Απόστολος Θηβαίος | Η τελετή του πνιγμού

[…κάποιοι Το λένε αγάπη, Άλλοι βυθό…] Από το δελτίο των συμβάντων Και Τα χλομά νερά   Θα ΄ταν ένα δάσος βραδιασμένο, ένας μικρός κυκλώνας εκείνο που για πάντα τον κέρδισε. Ή θα ήταν τα ποιήματα που πάντα νικούν στο τέλος, που κάνουν δικό τους τον κόσμο με ένα νεύμα και ένα φαινόμενο φυσικό. Πάντως εκείνοι […]

Απόστολος Θηβαίος | Θα ζωγραφίσετε τους φίλους μου Γκουίντο;

Απόψε οι φίλοι μου παίζουν πόλεμο. Χωρίζονται λέει σε μπουλούκια θεατρικά και μάχονται μεταξύ τους με λύσσα, με πείσμα παιδικό, δίνοντας ξανά ζωή σ΄άνεργα γεγονότα. Κάθε τόσο σταματούν και μετρούν τους σκοτωμένους, αρπάζουν λάφυρα, ξεκληρίζουν λεγεώνες, επιστρέφουν στην Πρέβεζα μες στο καλοκαίρι με την ανάμνηση των αγαλμάτων και την σημαία κάποιου εχθρού. Την θάλασσα και […]

Απόστολος Θηβαίος | Unemployed Gun

Εις μνήμην Ιωάννη Βλαχογιάννη  ¥  Φάρσα εμπνευσμένη Από την ελαφρότητα Με την οποία Τα έθνη Ερεθίζονται   Εσωτερικό παλαιάς οικίας, σωσμένης με τον ειδικό χαρακτήρα της εποχής της.  Οι επισκέπτες ανεβαίνουν από μια σκάλα και έρχονται στο φως της σκηνής. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά, με αυτήν την εκστατική έκφραση όσων βρέθηκαν για μια στιγμή πλάι […]

Απόστολος Θηβαίος | Ο γενικός εισαγγελέας αγορεύει

Αφηγήσεις περαστικών καιρών Που σήμερα τόσο πολύ Διαψεύδονται, Σαν να έληξε εκείνη η πρώτη τους αλήθεια ¥ Μικρή ωδή στον εισαγγελέα Μπάουερ, γραμμένη με την πεποίθηση πως σε μερικούς από τους ανθρώπους εκεί έξω, ανατίθεται καμιά φορά μια παράξενη υποχρέωση, κάπως δυσανάλογη με την ανθρωπιά τους. Πρέπει, λέει να υπερασπιστούν με σθένος την θέση τους, […]

Απόστολος Θηβαίος | Η παραβολή της άσωτης οδού

Ο μεγάλος περίπατος Αφήνει έξω Τον έρωτα των ηρώων Που ονόμασαν Τους πιο ταπεινούς Από τους δρόμους Της πατρίδας μου, Ο μεγάλος περίπατος Τσακίζει απόψε Την νοσταλγία μου   Πικρό παράπονο σε χρώμα bo rouge Και Φανταχτερό καναρινί   Βύρωνος, Βάκχου, Θρασύλλου, Βουλής, Ικαριέων, Κλεάνθους, Ελασίδων, Μυκάλης, Αγησιλάου, μικρή πλατεία Κουλούρη, πλατεία Καρύτση, Στρατονίκης. Δρόμοι […]

Απόστολος Θηβαίος | Σπάθατε καπλαμά μου

Ερωφίλη, Σαν να μιλούμε Για την δόξα Των πουλιών, Την πίκρα του ανεκπλήρωτου   Σπάθατε καπλαμά μου Γράμματα στην Ερωφίλη   Απόψε συνάντησα κάποια που της έμοιαζε πολύ και είχε την πίκρα όλου του κόσμου, χαραγμένη στο πρόσωπο. Βάδιζε ελαφρύτερα, μικρό σωστό πρωινό και ήταν ντυμένη παλλαϊκά και πλούσια. Είχε για την ακρίβεια κωδωνίσκους στην […]

Απόστολος Θηβαίος | Κακοτεχνίες

Η μόδα Είναι μια Υπόθεση Συναρπαστική. Που κρατά για λίγο Και Αφήνει σημάδια   […Ήταν όλοι εκεί. Οι επίσημοι, οι δημοτικοί φορείς, οι άνθρωποι του πνεύματος. Όλοι στέκονταν μελετημένα σε μια σειρά, σε μια κακότροπη προσπάθεια να συγκρατήσουν το ελληνιστικό τους παρελθόν. Γελούσαν, λες και πίσω τους τακτοποιούσαν με τον πλέον επωφελή για το έθνος […]

Απόστολος Θηβαίος | Το άγριο Μάστανγκ

Την ώρα που παίζεται η τιμή του βαρελιού Μπρεντ, να ξέρεις πως κάποιος, εκεί έξω, ερωτεύεται από την αρχή και ονειρεύεται από την αρχή, Ένα ζεστό πρωινό, με αυγά, ψωμί, σκουριά και ραδιοφωνικά νέα της πόλης από τα χείλη της Άλμπα  στις εννιά και τέταρτο. Ακριβώς.   Εδώ τα καφενεία είναι κατάμεστα. Λυπάμαι κύριε, θα […]

Απόστολος Θηβαίος | Γυαλωμένο ύφασμα

Ιστορία στηριγμένη Στην βαθιά πεποίθηση Και τους ψιθύρους Που καθώς λένε Ανταλλάσσουν Οι ποιητές Σαν σπάσει Η φωνή τους Σε χιλιάδες άλλες    Μακριά που είναι φλέβα της ζωής. Να δεις, με πόσους τρόπους φθάνουν τα τραγούδια. Μια πέτρα σηκώνεις, μια πόρτα ανοίγεις, ένα χέρι σφίγγεις. Δυο χείλη παγώνουν και η σκουριά σαλεύει.  Αν δεν […]

Απόστολος Θηβαίος | Revolution

Το τοπίο της καταστροφής Φαντάζει για πάντα Μικρό ρίγος   Μεταπολιτευτικό Θεατρικό  έργο   [Σκηνικό έρημου, παρατημένου στενού μες στην καρδιά της πόλης. Δεξιά και αριστερά συγκεντρωμένα πρόχειρα ξύλα, παλιοσίδερα, ανεπιθύμητες αντίκες, πινακίδες, χαρτόκουτα. Στο στενό επικρατεί απόλυτη ησυχία, τόση ώστε όταν κάποιος διαβάτης περάσει με γρήγορο βήμα, αυτά ακριβώς τα χνάρια με τον θόρυβό […]