Γρηγόρης Σακαλής | Φόβος ιθυνόντων

Αγαθοί γίγαντες δουλεύουν τραβάνε το κουπί τους δίνουν διαταγές λευκοί νάνοι με μηχανήματα τους έχουν περιορισμένους και τους φρουρούν πιστοί γίγαντες με στολή οι νάνοι έχουν αναλάβει να επιβάλλουν την τάξη να πνίγουν εν τη γενέσει της κάθε διαμαρτυρία και να μαζεύουν το χρήμα γι΄αυτούς και τ΄αφεντικά τους η μηχανή δουλεύει καλά μα οι ιθύνοντες […]

Άντρεα Πασχάλη | Ημικρανία

Κάθε πρωί άλλαζα κεφάλι. Συνήθως ήταν τρυπημένο. Αυτό είχε αρχίσει από το καιρό που το είχα κοπανήσει με δύναμη στο τοίχο και δε κατάφερα σπουδαία πράματα. Πλέον , απαγορευόταν να πεθάνεις. Τα απογεύματα βλέπαμε τα μπατσικα που κυνηγούσαν ξένους τους έκοβαν το κεφάλι και τα κρέμαγαν σε διάφορα σημεία της πόλης τα αίματα κυλούσαν παντού. […]

Απόστολος Μαϊκίδης | Πυραμίδα

Όταν ο πρωταγωνιστής της ιστορίας ξύπνησε μια Κυριακή στις επτά, είδε στο πάρκο μπροστά από τη μονοκατοικία του μια οξειδωμένη πυραμίδα ύψους είκοσι περίπου μέτρων. Το θέαμα του προξένησε ιδιαίτερη εντύπωση. Πήγε να παρατηρήσει το παράξενο αντικείμενο από κοντά, υποθέτοντας ότι πρόκειται για μοντέρνο γλυπτό. Πλησιάζοντας, διαπίστωσε ότι μέσα από την πυραμίδα ακουγόταν ένας διαλείπων […]

Αρσινόη Τρύφωνος | Προς όσους διαιρέθηκαν

Και σε αυτή τη στιγμή, που δρώντας πάλι εναντιωθήκαμε στον εαυτό μας, που ποτίσαμε συμφέρον κάθε υλική μας πράξη, που υιοθετήσαμε μηρικαστικώς ιδέες που δεν μας ανήκαν, που προφέραμε φράσεις που δεν πλάσαμε αλλά πριν λίγο ακούσει ή διαβάσει, σε αυτήν την στιγμή, αναζητάμε λέξεις αξιοπρεπείς για να προσδώσουν ορισμό της ζωής μας.  Στην επιστροφή, […]

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Rip It Up #11

Sumblime-F #3 / Μνήμη Ἀλέκου Δούρα Εἶδα τὰ καλύτερα μυαλὰ τῆς Γενιᾶς μου, κτλ / Ginsberg & Howl ἀπὸ τὸ 1956 / Κι ἐμεῖς στὴν ἀποβάθρα τῆς ζωῆς / Πατάγαμε γκάζι μειράκια εὐοίωνα / Μὲ τὸ σπιρὰλ μπλοκάκι & τὸν στυλoγράφο / στὴ Minerva & στὸ Πάρκο / Τὀτες ποὺ / Τότες / Ποὺ / […]

Αντώνης Μπαλασόπουλος | Η αφηγηματική συνθήκη

Σκουπίζω εδώ και ώρα. Θέλω τα πράγματα να είναι απολύτως σαφή, όπως συμβαίνει στο ανεξήγητο εντός των ονείρων. Δε θέλω λοιπόν τις αζαλέες, ούτε φίκους να αποκρύπτουν στο μάτι τις ορθές γωνίες που ορίζουν τον χώρο της αφήγησης. Στην αρχή, μια γυναίκα θα γράφει πάνω σε ένα τραπέζι. Θα λέει: «αυτό είναι το δωμάτιο όπου […]

Ελένη Καλώτη | Προσωπικό δελτίο καιρού

Δύσπιστος ο  αέρας που πνέει από το στόμα δεν κοπάζει κουβαλάει έναν μακρόσυρτο αναστεναγμό μοναχικό και απορημένο κάποιες φορές εκτινάσσεται οργισμένα στη διαπασών                                    καρφώνοντας βελόνες στο στήθος μου έπειτα βουβαίνεται ευπρόσβλητος πλέον και συμφιλιωμένος με την παγωνιά στοχεύει στα βλέφαρα αβίαστα σκοντάφτει τότε o νους κατεδαφίζει κάθε αβρότητα και ευπρέπεια αφήνει δαγκωματιές σε μια […]

Απόστολος Θηβαίος | Bellum

“Internal Flight” Estas Tonne, 2013   Ο πόλεμος φθάνει μες στην νύχτα, γκρεμίζει το σεράι με τις φαντασίες και αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο του κόσμου. Δίχως καλοσύνη και η βροχή να πέφτει πάνω στα πρόσωπα των παραμυθένιων ηρώων. Τρελοί λαγοί, ματωμένα φουστάνια, σύρματα, πεδία βολής και το παράγγελμα των αιώνων. Ο πόλεμος διαθέτει ένα φρικιαστικό […]

Δημήτρης Καρπέτης | Εποχή διωγμών…

Τα ανεπιτήδευτα χαμόγελα ρημάζονται από τις  αγκυλώσεις των σκυφτών προσώπων. Η ορμή της νιότης στριμώχνεται στις απαιτήσεις των κίβδηλων νόμων. Οι νίκες της ανθρωπότητας αποθανατίζονται στα εφηβικά όνειρα. Ποιος τολμά να αντιπαρατεθεί με τις καρδιές των νέων το μεσοκαλόκαιρο; Αφημένες στα αζήτητα οι μικροαστικές προθέσεις μιας ομήγυρης που δηλητηριάζει τον ενεστώτα χρόνο. Ξεχωρίζουν τα καθαρά […]