Ελένη Αθανασοπούλου | Το παράπονο της γάτας

Τι δουλειά έχει ένα νεκρό ποντίκι στα πόδια σου; μικρό πολύ, λίγο μεγαλύτερο απ’το μεγάλο σου δάχτυλο Ένα κομμάτι σαύρας, λίγη ουρά Προκλητικά σαλευει ακόμα ανάμεσά μας Εγώ ήμουν που τα τσακισα μ’αγρια χαρά μέσα στη νύχτα Ρίχνεις το βλέμμα το τραβάς με μιας Λες μπράβο με χαμόγελο και στο τηλέφωνο -ολα τ’ακουω- για μένα […]

Ελένη Αθανασοπούλου | Δύο ποιήματα

Σταυροδρόμια Αγέρωχη Στη μέση ενός δρόμου που κανείς δεν περπατούσε πια Ποιό ιερό μυστικό φυλούσες για αιώνες; Ποιόν ξεχασμένο νεκρό; Όσοι τον έκλαψαν απο καιρό πεθαμένοι, μα εσύ εκεί Παραμόνευες στα δυό σου πόδια σκαρφιζόσουν γρίφους μειδιούσες με τ’ αστεία σου έλυνες σταυρόλεξα Τώρα γερμένη στον ώμο μου τα μαλλιά ξέπλεκα στο μαξιλάρι τα νύχια […]