Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Κάτω από την καρέκλα μου

Το κορίτσι που περνάει κάτω από την καρέκλα μου είναι βιαστικό. Η τίγρης του καθιστικού το καρφώνει με τα μάτια της μα γρήγορα αναιρεί την πρώτη της σκέψη. Το κορίτσι δεν είναι θήραμα. Το κορίτσι δεν αιφνιδιάζεται. Κάθε πρωί στις έξι και πέντε το κορίτσι που περνάει κάτω από την καρέκλα μου με ένα πριόνι […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Το ερώτημα

Οι γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν; Οι γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν, δεν χρειάζονται για γαμήλιο δώρο ομοιώματα αγίων παίδων για φροντίδα, έχουν τα ίδια χαρίσματα και τις ίδιες δυνατότητες με τους στενούς συγγενείς του θείου. Συνένοχες των καλλιτεχνών αποκαλύπτουν τον κόσμο τους, την αρμονία του μικρού με το μεγάλο, του ανθρώπου με τον κόσμο. Ο ελεύθερος […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Η αγριόγατα

Έχω τον ουρανό μέσα μου, ανοίγω το παράθυρο να τον φωτίσω. Μια αγριόγατα ορμάει καταπάνω μου. Μην μπερδεύεσαι, της λέω, δεν είμαστε σε σαφάρι. Στέκεται έκπληκτη. Από πίσω μου ακουγόταν η μουσική του αγαπημένου μου τραγουδοποιού, για να καταλάβετε τις αποστάσεις εγώ ήμουν δώδεκα όταν εκείνος έκανε παιδιά. Η αγριόγατα κουνάει την ουρά της ρυθμικά. […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Οι γκαΐλες

Οι τελευταίες γκαΐλες κείνου του τόπου πετούσαν ματωμένες πάνω απ’ τα κεφάλια μας σαν να μη μας έφταναν οι κρωξιές τους. Κάθε τόσο μου ’λεγε η μεγάλη μου αδερφή μην ξεβγείς πέρα απ’ την καμάρα, και τις έστελνε στον αγύριστο, μα εγώ έβαζα για καλύπτρα μπρος στα μάτια μου τη χοντρή πλεξούδα των μαλλιών μου […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Εγκατάλειψη

Είμαστε τα τελευταία φώτα του Νείλου μετρώντας τη διαδρομή του με βήματα απατηλά από τη θάλασσα προς τη στεριά, μέσα πέρα μακριά. Η ισχύς μας ασταθής, αναβοσβήνουμε σχεδόν συνθηματικά το ερωτικό μας νυχτέρι μέσω των τεχνητών διακλαδώσεων. Είμαστε μικρές θυρίδες λαμπυρίζουσες, ηγεμονίδες του υγρού στοιχείου που ξεδιαλέγουν στολίδια από τις βυθισμένες πολιτείες του. Με τα […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Η εξαπάτηση

Οι παράφρονες του πλούτου δήλωναν πιστοί προστάτες του ποιητικού του βίου και της χλαίνης της αγάπης. Κι ήταν τέτοιος τους ο ζήλος που πισώπλατα μαχαίρι στα πολιτισμένα μέρη έβγαζαν για να γιορτάσουν. Ο Λαυρέντης των Μεδίκων του νεκρού Τζουλιάνο αδέρφι χάρισε μπογιές και τίτλους στον ζωγράφο Μποτιτσέλι, και παράγγειλε με πάθος τους ενόχους στην κρεμάλα […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Υπηρετούμε

Υπηρετούμε τη ζωή μας  σε στρατόπεδα πλουσίων πλουσιόδωρα μέρη. Νοικιάζουμε με κόπο μια γωνιά για τα στρωσίδια μας και χαζεύουμε τις βιτρίνες που κρύβουν τις χλαίνες  των συνταγματαρχών κάθε που είμαστε εξόδου.   Η μάνα με το ένα πόδι  στον τάφο των ποιητών συνεχίζει να ονειρεύεται το άπειρο κι έχει τη συμπάθειά μας. Ο πατέρας […]

Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2

Για να διαβάσετε το περιοδικό κάντε κλικ εδώ: Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2 Για να κατεβάσετε το περιοδικό σε Pdf  μορφή κάντε κλικ εδώ: Μ ο ν ό κ λ #2 Για να διαβάσετε κάθε κείμενο χωριστά κάντε κλικ εδώ: Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους    

Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους

Περιεχόμενα: Αντώνης Τσόκος: Η απειλή της άνοιξης Απόστολος Θηβαίος: Ο κύριος Λώρενς Το Τελευταίο Ποίημα του Lawrence Ferlinghetti (1919 – 2021) / JE SUIS, TU ES / Μετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Εσμεράλδα Γκέκα: Δεν σε πιστεύω Αναστασία Γκίτση: Απορίες Ελευθερία Θάνογλου: Μάτια στραβά Στέργια Κάββαλου | Ένα ποίημα Λένα Καλλέργη: Δωδώνη Αλεξία Καλογεροπούλου: Υστεροφημία Αγγελική Κορρέ […]

Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Ο ταχυδρόμος και ο ντελιβεράς

Ο ταχυδρόμος και ο ντελιβεράς συναντήθηκαν πρώτη φορά έξω από τα πέτρινα τείχη της πολυπληθούς πόλης. Άμαθοι και οι δύο της αφθονίας, απόρησαν που τώρα ένιωθαν ζεστά και οικεία σε αυτόν το πετροβολημένο από τους Κύκλωπες τόπο. Οσμίζοντας ο ένας τα λιβάνια στα ρούχα του άλλου, άρχισαν τις ερωτήσεις. -Κι εσύ εδώ; -Κι εγώ. Κι […]