blues alley

συναρμολογημένα κομμάτια Μίμης, Φανίτσα, σημειώσατε έρως “Προσέξτε! Θέλω ακρίβεια στη σκηνή, όχι τίποτε φλυαρίες. Όλα κεντρικά και στοχευμένα”. Η Φανίτσα με το σενάριο στα χέρια χαμογέλασε του Μίμη. Κάτι παραπάνω βεβαίως σήμαινε, μα δεν είναι της παρούσης. Συνοπτικά, αρραβώνας, πρώτο ταξίδι, γάμος, αντιπαροχή και προσευχές στο κενό. Αυτό είναι όλο το έπος του ‘ 60. […]

Δυο παράταιρες δοκιμές   Χρώματος ποιητικού Αργύρης Χιόνης Μα τι σου ‘ναι η ζωή; Όλο εκπλήξεις και αναλαμπές του απρόσμενου. Βρίσκουν, θέλω να πω τον τρόπο τα πράγματα να συνυπάρχουν και όλα μαζί συσχετισμένα να αγγίζουν την αλήθεια. Οι άλλοι δεν την βλέπουν, μόνον οι ποιητές πού και πού την υποψιάζονται. Αυτοί βεβαίως κάνουν λάθος […]

Ι. Φ. Και Ε.  Η κυρία Φ. , η γνωστή θαμών των αναψυκτηρίων νήσου ταχέως αναπτυσσόμενης μετά αλογίστου δομήσεως και τα λοιπά και τα λοιπά, έχει κουραστεί πολύ με τον Άγιον Πάσχα. Όταν πια όλα έχουν τελειώσει και οι υπηρέτες μαζεύουν το ντεκόρ, βρίσκει την ευκαιρία να καλέσει την φίλη της την Ε., που είναι […]

Μακ, το μαχαίρι “Ο Μάκ το μαχαίρι”. Αυτό είναι όλο και όλο το ονομά του, μα δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο. Αφού η προσθήκη της αιχμής του μαχαιριού, έστω σαν λέξη, έστω σαν λέξη, κάνει όλη τη δουλειά. Και λέει πολλά περισσότερα από ότι η ζωή του ίδιου του Μάκ.  Θα μπορούσε να σφάξει όσους θέλει, […]

Μίλτο, παιδί μου Ἡ σκηνή Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει μὲ λουλούδια ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ δυὸ σώματα ἐρωτικὰ στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια καὶ πεταλοῦδες ἕνας μεγάλος σκύλος φύλαγε στὴ γωνιά…] (Μίλτος Σαχτούρης, απόσπ. “Η σκηνή”)   Όσα χρόνια και αν περάσουν, τίποτε […]

Τρεις κρυπτικές εκδοχές Ε. Χ. Γονατάς [… ο ποιητής δεν συγκινείται πάντα με τα άστρα και με τα λουλούδια. Αναγκάζεται να ανακατωθεί με στοιχείο υλικότερα…] Κ. Παλαμάς Ι. “μια μέλισσα πιασμένη απ’ το ποδάρι σβουρίζει, ένα λουλούδι μου γνέφει απ’ την κλειδαριά∙ ξεχνιέμαι και του μιλάω ώρες”. Έγραψε μες στη μοναξιά του. Έβαλε αντίκρυ του […]

άτακτα Αναδρομικά 13/3, Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου *μια ιστορία Παρήγγειλε κάτι ελαφρύ. Το ήπιε με βουλιμία, πήρε ακόμη ένα. Σε λιγότερο από μισή ώρα ήταν κιόλας μεθυσμένος. Το μαγαζί είχε αδειάσει και μόνο κάτι σκόρπιοι θαμώνες είχαν απομείνει μες στη σάλα. Τα γκαρσόνια μάζευαν τα ποτήρια, έφτιαχναν τις καρέκλες.  Σκέφτηκε πως είναι ώρα όταν ένας νεαρός […]

Αφήγημα Ο κύριος Μπουοντελμόντι ναύλωσε ένα καράβι με όλες τις ανέσεις. Φρόντισε δε να το εξοπλίσει με μια διμοιρία για την προστασία του εαυτού του αλλά και των υψηλών προσώπων που επρόκειτο να ταξιδέψουν. Πλήρωσε καλά και έτσι εφοδιάστηκε με τους καλύτερους. Στάθηκαν εμπρός του παραταγμένοι και εκείνος του επιθεώρησε για να τους βρει έκτακτους […]

Πρόσωπα Πιερ Πάολο Παζολίνι 5 Μαρτίου 1922 – 2 Νοεμβρίου 1975 Στα τσακίδια ορθολογιστική μου σκέψη […στο φόντο ο ίδιος. “Μεγάλα πουλιά, μικρά πουλιά”, 1966…] “Και τώρα αγαπητό κοινό, μια γεύση γνήσιας ορθολογιστικής σκέψης. Η γνώριμη άσκηση, μην τύχει και βάλουμε τη φαντασία στην πλώρη του καραβιού μας. Η ορθολογιστική σκέψη προσφέρει ασφάλεια, ενισχύει τη […]

[…δεν είναι η μάχη που μας κάνει καλλιτέχνες, είναι η τέχνη που μας θέλει μαχητές…] Αλμπέρ Καμύ   […όταν ήχησαν οι σειρήνες κάποιος βγήκε στους δρόμους απαγγέλλοντας κάτι ωραία ποιήματα. Το γαλάζιο μου στενό πάγωνε, όσο εκείνοι οι στίχοι κομμάτιαζαν κάθε προπαγάνδα…]   Χθες τη νύχτα, – θα ήταν τόσο πολύ αργά για κάθε τι […]