Νίκος Κουβίδης | Έρωτα λόγια

Είδα σ’ αυτό το αθάνατο Φτερούγισμα της νιότης Φιλιά σε χρώμα κόκκινο Να σταματούν το χρόνο Χέρια να δίνουνε ζωή Σε παγωμένα στήθη Λουλούδια ν’ ανεμίζουνε Σε έρημα τοπία Είδα ψυχές να χάνονται Και πίσω να γυρνάνε Να αγκαλιάζουν τη στιγμή Στον Άδη πριν να πάνε   Ο Νίκος Κουβίδης ζει και εργάζεται στο ηράκλειο […]

Γρηγόρης Σακαλής | Αναλαμπή

Μόλις νυχτώσει βγαίνω απ΄το σπίτι κι αρχίζω να ζω τη μίζερη ζωή του μοναχικού γυρνάω στα μπαρ κανέναν δεν ξέρω κανείς δεν με ξέρει μόνο κάποιος μπάρμαν ή κάποια σερβιτόρα. Στον πάγκο του μπαρ κάνω γνωριμίες του πιοτού που το πρωί εξατμίζονται σαν σαπουνόφουσκες σκέφτομαι πόσοι άλλοι είναι σαν κι εμένα μα αυτό δεν με […]

Δημήτρης Καρπέτης | Αδρεναλίνη

Σάρκα παραδομένη στην αδρεναλίνη, μια ζωή καταδικασμένη σε αναβρασμό. Τρέμουμε ακολουθώντας το ηδονικό ταξίδι στις πτυχές των σωμάτων μας. Στα κορμιά απλώνεται η ένταση, οι ανταύγειες του έρωτα χαϊδεύουν τα στήθη. Στα χάσματα των δακτύλων αποδεκατίζονται τα φιλιά των καταιγίδων. Το σάλιο ανακατεύεται με τις πνιχτές φωνές, μυστικά αναβλύζουν απ΄ τις ρωγμές της νύχτας. Στα […]

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Ορθάνοικτα

Με συμβουλεύεις να κλείνω την πόρτα μας, αφού το βλέπεις πως τίποτα δεν μπορώ να κλείσω απέξω. Φορτωμένος μπαίνω στην κάμαρη. Κρεμώ το σακάκι, μα όλα τα κρατώ. Φορώ τις παντόφλες, χωρίς τα χέρια μου να ξαλαφρώνω. Κοίτα τους ώμους μου. Ακόμα μένουν κυρτωμένοι. Άσε, λοιπόν, την πόρτα ανοιχτή. Τίποτα δεν μπορώ να κλείσω απέξω. […]

«Ζοζέ» του Carlos Drummond de Andrade

Και τώρα, Ζοζέ; Η γιορτή τέλειωσε, τα φώτα έσβησαν, ο κόσμος έφυγε, η νύχτα πάγωσε, και τώρα, Ζοζέ; και τώρα, εσύ τι; εσύ που είσαι δίχως όνομα, που αστειεύεσαι με τους άλλους, εσύ που φτιάχνεις στίχους, που αγαπάς, εσύ διαμαρτύρεσαι; και τώρα, Ζοζέ; Είσαι δίχως γυναίκα, είσαι δίχως μιλιά, είσαι δίχως τρυφεράδα, δεν μπορείς πια […]

Ζωή Καραπατάκη | Είδωλα

Βρέχει κι εσύ κοιτάς το πρόσωπό σου στον καθρέφτη το κοιτάζω κι εγώ αποσπασμένο όπως είναι απ’ το υπόλοιπο σώμα και περιτριγυρισμένο μ’ αυτό το ξύλινο πλαίσιο Η εικόνα σου στο γυαλί όμως δεν μου αποκαλύπτει κάτι περισσότερο απ’ τα λόγια σου Ο γρίφος είναι εδώ – παρών Αν με ρωτούσες θα σου έλεγα ότι […]

Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα

 I  ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ Για ποιους και πόσους έζησα; Ποιοι και πόσοι μ’ έζησαν; Ποιοι και πόσοι ’θελαν να τους ζήσω; Για ποιους και πόσους ήθελα να ζήσω;   II Από τα ημερολόγια εργασίας του ποιητού (αποσπάσματα για προσωπική χρήση)    ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ, Γ΄ (Λεονταρισμοί) Αυτές που αποκαλείς: παγιδευμένες λέξεις  σε λόγιες αποχρέμψεις, λοιμώδεις ειδήσεις,         σε […]

Άγγελος Ερατεινός | Τρεις εικόνες

Κάπου εκεί Κάπου εκεί ανταμώνουν στο καφενείο του χωριού οι λίγοι γέροντες ίδιες κουβέντες καφές ελληνικός στο φλιτζανάκι με αλπικά τοπία στον τοίχο το ημερολόγιο   Λουτσάκη 9 Γκρεμισμένο σπίτι ανοιχτό ντουλάπι στον τοίχο δυο κόκκινες γόβες στο ράφι πατήματα σαγήνης σκονισμένα Μινωταύρου 2 Της  φύσης δρόμοι, τρόποι καταρράκτης από ρουμπίνια  στον τοίχο η βουκαμβίλια […]

Δημήτρης Καρπέτης | Συσπάσεις

Ο τριγμός των βημάτων ξεψυχά αργά. Βουτάω στην εποχή των μουσώνων ξεφυλλίζω ασυνείδητα τη ζωή, στις μαρκίζες κρέμονται οι αλαλαγμοί των ονείρων. Το εφήμερο εναρμονίζεται με τα θολά φεγγάρια, ενθύμια αναλαμπές γέμισαν τις κόρες των ματιών μου. Εκούσια παραδομένο στις όμορφες στιγμές ένα κορμί επιπλέει στο χάος. Η καρδιά άρχισε να συσπάται.   Ο Δημήτρης […]