“αύριο το πρωί όλοι αυτοί θα λένε πως με είδαν στ’όνειρό μου” Πέντε χρόνια μετά τα Παιδικά Νουάρ (2013) και ένα μετά το Ονειρωρυχείο (2017), οι εκδόσεις Παράξενες Μέρες παρουσιάζουν ακόμη ένα βιβλίο της Αντριάνας Μίνου, που αυτή τη φορά δεν είναι απλώς ένα ακόμη κομμάτι του μαγικού ποιητικού της κόσμου αλλά ένα σύνθετο […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Απόστολος Θηβαίος | Πώς πεθαίνουν οι θίασοι – Χριστουγεννιάτικη ιστορία με ένα γυάλινο τέλος
Ο αρλεκίνος μεθυσμένος τριγυρνά παντού. Ανοίγει ξαφνικά τις πόρτες και φωνάζει με σπασμένες λέξεις, χρόνια πολλά. Πίνει λαίμαργα το φθηνότερο κρασί του κόσμου και οι ευχές του χτυπούν σαν διαπασών μες στην έρημη νύχτα. Χρόνια πολλά Κράκυ, μα η δεσποινίς βρίσκεται κιόλας πάνω στις ξυλοδεσιές, διαβάζοντας ξανά και ξανά τον μύθο του Ορφέα. Η Ευρυδίκη […]
Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος μιλά για την “Εταιρεία Γιάννη Χρήστου” – μια de profundis συζήτηση με τον Π. Θεοδοσίου
Με τον Αλέξανδρο Αδαμόπουλο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια· πάνω από είκοσι. Από την εποχή, θυμάμαι, που έγραφε το λιμπρέτο της όπερας ‘Οι Δαιμονισμένοι’ και συνάμα μού είχε διαβάσει έν’ απόγεμα στο γραφείο του, το διήγημα ‘Παράκλησις ευσεβούς Διαβόλου’ που μόλις είχε γράψει και λίγο μετά εκδόθηκε, μαζί με άλλα, στη συλλογή ‘Ψέματα πάλι’(εκδ. Άγρα). Φυσικά ήξερα […]
László Krasznahorkai | Το τανγκό του Σατανά
VI ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ II Τα βυζιά του διαβόλου, το τανγκό του Σατανά «Αυτό που βρίσκεται πίσω μου παραμένει ακόμα μπροστά μου. Ποτέ δεν μπορεί να ησυχάσει ο άνθρωπος;» σκεφτόταν κακοδιάθετος ο Φούτακι καθώς επέστρεφε με την ελαφριά περπατησιά του και κυρτωμένος πάνω στο μπαστούνι του, στο τραπέζι των «τακτικών πελατών», δεξιά του […]
Δημήτρης Καρπέτης | Δύο ποιήματα
[Ο Μανδύας της Ματαιότητας…] Ατενίζω τη ματαιότητα ένας μανδύας φτιαγμένος με σκοτάδια. Βηματίζω αθόρυβα ανάμεσα σε δρόμους που διχάζονται . Τραβώ τη σκονισμένη κουρτίνα του χρόνου για να αντικρύσω τα φωτοβόλα φεγγάρια. Μια σιωπή που φωνάζει πάνω απ’τους βράχους των αναστεναγμών. Πατημασιές μεταξωτές διαβαίνουν ρυάκια μυστικά , αναζητούν τις γιορτινές αναλαμπές που φέρνει το […]
Τα σταυρόλεξα του yoΖευ Κ | #13
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Οριζόντια: 1. Φουρνιά χωρικών. 10. Αλφαβητικά συνεχόμενα. 11. Σαγή. 12. Χορός. 14. Γράμμα. 16. Απειροπληθωριστικό πινάκιο. 17. Συγκείμενο κινητικής […]
Ντέμης Κωνσταντινίδης | Τέσσερα ποιήματα
[Απορία] Τι γίνονται οι φοιτητές, όταν τελειώσουν τη σχολή; Τουλάχιστον κάποτε είχανε τα νιάτα τους, την ψευδαίσθηση του άφθαρτου, τον μέλλοντα τον εξακολουθητικό. Το πτυχίο να εκκρεμεί σαν τη ζωή τους. Πάντοτε αναρωτιόμουν― τι απογίνονται; [Τα λύτρα] Τηλεπωλητές και τσαρλατάνοι δεμένο χειροπόδαρα ενέχυρο κρατούν το στερνοπούλι μας― την κόρη εκείνη που ονομάζαμε Αξιοπρέπεια. […]
Γιάννης Κοντός | Τι έγιναν τα παιδιά του Κάρολου Ντίκενς
Χάθηκαν προσωρινά, γίνανε σκιές, με παρακολουθούν για δευτερόλεπτα μέσα από την ομίχλη, πιάνουν την άκρη του παλτού μου. Χειμώνας είναι γι αυτά, βαρύς, με χιόνια. Με παπούτσια χαλασμένα, με αισθήματα κουρέλια τριγυρνάνε άσκοπα στους δρόμους, κάτω από φανάρια του δεκάτου ενάτου αιώνα. Το χιόνι σφυρίζει και τα χτυπάει αλύπητα. Προσπαθεί να τα σβήσει από τις […]
Απόστολος Θηβαίος | Χριστουγεννιάτικη Μπεά – ασκήσεις επί σώματος
Υπό εξαφάνιση Η Μπεά είναι μισή φεγγάρι. Γι΄αυτό και τις νύχτες σκαρφαλώνει στις στέγες πάνω ακριβώς από τις φλεγόμενες τηλεοράσεις μας. Η Μπεά αποτελεί την τελευταία του είδους της. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό αιλουροειδές που ξέμεινε απ΄τις καταστροφές του καιρού. Εργάζεται η Μπεά; Μα ναι, απασχολείται σε μια παράξενη εταιρεία καθαρισμού προσόψεων. Πελάτες της είναι […]