης και ο Αντρέας Μαντάς διαβάζουν Nicanor Parra & Νίκο Καρούζο

  Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο  ποιητής μεταφραστής και συγγραφέας, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης διαβάζει ένα απόσπασμα από το ποίημα του Nicanor Parra «Διακήρυξη» , σε μετάφραση Αργύρη Χιόνη.   Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο ηθοποιός Αντρέας Μαντάς διαβάζει το ποίημα του Νίκου  Καρούζου, «Γράφοντας εκδικούμαστε τα πράγματα».  

Η συνάντηση | Κατίνα Βλάχου / Αλεξία Αθανασίου / Βασίλης Πανδής

ΚΑΤΙΝΑ ΒΛΑΧΟΥ [Έκτη ταχύτητα] στον Αλέξανδρο Ίσαρη Παλιό κιβώτιο πέντε ταχυτήτων σώμα μου όχημα στα όριά του φθάνει Ψάχνω την έκτη –της ψυχής- να προσπεράσω τα «τι» τα «πως» και τα «γιατί» Να με οδηγήσει στου δέους το μεγαλείο και  της άφεσης [Σελ.13]   ΑΛΕΞΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ [Αιώνιοι Εραστές] Φιλήμων και Βαυκίς σεμνά ζητήσαν -«Όταν για […]

Μαριάννα Πλιάκου | 2017

I – ΠΟΡΤΡΕΤΑ   [17 χρόνια μετά] Η μοιρασιά ήταν εύκολη. Αυτός, κράτησε τη συλλογή “Μπλεκ”, τα πορτραίτα του Φαγιούμ, το νούμερο του τηλεφώνου. Εκείνος, το πικ απ και τα βινύλια του Μάιλς. Τα έπιπλα τα πούλησαν. Ό,τι απέμεινε -κουζινικά, χαλιά, σεντόνια, από το σούπερ-μάρκετ πλάι κουπόνια- τα δώσανε στην οικογένεια στον πρώτο. Αυτό ήταν, […]

Γρηγόρης Σακαλής | Τρίαινα

Στον ύπνο σου ένας Ποσειδώνας με τρίαινα ανακατεύει τα σπλάχνα σου σε κομματιάζει είναι καιρός τώρα που αυτό το όνειρο σε βασανίζει ύστερα βυθίζεσαι στα βάθη των ωκεανών και μετά ξυπνάς κάθιδρος αγκομαχάς ανάβεις τσιγάρο προσπαθείς να καταλάβεις τι σου συμβαίνει αλλά μάταια σκέφτεσαι μήπως είναι η βασανισμένη σου ζωή που προβάλλεται σ’ αυτό το […]

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Θρύλος

Προχώρησαν κι οι τρεις κατά τα τείχη. Ο πρώτος με το ραβδί έσκυψε και μπήκε. Ο άλλος με το κοντάρι έμεινε απέξω, ταΐζοντας τ’ αγριοπούλια. Ο τρίτος με το σουραύλι προσπέρασε, τραγουδώντας στίχους, σαν τούτους που τώρα σας λέω και που τα βράδια, σεργιανώντας πάνω στα τείχη οι ερωτευμένοι ακόμα σιγοτραγουδούν. ◊ Ο Αντώνης Θ. […]

Αριστοτέλης Καπερώνης | Πεδία ραγισμένα

Όταν συγχωρώ δεν είναι ότι συγχωρώ   είναι ότι χαρτοπαίζω το θυμητικό με σιγουριά τυφλή κι όταν μελαγχολώ δεν είναι ότι μελαγχολώ είναι ότι φωνάζω τη μνήμη να βάλω ένα τέλος και δεν είναι ότι λυπάμαι είναι ότι αρνούμαι να μαζευτώ μες στα κομμάτια κι όταν αγαπώ δεν είναι ότι αγαπώ μα αλλιώς δε γίνεται.   […]

Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης | Προορισμός

Το ξέρω κουράστηκες… Θέλεις απλώς να κοιμηθείς έναν ύπνο δίχως όνειρα. Δίχως εφιάλτες… Αόρατος αν μπορούσες θα γινόσουν. Απαλλαγμένος απ’ της ύλης τα δεσμά. Ατάραχος και ανέμελος θα περιπλανιόσουν… Από σπίτι σε σπίτι. Από άστρο σε άστρο. Χωρίς σκοτούρες. Χωρίς σκοπό. Ενίοτε θα μεταμορφωνόσουν σε δέντρο, πεταλούδα… Άλλες φορές θα γινόσουν σύννεφο, βροχή. Ναι, αν […]

Νικόλαος Κοντουδιός | Η διαγραφή (Μόλις διέγραψες ένα χθες)

Μόλις διέγραψες  ένα χθες, (ένα ποίημα του  στέκεται στου κόσμου  την γωνία) Μόλις έσβησες με γόμα  το νόημα του σημάδεψες τις μπλε  γραμμές του τετραδίου και ότι προσκύνησες τώρα μέσα σου το  καις μόλις χάραξες  δρόμο για μια νέα ζωή (κεραυνός σε ένα τίτλο που άστραψε στην καταιγίδα) ένα ρήγμα γεννήθηκε  κάτω από το  βάδισμα […]