Ρένα Λασπίτη | Ένα φως

Ποίηση είναι μια ηλιόλουστη μέρα που σ’ αγαπούν, η αυγουστιάτικη θάλασσα κάτω απ’ τον ήλιο, το φεγγάρι που κοιτάς σιωπηλός μια νύχτα στο νησί, εκείνος ο έρωτας που σ’ έκανε αθάνατο, ο άλλος που ‘θελες απελπισμένα αλλά δεν έζησες ποτέ. Η θέα του αθώου παιδιού που παίζει, θυμίζοντάς σου το παιδί που ήσουν, τ’ ανθισμένα […]

Ρένα Λασπίτη | Συσκευές άδειες από μπαταρία

Είναι είκοσι Ιουλίου, περασμένα μεσάνυχτα, και βρίσκομαι μέσα σε μια άθλια λαχανί σκηνή σε μια παραλία ενός νησιού των Κυκλάδων που το λένε Ηρακλειά. Είμαι ταλαιπωρημένη, βρώμικη και τυλιγμένη με μια πετσέτα θαλάσσης. Εκείνος κάθεται δίπλα μου, καπνίζει και κοιτάει με το βλέμμα της αγελάδας την…κάτσε να δεις πως μου την είπε… φεγγαρότα…όχι όχι, φεραστράτα… […]

Ρένα Λασπίτη | Βροχερή Δευτέρα με περιορισμένη ορατότητα

Ένα βροχερό πρωινό Δευτέρας είχε ξημερώσει στην πόλη. Τα αυτοκίνητα πήγαιναν σημειωτόν λόγω της περιορισμένης ορατότητας, αλλά δεν ήταν αρκετό για να αποφευχθούν τα λάθη. Κάθε λάθος εκτίμηση και ένα ατύχημα, μέχρι να φτάσει στη δουλειά της είχε μετρήσει τέσσερα. Έφτασε μετά από μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά. Κατέβηκε απ΄ το αυτοκίνητο με αγκυλωμένα […]