Συντάκτης: AntonisTsokos

Λόγω μεγάλης συμμετοχής, η προθεσμία για την υποβολή των κειμένων στον λογοτεχνικό διαγωνισμό συγγραφής πεζού “Πεζογραφία δωματίου ή Ημέρες εγκλεισμού”, που διοργανώνουν οι Εκδόσεις Κίχλη Kichli Publishing σε συνεργασία με το Επίκεντρον Βιβλιοπωλείο, παρατείνεται έως και τη Δευτέρα 15 Ιουνίου.

Χωρίς να μπορώ να εκτιμήσω τον αντίκτυπο στη ψυχολογική μου υγεία, έχω καιρό να γράψω. Ίσως οι λέξεις μου παραμεγάλωσαν Σταύρο, και ούτε καν βιβλίο δεν μπορεί πλέον να τις εκπορνεύσει σε μια απέλπιδα ύστατη ατίμωση. Ίσως από την άλλη βέβαια απλώς να κουράστηκα να συγκινώ τη μνήμη μου κάθε φορά που προσπαθεί να ξεχάσει, […]

Μια μέρα ξύπνησα και δε γνώριζα κανένα έμεινα ακίνητη στη μέση του κύκλου σαν κάποιος να με περίμενε να χορέψω χωρίς μουσική όλα τα άλλα γύρναγαν γύρω μου λεπτοδείκτες εγώ ήμουν η ώρα 12.00 και κανείς δεν ήξερε να μου πει αν μεσημέριαζα ή αν νύχτωνα στην καρδιά του χρόνου ήμουν το βέλος ακίνητη αν […]

Φέτος η άνοιξη δεν εξεγείρεται Δε φοράει τα καλά της για να μας καλοπιάσει Δε στολίζεται, δεν εντυπωσιάζει Αντιθέτως, σέρνει τα πόδια της βαριά Αγκομαχά σε κάθε βήμα της Βροχή κι αέρας τη μαστιγώνουν αλύπητα Κλείνει τα μάτια και παραδίνεται Στον εγκλεισμό, στην τρομολαγνεία Στα εξοδόχαρτα και στην παραβίαση της ιδιωτικότητας Σιγομουρμουρίζει πένθιμα τραγούδια Και […]

Συλληβδηνογραφία Το Συνδικάτο του Ονείρου ελέγχει την Αδούλωτη Κυψέλη / Μας βαραίνουν οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να ζήσουν / Τους λέμε τέως φίλους & δεν τους δωρίζουμε το χαμόγελο και τις στιγμές μας / Ένα mint υπεραυτοκινητάκι τρέχει, τρέχει, και πού θα σταματήσει / Στο δάσος με τις παπαρούνες / Στα φραουλένια […]

Με μια παμπάλαια χακί Ντακότα – Τις ει; – Ογδόντα πέντε κιλά του συμπαντικού βάρους. Όταν, για τον ποιητή, η Ιστορία είναι μεγάλο κουμάσι, όταν τα δευτερόλεπτα μπορούν να γίνονται κορσέδες, όταν το στήθος γίνεται κάτι που εκτείνεται, δεν είναι φρόνιμο να μας εκπλήσσει το ότι τα σύννεφα λέγονται γουρούνες, λέγονται έκφυλα σύγνεφα. Χρόνια τώρα […]

 Εικονολογίες / [Εικάζοντας Εικαστικώς] Ύστερα από δεκαετίες πειραματισμών, πάντοτε γόνιμων, ελλοχεύει ο κόρος, το αδιέξοδο, ένας (έστω ένδοξος) εκτροχιασμός. Τόσο στη λογοτεχνία όσο και στα εικαστικά, η επαναφορά στα άλλοτε γνώριμα γίνεται εφαλτήριο προς τα μέλλοντα άγνωστα, ειδεμή το πείραμα, με αλλεπάλληλες επαναλήψεις, αντιγραφές αντιγραφών, ενίοτε ανέξοδες (πήγα να πω: αναίμακτες – δεν θα ήταν […]

Η Αλήθεια είναι Cute Δύο μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, τον δικό μας μικρόκοσμο, το Σύμπαν μας που εμπεριέχει ό,τι ποτέ δεν λησμονήσαμε, ό,τι ποτέ δεν αφήσαμε να μολυνθεί από τη χαμέρπεια και την υλοφροσύνη (῾῾παραμένω υλιστής᾽᾽, επέμενε ο Καρούζος, ῾῾αλλά όχι υλόφρων᾽᾽), ναι, ένα Σύμπαν/Σήμα που εμπεριέχει απλούστατα, και ακράδαντα, και αδιαπραγμάτευτα, την Ευγένεια, […]

ΜΙΚΡΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ [Στο ζαχαροπλαστείο] Στὸ ζαχαροπλαστεῖο «Μπλὲ Οὐρανὸς» ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀριστομένους Γιορτάσαμε τὴν εἰσαγωγή μου στὸ γυμνάσιο Οἱ μυρωδιὲς τοῦ γλυκοῦ «ἡ σοκολατίνα μου» ἦταν πολύχρωμες Εἶχαν ἐνσωματωθεῖ προσωρινὰ Στὴ φωνὴ τοῦ πατέρα μου Σχολίαζε τὰ φωνήεντα καὶ τὰ σύμφωνα Τὴν τελεία τὴν τοποθέτησε μὲ τὸ χέρι Μαζὶ μὲ ἤχους ἀπὸ τὴν παρέλαση τῶν […]

Το Τραγούδι που ξεγελάει τον Χρόνο  Άρχισα να γράφω κατακλυσμένος από ευγνωμοσύνη για ένα πλήθος από ερεθίσματα και εμπειρίες που τάραξαν την εφηβεία μου. Την τάραξαν, κυριολεκτικά. Άνθρωποι και βιβλία, μια αιφνιδιαστική εισβολή της μουσικής και του κινηματογράφου στη ζωή μου, ο συγκλονισμός από παράφορες και παρατεταμένες συζητήσεις με αυτούς ήσαν τότε, και παραμένουν ακόμη, […]