ιστορίες Για την Δώρα Σιτζάνη που “είναι ροκ” ακόμη Η παρέα είχε μαζευτεί στου Άλκη, όπως κάθε βράδυ. Διότι ανελλιπώς οι φίλοι συναντιούνται στο μπαρ “Εκκοκκιστήριο” λίγο πιο πάνω. Σήμερα, τον δρόμο τον λένε Νίκο – Αλέξη, ίσως για τον ποιητή, ίσως πάλι δίχως λόγο. Βλέπετε, όσα κάνουν οι άνθρωποι δεν είναι πάντοτε σπουδαιά. Καταφέρανε […]
blues alley
Απόστολος Θηβαίος | Η εγκαυστική του χρόνου
[…έτσι, τροχιοδεικτικά συναντιούνται στους αιθέρες η χαρά της γραφής και του άλλου κόσμου το μέγα μυστήριο, το ποιητικό…] Για το βιβλίο της Τζένης Μαστοράκη “Και όλα τα κακά σκορπά…” με επίμετρο του Διονύση Καψάλη από τις εκδόσεις Άγρα Τότε, όταν ακόμη δεν ήμουν σίγουρος για τίποτε, ταχυδρομούσα απελπισμένα τα βιβλία μου σε εκείνους […]
Απόστολος Θηβαίος | Άστρα, λάμπες, Μέριλιν
νεκρή φύση One Silver Dollar Και έτσι όπως προβάλλει πάντα μέσα από χέρι δεξιοτέχνη, μια σπάνια γραμμή, προέκυψε, ολότελα ξαφνικά. Ιδού, κυρίες και κύριοι, η άγουρη Νόρμα Τζιν Μόρτενσον. Ήταν τόσο νωρίς που η μικρή γεύτηκε πόσο πικρή είναι η ζωή. Κάτω από το βάρος της, στερήθηκε την παιδική αθωότητα, αυτήν την ευτυχία που αδιαπραγμάτευτα […]
Απόστολος Θηβαίος | Snow White
Διάδρομος Ψαριών Γιάννης Βαρβέρης Αθήνα, 1955 – 25 Μαΐου 2011 Περίμενα να κάνει ησυχία, έκπληκτη να απομείνει η πόλη. Με τις πληγές της έτοιμες να ανοίξουν ξανά, χτίζοντας μες στο σκοτάδι εκείνη την λεπτότατη, προσωρινή κρούστα που θα χαλάσει το επίμονο άγγιγμα του πρωινού, τα σώματα του που συνωστίζονται σαν νότες μες σε πεντάγραμμα συγκλονιστικής […]
Απόστολος Θηβαίος | Αθώες Σκέψεις
Λέξεις με σκιές και γυαλίσματα Πρόσωπα Τζιοβάνι Φαλκόνε, Πάολο Μπορσελίνο Θέλει ταλέντο και πίστη. Και πάθος, αφοσίωση στη δικαιοσύνη. Όχι με εκείνο τον ακαδημαϊκό τρόπο που επιβάλλει το γράμμα του νόμου, με όλο τον παραλογισμό και την αμηχανία του καμιά φορά. Μα με έναν τρόπο που να δικαιώνει το κοινό αισθητήριο, με έναν τρόπο […]
Απόστολος Θηβαίος | Ένας μικρός, τόσος δα αργοναύτης
Κάντο όπως ο Μπέκετ […σιωπή εφηβικού δωματίου, εκεί που μεγαλώνουν οι καλύτερες ελπίδες μας…] Με αφορμή τη σημερινή, συγκλονιστική είδηση λίγες λέξεις. Ή καλύτερα μια ανακεφαλαίωση για τα παιδιά που φέτος θα βάλουν τα δυνατά τους για να τα καταφέρουν. Για μια θέση στα αμφιθέατρα που γράφεται το μέλλον της πατρίδας μας. Σε έναν άλλο […]
Απόστολος Θηβαίος | Παραλλαγές Ρέγκερ
Τρεις Ιστορίες του Αλφόνσο Ρέγκερ Το δέρμα του τέρατος Ο κύριος Αλφόνσο Ρέγκερ – γόνος της γνωστής οικογενείας Πρώσων προγόνων που σμίξανε με αίμα πορτογαλικό, στέκει με τον αιώνα του, κομμάτι και αυτός μιας τάξης που γίνηκε κιόλας αρχαία. Κοιτάζει το δρόμο και μπορεί να σου πει με πόσες όψεις γνώρισε αυτήν την πολιτεία, την […]
Απόστολος Θηβαίος | Ανθεστήρια
συναρμολογημένα κομμάτια Μίμης, Φανίτσα, σημειώσατε έρως “Προσέξτε! Θέλω ακρίβεια στη σκηνή, όχι τίποτε φλυαρίες. Όλα κεντρικά και στοχευμένα”. Η Φανίτσα με το σενάριο στα χέρια χαμογέλασε του Μίμη. Κάτι παραπάνω βεβαίως σήμαινε, μα δεν είναι της παρούσης. Συνοπτικά, αρραβώνας, πρώτο ταξίδι, γάμος, αντιπαροχή και προσευχές στο κενό. Αυτό είναι όλο το έπος του ‘ 60. […]
Απόστολος Θηβαίος | Βροχή Δωματίου*
Δυο παράταιρες δοκιμές Χρώματος ποιητικού Αργύρης Χιόνης Μα τι σου ‘ναι η ζωή; Όλο εκπλήξεις και αναλαμπές του απρόσμενου. Βρίσκουν, θέλω να πω τον τρόπο τα πράγματα να συνυπάρχουν και όλα μαζί συσχετισμένα να αγγίζουν την αλήθεια. Οι άλλοι δεν την βλέπουν, μόνον οι ποιητές πού και πού την υποψιάζονται. Αυτοί βεβαίως κάνουν λάθος […]
Απόστολος Θηβαίος | Η Έλλη και οι άλλοι
Ι. Φ. Και Ε. Η κυρία Φ. , η γνωστή θαμών των αναψυκτηρίων νήσου ταχέως αναπτυσσόμενης μετά αλογίστου δομήσεως και τα λοιπά και τα λοιπά, έχει κουραστεί πολύ με τον Άγιον Πάσχα. Όταν πια όλα έχουν τελειώσει και οι υπηρέτες μαζεύουν το ντεκόρ, βρίσκει την ευκαιρία να καλέσει την φίλη της την Ε., που είναι […]