Ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἄνοιξη Ἐλᾶτε νὰ ἀλλάξουμε δακτυλίδια γάμου Νὰ νυμφευτοῦμε τὰ ὄνειρά μας Τώρα ποὺ στήνονται κρεμάλες Καὶ τραγουδοῦν οἱ δήμιοι τὸν γερμανικὸ ποιμενικό τους Ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἀγάπη Νὰ βάλουμε τοὺς νεκροὺς στὸ τραπέζι Νὰ στρώσουμε στὸν ξένο τὸ κρεβάτι Fraülein, ὑπάρχει ἀκόμα λίγη Ἄνοιξη Ἐλᾶτε νὰ ἀλλάξουμε δακτυλίδια γάμου Νὰ νυμφευτοῦμε τὰ […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Άνοιξη, στην ιερή γη του Izumo/ Spring, in the sacred land of Izumo// Maria Papatzelou’s haiku, inspired by Edison Takagaki photographs
ΑΝΟΙΞΗ Spring 春 Haru Ένα Μυθικό ποίημα “Η ένωσή μας γέννησε τον κόσμο” Μην κρύβεσαι σαν σκιά πεταλούδα, στάσου ακίνητη πάνω σε ταραγμένο ωκεανό. Άνοιξε την πόρτα στο σκοτεινό δωμάτιο και μπες, συμπλήρωσε με. Αχτίδα φωτός διώξε τις ασαφείς σκιές, γέννα μια ανθισμένη γη να περπατήσουμε πάνω της. *αναφορά στον Ιαπωνικό Μύθο “KOJIKI”.Στον μύθο Kojiki […]
Ντέμης Κωνσταντινίδης | Τρία ποιήματα
Άλλες κορφές Το τραγούδι έλεγε για τον ήλιο. Κάποιος ξεκίνησε να τον συναντήσει. Βάδιζε προς τα ψηλώματα μ’ ένα κουπί στο χέρι. Θα το έμπηγε εκεί όπου κανείς δε μάντευε τη χρησιμότητά του. Μα ήταν πολύς ο δρόμος. Μακρύς και κακοτράχαλος. Κι όσο ανέβαινε τόσο ξανοίγονταν άλλες κορφές. Κι άλλες ψηλότερες κορφές πίσω από κείνες. […]
Βικτωρία Ι. Σουλιώτη | Στιγμές
Κάτω απ’ το κίτρινο φως της λάμπας στον έρημο δρόμο νιφάδες χιονιού, αμέτρητες μικρές μοναδικές όμορφες στιγμές, χορεύουν. Αν με τ’ αγαπημένο σου χρώμα μπορέσεις να τις δεις, για πάντα θα σε συντροφεύουν, αν όχι, όμορφες νιφάδες ήταν χιονιού. Η Βικτωρία Ι. Σουλιώτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Τρύφος του νομού Αιτωλοακαρνανίας.Το 1987 εισάγεται […]
Μαργαρίτα Παπαμίχου | Αποχαιρετισμός
Άκουσέ με είμαι μια νότα κρεμασμένη στα σύρματα φεύγουν τα χελιδόνια τους κρατώ ένα λα ξεμακραίνουν νομίζουν πως φεύγουν Κοίταξέ με είμαι το λουλούδι στο βάζο σου σε λίγο θα χάσω το χρώμα μου πράσινο λίγο ακόμα και δε θα μυρίζω πια εσύ δε με έκοψες; εσύ δε με θαύμασες; εσύ δε με έδειξες; Απαθανάτισέ […]
La Dame aux Camélias / Οι αρχετυπικές αναφορές στο έργο του Αλέξανδρου Δουμά υιού | Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη
“Ο Χάσκων λάκκος που στέκει εμπρός μου δεν είναι άλλου παρά μόνον δικός μου !” “Ο Χάσκων Λάκκος”, απο την συλλογή ΑΣΜΑΤΑ ΝΕΚΡΙΚΑ, Νικηφόρου Βυζαντινού (Αυτοέκδοση 2018) Αφιερώνεται στην απέραντα μόνη Alphonsine Plessis Το κίνημα του ρομαντισμού το οποίο και αναπτύχθηκε σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της τέχνης κατά τον 19ο αιώνα, είχε […]
Ορφέας Σουρής | Του τίποτα οι χτίστες
Όλοι περιμένουμε και ελπίζουμε και τρέμουμε κάτι για λίγο, κάτι στο μέλλον να συμβεί μα τίποτα στ’ αλήθεια δεν συμβαίνει. Είμαστε σοφοί και μόνοι και μικροί με τις πλαστικές μας κουδουνίστρες ενήλικες του τίποτα, του τίποτα οι χτίστες. Ποτέ δεν θα μας καταλάβω κι αν δεν μας αγαπήσω από όσες μάσκες πίσω κι αν κοιτάξω […]
Μαριαλένα Ηλία | Ερωτικό
Κάτω από τα βαριά τα βλέφαρα είδα τον κόσμο να κυλά μέχρι τα πόδια σου. Μύρισα, μια νύχτα με πανσέληνο, τους υάκινθους μες τα μαλλιά σου και γνώρισα στις καμπύλες του σώματος σου νοήματα καινά, παράξενα. Είδα το φως να αντιφεγγίζει πάνω στα στήθη σου και έσκυψα να τα φιλήσω, να τα πιώ- κόμματι απ΄το […]
Ελάτε να μασκαρευτούμε… | Online εικαστικό εργαστήρι για μικρούς καλλιτέχνες
Η Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης ανοίγουν χαρτοπόλεμο και σερπαντίνες και γιορτάζουν μαζί με τους μικρούς καλλιτέχνες τις Απόκριες με ένα πρωτότυπο εργαστήρι κατασκευής μάσκας. Γιατί μπορεί οι φετινές Απόκριες να είναι διαφορετικές, αλλά τίποτα δεν σταματά την καλή μας διάθεση και δημιουργικότητα. Την Κυριακή 7 Μαρτίου, στις 12:00 παρουσιάζεται το πρόγραμμα«Ελάτε […]
Απόστολος Θηβαίος | So Simple
Εργάκι βγαλμένο Από την ζωή (Σκοτεινή σκηνή με μια υποψία μικρού, έκτακτου καθιστικού. Δυο σκιές που αναμετρώνται είναι ότι σώνεται από εκείνη την σιωπηρή σύναξη. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Απότομα, ακούγεται σταθμός ραδιοφώνου και ανάβει ένα φωτιστικό δαπέδου. Έκτακτο και αυτό έφθασε από μόνο του μια Τετάρτη απόγευμα. Μια μέρα που δίχως εκείνο θα΄ταν […]