Γιώργος Αναστασόπουλος | Δύο ποιήματα

[Άγριο Τοπίο]   Μια σακούλα σκουπίδια, αξίζει περισσότερο από δέκα ζωές, μετρημένες στα δάχτυλα κι ας πιάσανε στο τέλος χιλιάδες. Σπασμωδικές κινήσεις σε ένα τοπίο εκφυλισμού και σήψης. Δε νοιάστηκε καημένε ποτέ, ποιος τελικά θα ζήσει. Κέρασμα θανάτου που έρχεται με πολλούς τρόπους. Σύγχρονα καμίνια που τρέφονται με σάρκες ανθρώπινες. Ναζιστικές θηριωδίες σε αργό τέμπο, […]

Samuel Beckett | Πιες μονάχος

  πιες μονάχος φάε κάψε συνουσιάσου ψόφα μόνος όπως και πριν οι απόντες είναι νεκροί οι παρόντες βρομούν ξεστραβώσου κοίτα τις καλαμιές που ερεθίζονται ή τους βραδύποδες δεν αξίζει τον κόπο υπάρχει ο άνεμος και η αγρύπνια Μετάφραση: Γιώργος Βίλλιος

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ Ο ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑΣ | Συνδιοργάνωση: Εκδόσεις Κέδρος – Εκδόσεις Γαβριηλίδης Επιμέλεια αφιερώματος: Αλέξης Ζήρας

Αυτό το αφιέρωμα δεν στοχεύει στην αποτίμηση του έργου των τιμωμένων. Στοχεύει κυρίως να ανασυνθέσει την εποχή μέσα στην οποία έζησαν και δημιούργησαν. Ομιλίες, συζητήσεις, προβολή οπτικοακουστικού υλικού. Μιλούν ΕΛΕΝΑ ΧΟΥΖΟΥΡΗ, κριτικός, συγγραφέας, ΜΑΡΙΑ ΡΩΤΑ, Επίκουρη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας και ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, κριτικός.   poems ‘n crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 […]

Νίκος Καρούζος | Ρομαντικός επίλογος

Μη με διαβάζετε όταν δεν έχετε παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων ή έστω μνημόσυνα. Όταν δεν έχετε μαντέψει τη δύναμη που κάνει την αγάπη εφάμιλλη του θανάτου. Όταν δεν αμολήσατε αϊτὸ την Καθαρή Δευτέρα χωρὶς να τον βασανίζετε τραβώντας όλο ένα το σπάγγο. Όταν δεν ξέρετε πότε μύριζε τα λουλούδια ο Νοστράδαμος. Όταν δεν πήγατε τουλάχιστο μια […]

Αντώνης Τσόκος | Αδίστακτα απογεύματα

Καταψηφίζαμε τον ήλιο. Ασταμάτητα. Ώσπου έδυε απ’ το θρόνο του. Φορούσαμε τ’ αδίστακτα απογευματινά χαμόγελά μας, ρυθμίζοντας τους χτύπους της καρδιάς στο αυτονόητο. Ανοιγοκλείναμε τα καλοκαιρινά μας μάτια με ένταση πρωτόγονη, προσβάλλοντας βάναυσα τη σιωπή των ενηλίκων. Είχαμε όλοι γεννηθεί απόγευμα, έξω από ένα ψυγείο με ΑΣΤΥ παγωτά. Οι ανάσες μας, μύριζαν γρανίτα λεμονιού. Στα […]

Saint-John Perse | Νυκτερινό

Ιδού ώριμοι αυτοί οι καρποί ενός σκιόφοβου πεπρωμένου. Από το όνειρό μας καταγόμενοι, από το αίμα μας θρεμμένοι και στοίχειωναν την πορφύρα των νυκτών μας, είναι οι καρποί μακρινής φροντίδας, είναι οι καρποί μακρινής επιθυμίας, υπήρξαν οι μύχιοι συνένοχοί μας και συχνά πλησίοι της ομολογίας, μας έσυραν για το δικό τους σκοπό έξω απ’ την […]

Γιώργος Αναστασόπουλος | Δύο ποιήματα

[Σύγχρονος τρόπος ζωής] Η ζωή έγινε μια σειρά αυτοματοποιημένες κινήσεις χάθηκε κάθε ελπίδα για κάτι σπουδαίο. Το χώμα έγινε σκόνη και κάλυψε τα πάντα. Ελπίδες της μεσαίας τάξης για κοινωνική ανέλιξη, οι ψυχές μας εγκλωβισμένες σε επίγεια φυλακή. Τα κορμιά τις περιορίζουν η όρεξη τρέφεται από την ελπίδα, χαμένη κι αυτή. Το παράθυρο έβγαλε κάγκελα, […]

Μιχάλης Παπαχατζάκης | Κρυμμένες γωνιές

Παλεύω με τα θηρία τώρα μόνος σε μια γωνιά του κόσμου που δεν ήξερα πως υπάρχει. Ο,τι και να διάβαζα γι αυτήν δεν ήξερα πως είναι κι όμως βρέθηκα εκεί γιατί τίποτα δεν θα μείνει ανεξερεύνητο. Και τώρα ρουφάω το αίμα απ’τις πληγές μα δεν το φτύνω.   Ο Μιχάλης Παπαχατζάκης γεννήθηκε το 1977. Ζει […]

Pablo Neruda | Farewell

Μέσ’ από το δικό σου βάθος, και γονατισμένο, ένα παιδί, θλιμμένο όπως εγώ, μας βλέπει. Απ’ τη ζωή αυτή που στις φλέβες του θα καίει θα ‘πρεπε να δεθούνε οι ζωές μας. Μέσα απ’ τα χέρια αυτά, παιδιά των χεριών σου, θα ‘πρεπε να σκοτώσουν τα δικά μου χέρια. Απ’ τα ανοιχτά του μάτια μες […]