Μπουκάλια εκτοξεύονται σε αργή κίνηση εναντίον αστυνομικών Όταν εσείς δημοσίως μας σκοτώνετε, ποιος θα μιλήσει για εμάς αν όχι αυτά τα ιπτάμενα μπουκάλια; [Σελ.37] Κι αν λέω για Παράδεισο Τότε μιλάω για τον παππού μου Κι αν λέω για τον παππού μου Μιλάω για ιπποδρομίες Κι αν λέω για ιπποδρομίες Μιλάω για τον πατέρα μου […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Nukumori: η ζεστασιά μιας πρόσφατης αποχώρησης / lukewarmness of a departed presence
Υπάρχει μια ιαπωνική λέξη: nukumori, μια ζεστασιά που μερικές φορές αναφέρεται στην παρουσία κάποιου που κατείχε ένα μέρος, αλλά τώρα έχει αναχωρήσει: μια κενή καρέκλα, ένα φλιτζάνι τσάι, ένα τραπέζι εργασίας ενός αγγειοπλάστη, το εσωτερικό ενός λεωφορείου ή τρένου και φυσικά τα πολλά ξενοδοχεία και μοτέλ όπου βρισκόμουν. Τίποτα στη σειρά αυτή δεν έχει σκηνοθετηθεί, […]
Ηλίας Οικονομόπουλος | Τρία ποιήματα
Άτιτλο Η ιστορία της λεωφόρου χάνεται στον ορίζοντα, όπου το ηλιοβασίλεμα τρυπάει τα μυαλά των μοτοσικλετιστών, κάνοντας ένα νεύμα στους λίγους που απέμειναν να το θαυμάζουν και γιορτάζοντας κάθε τόσο ή θρηνώντας για το θάνατο της νοσταλγίας. Ένας καινούργιος κόσμος κι ένα ηλιοβασίλεμα τόσο αρχαίο, λάβα που θάφτηκε στα κόκκαλα, κόκκαλα που θάφτηκαν στην άσφαλτο, […]
Άντζελα Γεωργοτά | Ψευδαισθήσεων κοχύλια
Μια θάλασσα. Μια νύχτα ενωθήκαμε στο βυθό της. Μου κρατούσες το χέρι και λόγια τρυφερά μου ψιθύριζες, φθόγγους επιθυμίας. Δώρα μου χάριζες…αστερίες, κοχύλια και θαλασσινές ανεμώνες. Με πόση σπουδή τα ανεξερεύνητα θαύματα μου ερμήνευες. Να και ο ιππόκαμπος, η βίδρα, το δελφίνι. Ταξίδι ονειρεμένο κάναμε οι δυο μας. Εσύ ο Μέγα Αλέξανδρος, γοργόνα σου εγώ. […]
Νίκος Κουβίδης | Αθάνατος έρωτας
Κι αν δε γυρίσεις να με βρεις Πάλι μαζί μου θα ‘σαι, Στα χείλη και στα μάτια σου Είδα το πρόσωπό μου, Στο παγωμένο στήθος σου Άκουσα την καρδιά μου, Στα ματωμένα σου φτερά ακούμπησα Τους ώμους, Μπήκες ζωή στο σώμα μου Στη σκέψη μου το φως σου. Ο Νίκος Κουβίδης ζει και εργάζεται […]
Απόστολος Θηβαίος | Είναι γυμνή η καρδιά σου Ελένη
[…Λόγια που ακούστηκαν σε μια περίσταση κάπως θλιβερή, όταν η ορθογραφία του κόσμου στερεύει και θαρρείς πως ξυπνούν για σένα τα πιο σκληρά χρόνια. Ειπώθηκαν για την Ελένη που κανείς δεν γνώριζε πως ζούσε, έξω από εκείνα τα δίχως δέρμα κορίτσια που μυρώνουν τα υφάσματα μες στις αχανείς αίθουσες. Όλα συνέβησαν στο Κάντις κάτω από […]
Γιώργος Κοζίας | Ημέρες Ολοκαυτώματος (Τρία ποιήματα)
ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ἀναζητᾶμε τὴν Ὀμορφιὰ στιγματισμένη. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ τὸ Ἄγνωστο φθονοῦμε καὶ τὸ Μάταιο μᾶς καταδιώκει. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ἀγοράζουμε τοὺς ἀπογοητευμένους ἐραστές. Εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ Ἀκόρεστοι πάλι σπαράζουμε τὸ κουφάρι τοῦ ἐπιβήτορά μας. Εἴμαστε ἐμεῖς τὰ κουταλάκια τῶν πληβείων, τὰ πασουμάκια καὶ τὰ κομποσκοίνια τῶν ἁγίων. Εἴμαστε ἐμεῖς οἱ […]
Γιάννης Καρπούζης | Δύο ποιήματα
ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ 1 Ο Σημαιοφόρος Σβένσεν έσπρωξε τη βαριά πόρτα από νικέλιο, άφησε το ξιφίδιο στο τραπέζι, δίπλα στην κούπα του καφέ και βγήκε γρήγορα έξω. Ο Πλοίαρχος δεν του μίλησε. Μόνο ήπιε μια γουλιά και έβγαλε τη λεπίδα από τη θήκη. Σκέφτηκε λίγο το συμβολισμό του μικρού όπλου και ύστερα τη θάλασσα. Και ύστερα τις […]
Γιώργος Καφετζής | Εκκωφαντικά Εξώκειλα / Απουσιολόγιο
Εκκωφαντικά Εξώκειλα Σκόπευε να καταφέρει πολλά. Να ακούσει ιστορίες ανθρώπινες, και να τις μεταφέρει ατόφιες πλην ανάκατες, απρόσωπες, καθολικά πλεγμένες με δικές του ερασιτεχνικές κριτικές μουσικών κυκλοφοριών. Ήθελε να μεγαλώσει και να γίνει μπάρμαν. Η ζωή ωστόσο έχει άλλα σχέδια, και αυτός, αυτός δυστυχώς το συνειδητοποίησε νωρίς. Έκτοτε αγοράζει αδιάβροχα ημερολόγια και τα αφήνει να […]
Βασιλική Γεωργίου | Φανσίλιο
«Παντού υπάρχουν θησαυροί. Κάθε τόπος έχει το Ζακόνι του», συνηθίζει να λέει ο κυρ-Νέστωρας που η σφραγίδα του είναι σε όλα τα νοικοκυριά του Λαμπερού Χωριού. Ένα λαμπερό χωριό, στο οποίο τις τελευταίες μέρες επικρατεί αναστάτωση, καθώς ομίχλη έχει σκεπάσει μία περιοχή του δάσους. Ο Πέτρος, ο γιος του κυρ-Νέστωρα, έχει ανακαλύψει εδώ και λίγες […]