Συντάκτης: AntonisTsokos

Την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου στις 18:00 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν διαδικτυακή παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του καταξιωμένου ηθοποιού Δημήτρη Καταλειφού, «Συμπληγάδες γενεθλίων». Εξήντα πέντε σύντομα κείμενα ποιητικής πρόζας τα περισσότερα εκ των οποίων γράφτηκαν μέσα στον εγκλεισμό της πανδημίας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά και θα μεταδίδεται ζωντανά από το […]

Ιδού η παλάμη μου. Από τα λεπτά αυτά δάχτυλα χάθηκε η λιγνή εικόνα του μολυβιού, το διάφανο τρεμούλιασμα της αθώας θωπείας. Χάθηκαν τα ίχνη των ονείρων μου. Τα δάχτυλα γαντζώθηκαν από της λεπίδας το λαιμό. Ιδού η παλάμη μου. μια κοφτερή ξιφολόγχη που σημαδεύει την καρδιά του πλησίον. Κάθε μέρα αφαιρεί κομμάτια από τον εαυτό […]

«Με επέπληξε ο Νεύτων / προ ετών αμνημονεύτων». Με την ευφάνταστη μελοποίηση του  απερίγραπτου αυτού δίστιχου ο Ηρακλής Σιντούρης έγινε σε μια νύχτα πανελληνίως γνωστός. Το κουτουκάκι στη συμπρωτεύουσα ανήκε οριστικά στο παρελθόν∙ συντεντεύξεις σε περιοδικά, εμφανίσεις στην τηλεόραση, μέχρι και συναυλία σε αρχαίο θέατρο, Αύγουστο του ’85, έδειχναν πλέον τον δρόμο για την κορυφή. […]

Τώρα ο χρόνος γίνεται σκιά μου. Χωρίς να ξαποστάσω ούτε στιγμή τον σέρνω απ’ άκρη σ’ άκρη. Κοιτάζοντας πάντα με κλεφτές ματιές τους ασυγκράτητα θορυβώδεις δείκτες του. Σαν καθρέφτης των στιγμών μου, τον πιο κρυφών μου μυστικών, πορεύεται πλάι μου, σώμα απ’ το σώμα μου. Σαν πιστός στρατιώτης κάποιας άνωθεν εντολής με προφυλάσσει Αγκαλιάζοντας με […]

Αθανασία: Νίκησα το θάνατο με τα χείλη σου. Έρωτας: Και όταν είσαι δίπλα μου Μου λείπεις πιο πολύ Δυο τρεις φορές σε χόρτασα Που σε άγγιξα τυχαία Δήθεν σε μια ερώτηση Που ήξερα τι θα πεις. Πρώτη επαφή: Πως με κοίταξες έτσι Τέσσερα χείλια ζεστά Πως σταμάτησες τον χρόνο Ακόμα μου μιλάς Πως με κράτησες […]

Βιογραφικό Είμαι αυτός που του δείχνουν το δάσος και κοιτάει το δάχτυλο και βλέπει το δάσος.   Πλατεία Δεξαμενής, 1906 Παρέα του οι σκιές, απ’ όπου τον τράβηξε μια μέρα ο Νιρβάνας, να τον συλλάβει, στο φως, που όλο και λιγόστευε. Πίσω του το κεφάλι του δεν ξέρεις πώς κοιτάζει, μόνο πως πλάτυνε η πλάτη […]

Όταν αναδύεσαι από το προσωπικό μου βίωμα ως άλλη Κυπρίδα γελαστή και πρόσχαρη υψηλή προσκεκλημένη της μνημοσύνης και πλημμυρίζεις την κρύπτη  με φωτόνια νοιώθω πλήρης και καλοδιάθετος όπως  για παράδειγμα όταν ρεμβάζω τη θάλασσα με τις ώρες ρουφώντας με όλους τους πόρους                                         του σώματος μου                                              αυτό το απέραντο γαλάζιο.   Από την αδημοσίευτη […]

Τίτλος υπό αμφισβήτηση Κρατώντας για ενθύμιο το τίποτα και μια εκδορά στον νωτιαίο μυελό βάζω μπουρλότο στα παγόβουνα κι ακόμη δε γνωριστήκαμε καλά Προσωπικά αδιαφορώ για τις λέξεις κι ας τις πενθώ με  μεγαλοπρέπεια είναι μείζον το πρόβλημα της σιωπής Μετά φαντασιώνομαι ποδηλάτες και την Ποίηση να κλείνει τον δρόμο ανυπεράσπιστες ρόδες στην άσφαλτο που […]