Μαρία Τζιαούρη- Χίλμερ | Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα

«Δεκαπέντε, δεκαέξι, δεκαφτά… είκοσι. Είναι γλυκιά η νύχτα  απόψε», τους ψιθυρίζει σκυφτός παρακολουθώντας την ιεροτελεστία μιας αλλιώτικης άνοιξης. Βγαίνει για βόλτα πάντα μετά τις δώδεκα το βράδυ. Όταν όλοι, ή σχεδόν όλοι κοιμούνται. Αυτός δεν κοιμάται πια πολύ. Σταματάει στα πεζοδρόμια για να μυρίσει τις ανθισμένες νεραντζιές, κόβει κάθε φόρα έναν ανθό ρίχνοντας κλεφτές ματιές […]

Σωτήρης Παυλέας | Πρώτη φορά κωδικός Ε

Ο προϊστάμενος του τμήματος επικοινωνίας των ερυθρών, διασχίζει πανικόβλητος τα τριχοειδή αγγεία, σπρώχνει απότομα την πύλη, εισέρχεται με πρωτοφανή ορμή στις φλέβες, συνεχίζει και τρέχει χτυπώντας πάνω σε ορμόνες και βιταμίνες, άλλες απλά τον στραβοκοιτάνε, άλλες του ζητάνε το λόγο, αυτός δεν δίνει σημασία, πρέπει να ενημερώσει, δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για χάσιμο. Μπαίνει στην […]

Γιώργος Καφετζής | Κουρασμένα Άνθη

Θα πεθάνουμε και δεν θα έχουμε αγγίξει τον ήλιο. Θα ζούμε αιωνίως με φωτογραφίες πανσελήνου. Φέτος το καλοκαίρι νιώθω πως οι πλάκες, οι πέτρες και τα μάρμαρα δεν σταματούν να τσουρουφλάνε ούτε και τα μεσάνυχτα. Εν τω βάθει πυρκαγιές σε σώματα πασαλειμμένα με αντηλιακό και λάδια. Χαδιών υποκατάστατα, μα εσύ δεν είσαι πια εδώ. Πού […]

Μίλτος Σφουγγαρέλλης | Ένα όνειρο κουρέλι

   Ο κεραυνός που έπεσε κατά μεσής της βροχερής εκείνης νύχτας, έσπασε τις κεραίες και τους πομπούς στο δώμα της Κρατικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης. Αποκαϊδια βρήκαν οι εργαζόμενοι της βραδινής βάρδιας, είπαν. Τουλάχιστον τώρα, είχαν μια καλή δικαιολογία για το νεκρό σήμα στους δέκτες των τηλεοράσεων. Ήταν μια εποχή που αυτός ο διάολος σε τετράγωνο […]

Αργύρης Κόσκορος | Θεοφάνεια

Το σκηνικό γίνηκε ακόμα πιο απόκοσμο όταν το σπήλαιο άρχισε να πάλλεται σαν παχύρρευστη μάζα και ο πνιγηρός καπνός να σκεπάζει τα πάντα. Μέσα απ’ τις αναθυμιάσεις που θόλωναν το βλέμμα ξεχώρισε τον Τροφώνιο, ρυτιδιασμένο, ψαρομάλλη, με μάτια φλόγες· κράδαινε στα χέρια δυο υδρίες, έτρεμε ακόμα να τον πλησιάσει. «Καλωσόρισες ξένε στο δώμα μου», είπε […]

Σοφία Γουργουλιάννη | Η γηραιά κυρία

Σε δωμάτιο νοσοκομείου. Ο Άντρας με χειροπέδες. Άντρας: Όχι, δεν ήμουν εγώ που λιποθύμησα. Το τρέμουλο στα πόδια μου; Μα εγώ νιώθω σφριγηλός. Απόλυτα σθεναρός. Κάποτε πήγαινα γυμναστήριο. Δεν πηγαίνω πια. Αλλά αν θέλετε άρσεις θανάτου, μπορώ. Κάποτε είχα σηκώσει 165 κιλά. Όχι, δεν ήμουν αρσιβαρίστας. Αλλά άρσεις θανάτου, τώρα αν θέλετε. 80-90 κιλά τα […]

Γιάννης Κάλλης | Ιπτάμενη βάρκα

Ο ίλιγγος από την μανούβρα του ελικοφόρου έφερε μια δυσάρεστη μεταλλική γεύση στο στόμα μου. Δεν ήταν η πρώτη μου προσγείωση, ήταν όμως η πρώτη φορά που την πικρή αυτή γεύση, ακολούθησε ένα δεύτερο ερέθισμα μνήμης,  μια παιδική ανάμνηση, από εκείνες που φωλιάζουν σε μια σκοτεινή γωνιά του μυαλού και μόνο τους σκοπό έχουν να […]

Γιάννης Δενδρινός | Λιπαρά

Στις πέντε ακριβώς, ο Λεωνίδας Τσαμάγκος χτύπησε την κάρτα του. Βγήκε στο δρόμο και πριν προλάβει να σηκώσει τους γιακάδες απ’ το παλτό, μια ριπή παγωμένου αέρα έδειρε τον παχύ του σβέρκο. Κοίταξε για λίγο τον μεταλλικό ουρανό που εγκυμονούσε βροχή κι αμέσως κίνησε με τα πόδια για το σπίτι. Διέσχισε βιαστικά το πάρκο δίπλα […]

Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Εκδρομή στο Λουτράκι

Σαββατοκύριακο μέσα στο κατακαλόκαιρο. Τι πιο όμορφο από μια εκδρομή στο Λουτράκι για μπάνιο; Πεντακάθαρη τεράστια παραλία (γκουχ! γκουχ! Το απόγευμα γεμάτη σκουπίδια!) Εστιατόρια με υπέροχο φαγητό (πανάκριβα). Καφετέριες δίπλα στη θάλασσα (ξαπλώστρα με ομπρέλα, επίσης πανάκριβη) και ναυαγοσώστες ώστε να νιώθεις πάντα ασφαλής (οι περισσότεροι κάνουν καμάκι στην γκόμενα από δίπλα. Μπορεί και να […]

Μπέλλης Μαράς | Έτσι

Κι ερωτοτροπώ πάνω της με μια μανία…λύσσα αφρίζουν τα ένστικτα μου κι απλώνονται από τις άκρες των δαχτύλων της μέχρι και τα αδιέξοδα των μαλλιών της. Την περιτυλίγω, όλη με το βλέμμα μου, είμαι λίγος για να την χαϊδέψω παντού ταυτόχρονα, ενώ τα μάτια μου… ναι, αυτά μπορούν! Η μυρωδιά της γνώριμη σαν το παλιό […]