Απόστολος Θηβαίος | Ο ωραίος Μένης

Σημείωμα για τον Μένη Κουμανταρέα. Και για την Άννα, την κυρία Κούλα, τον Μπιλ που κυνηγά το όνειρό του μες στους λαβύρινθους. Για τα παλιά υαλικά που πεθαίνουν αβοήθητα Για τα βαλσαμωμένα χρόνια, Γιώργο.   Η Άννα έχει μεγαλώσει κάπως. Το προξενιό της είναι πια μια παλιά ιστορία. Φέρεται με μια συστολή αξιαγάπητη, μοιάζει με […]

Auguste Rodin – Για την Τέχνη | Μετάφραση: Αλέξανδρος Αδαμόπουλος

…Η εποχή μας είναι εποχή μηχανικών και βιομηχάνων, όχι όμως καλλιτεχνών. Στη σημερινή ζωή ψάχνουμε τη χρησιμότητα. Προσπαθούμε  να βελτιώσουμε υλικά την ύπαρξή μας. Η επιστήμη ανακαλύπτει κάθε μέρα τρόπους για να τρέφει, να ντύνει ή να μεταφέρει ανθρώπους. Κατασκευάζει με οικονομικά μέσα, κακά προϊόντα για να δίνει στον περισσότερο κόσμο νόθες απολαύσεις. Είναι αλήθεια […]

Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ο Ράφτης

Κράτησε πολύ εκείνο το ράψιμο μ’ έραβες πάνω σου και πέρναγαν δε θυμάμαι ακριβώς αν ήταν κάποιες ώρες ή χρόνια ολόκληρα καλοκαίρια σίγουρα κάτι μισά τσιγάρα βουβά κοχύλια κι η άμμος να κλείνει  τα αυτιά μας κι εσύ όλο και πιο πολύ μ’ έραβες πάνω σου οι κλωστές θύμωσαν ώσπου δε σου έκανε το νούμερό […]

Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Μονομαχία

Στον τοίχο δυο σπαθιά, το οικόσημο στη μέση. Κάθε νύχτα, παίρνεις ένα σπαθί, μονομαχείς με μια φιγούρα στον καθρέφτη, μονομαχείς κι ας ξέρεις από πριν, το αντίπαλο σπαθί θα σε νικήσει. ◊ Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκα στον Πειραιά το 1978. Γράφει ποιήματα και έχει εκδόσει 8 ποιητικές συλλογές: «Τα παράταιρα» το 1997, «Κραυγές» εκδ. Ιωλκός, […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Λαιστρυγόνα

Άφησες το νιο σου το κορμί στην πέτρα ριζωμένο, του Οδυσσέα ζητώντας τον κατάπλου. Των πειρατών της Τυρρηνής για να γλιτώσει το  μαύρο μπαϊράκι, προσταγή… την πλώρα στ’αδιέξοδο διέταξε να σύρουν.  Εκεί στων Λαιστρυγόνων το νησί, δέλεαρ, στήνεις του πόθου την παγίδα. Κόλπο τελέσφορο. Πέτρες ολάκερα βουνά και ιαχές και θόρυβος βαρύς, να πνίξουν τα […]

Νέο δωρεάν e-book από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη | Ντέμης Κωνσταντινίδης – “Στίχοι για υγρούς θανάτους”

Κυκλοφόρησε το νέο e-book του Ντέμη Κωνσταντινίδη, “Στίχοι για υγρούς θανάτους”. Μπορεί κανείς να το κατεβάσει ελεύθερα από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη (openbook.gr), όπου διατίθενται δωρεάν και οι υπόλοιπες ψηφιακές του συλλογές. https://www.openbook.gr/stichoi-gia-ygroys-thanatoys/

Νεκτάριος Μπέσης | Ένα μακρινό αντίο

Άραγε τι να κάνει; Ίσως να κοιμάται, ίσως να ξυπνήσει επειδή, πέφτουν κάτω τα δοχεία, σαν τρυφερά μαρμάρινα λουλούδια. Πόσες φορές θα χρειαστεί ακόμα; Σε ένα σπίτι με γκρίζους ευκάλυπτους και άσπρα βιαστικά χελιδόνια. Όλοι δακρύζουν και αγκαλιάζονται, σαν την πρωινή βροχή, σαν βραδινός κεραυνός, Σαν την χαρά ενός απογεύματος της Παρασκευής, σε ένα καρναβάλι […]

Γρηγόρης Σακαλής | Αριστοκρατία

Γύρω – γύρω μια τάφρος οχυρώνει την πόλη μέσα κατοικούνε οι εκλεκτοί ύπατοι και ανθύπατοι συγκλητικοί και πρίγκιπες και οι συν αυτοίς το υπηρετικό προσωπικό οι γελωτοποιοί κι οι καλλιτέχνες έξω απ’ την πόλη έξω απ’ την τάφρο κατοικεί η πλέμπα σε μικρά χωριά σε σπιτάκια λιλιπούτεια τρώνε το λιγοστό μαύρο ψωμί είναι ό,τι περίσσεψε […]

Απόστολος Θηβαίος | Μπελίντα

ΜΠΕΛΙΝΤΑ Πρόζες μινόρε   Διέθετε μια σπάνια φωνή Πάει να πει Καθώς τα τραγούδια Τραβούν Τον ωραίο και Κρίσιμο δρόμο τους Υπάρχει μια ευκαιρία Κάποτε, Για την καρδιά, Για να υπάρχει Ο εκφωνητής διαθέτει μια ωραία φωνή, κάτι ζεστό γεννιέται με τα λόγια του. Η εκπομπή του φέρει έναν παράξενο τίτλο. Απόψε ακούγεται λυπημένος, μα […]