Σηκώθηκα κάποια στιγμή από το κρεβάτι, όχι πρωί βέβαια, ντύθηκα όπως πάντα και αποφάσισα να μην πιω καφέ. Ούτε πλύθηκα, αλλά σαφώς κατούρησα. Είχα τα μαλλιά μου ανάκατα και τις χαρακιές από το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου. Έβγαλα το περίστροφο από το συρτάρι – το οποίο μου είχε χαρίσει κάποιος και δεν το είχα […]
Πεζογραφήματα
Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca
Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες; Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις. Καίω κι αφήνω στάχτες. Ξερνώντας δηλητήρια κι αμέτρητες ματαιώσεις. Κλωτσάω χώματα, μαύρους σκορπιούς, δυσεύρετα πεγιότλ και σκουριασμένες λάμες. Γνέφω “παράτα με!” σε […]
Εύα Πετροπούλου – Λιανού | Οι άλλοι
Σαν εκείνο το πρωί, σαν τα πρωινά που ο καθένας ζει μια φορά σε όλη τη ζωή. Έπειτα ένα τίποτα. Η ζωή , ασταμάτητο ρολόι. Οι δείκτες, στιγμές υπάρξεως μοναχικές. Στην αμμουδιά, τα ψαροκάικα να αγναντεύουν την όχθη του χωριού. Και έκανε τόση ζέστη. Για μιαν αγάπη να γίνεις φονιάς. Για μια φιλία να προδώσεις. […]