Θήλυ Ε, κύριε εσύ που με γέννησες εγκυμονούσα πριγκίπισσα κοίτα την κοιλιά μου που φουσκώνει τι βγάζει από μέσα. στομάχια χολές σπίτια μήτρες μήτρες πουλιά. Αφθαρτότατες. Κοίτα τι βγάζω την ειμαρμένη των αιδοίων. Μάνα η αιδώς. Να δέχονται Να δέχονται Να δέχονται κατασκευή –ανά- σπασμένες. Τα αγάλματα Τα αγάλματα ραγίζουν. Η φ(θ)ορά του χρόνου […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Πρώτο ετήσιο φεστιβάλ λόγου & τέχνης στο Ναύπλιο – Μες στην ορμή της ερημιάς γινόμαστε διάφανοι
ΕΤΗΣΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ 19, 20, 21 Ιουνίου ῾῾Μες στην ορμή της ερημιάς Γινόμαστε διάφανοι᾽᾽ Μια ετήσια διοργάνωση προς τιμήν του μεγάλου Έλληνα Ναυπλιώτη ποιητή Νίκου Καρούζου. Με διαλέξεις, απαγγελίες, συζητήσεις, προβολές που κάθε χρόνο θα έχουν έναν συγκεκριμένο θεματικό άξονα. Το 2021, το θέμα είναι τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. […]
Γιάννης Διαμαντόγλου | Η κοινωνία των τιμαλφών
Τα χρυσαφικά φορούν πάντα Κάτι απ’ τους νοικοκυραίους τους: Οξείδωση, λάμψη, φθορά και αξία Για παράδειγμα Οι θορυβώδεις χάντρες λύπης Γειτονεύουν με διαβασμένες Αποχαιρετιστήριες βέρες Και ανοϊκές ταυτότητες. Τα καυχησιάρικα δόντια Μαρμαρωμένων γέλιων Δαγκώνουν τα επτασφράγιστα Αρχικά γράμματα των μενταγιόν. Τα παγωμένα ρολόγια, πολεμούν Να καρφωθούν σε μεθυσμένα Μαρτυρικά, μπας και ξυπνήσει Εκ […]
Federico García Lorca | Η παρθένα, ο ναύτης και ο σπουδαστής | Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος
Federico García Lorca Η παρθένα, ο ναύτης και ο σπουδαστής (1928) Μετάφραση: Ηλίας Οικονομόπουλος (2021) ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ Η ΠΑΡΘΕΝΑ ΜΙΑ ΓΡΙΑ Ο ΝΑΥΤΗΣ Ο ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΣ Η ΜΗΤΕΡΑ Μπαλκόνι. ΓΡΙΑ – (Στον δρόμο.) Σαλιγκάααρια. Μαγειρεύονται με δυόσμο, σαφράνι και φύλλα δάφνης. ΠΑΡΘΕΝΑ – Σαλιγκαράκια του αγρού. Μοιάζουν, έτσι που ’ναι στριμωγμένα στο πανέρι, με αρχαία πόλη της […]
Λεωνίδας Ρήγας | Συνωμοσιολόγοι
Εγώ τους καταλαβαίνω πάντα τους καταλάβαινα άποψη εκφέρουν κι αυτοί μπορεί όχι πειθαρχημένη μπορεί όχι αλληλένδετη αλλά οπωσδήποτε άποψη κομμάτια της πραγματικότητας δανείζονται για να την ξαναδούν απελπισμένοι αυτή τη φορά κάπως καλύτερα μπας και κοιμηθούν τη νύχτα Τα ίδια δεν κάνει και μια κανονική άποψη; η δική σου ή η δική μου; τον κόσμο […]
Νεφέλη Μαρία Σακελλιάδου | Δύο ποιήματα
Lacrimosa Κάποιος να ‘ρθει να μου πει Πόσο νερό να ρίχνω στα λουλούδια Εσύ θα το ‘ξερες Το πόσο κλάμα αντέχουν Τώρα ήδη θα σου ‘χανε ανθίσει Μυστικά και φόβους Το ξέρω ότι γι’ αυτό τα κυπαρίσσια Στέκονται άφοβα Γιατί τους σιγοτραγουδάς Γλυκά το βράδυ πριν νυχτώσει Γιατί φιλάς λίπασμα τις ρίζες τους Γιατί υπήρξες […]
Πώς φαντάζεσαι την «επόμενη μέρα»; Το illustradays κάνει ανοιχτό κάλεσμα σε εικονογράφους με βάση την Ελλάδα
Το illustradays, το πρώτο φεστιβάλ στην Ελλάδα αφιερωμένο στην εικονογράφηση και το εικονογραφημένο βιβλίο, φέρνει από τις 3 έως και τις 12 Σεπτεμβρίου 2021 στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα του Δήμου Αθηναίων, έναν κόσμο γεμάτο σχέδια, εικόνες και δημιουργικούς ανθρώπους που περιστρέφονται γύρω από ένα ερώτημα: «Πώς θα είναι η επόμενη μέρα;». Αυτή είναι, λοιπόν, η […]
Νίκος Ι. Τζώρτζης | Δύο ποιήματα
I Αυτοψία Τρίτη. Εις την θέσιν Μαρδάτι Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): Η μεγάλη χαρουπιά Εκεί όπου διακλαδιζόταν σε δύο εύρωστους κλώνους, εισχωρώντας βαθιά στον εναέριο χώρο του εύθικτου γείτονα, εκεί βλέπεις τώρα δύο λείες μαχαιριές από βαρύ αλυσοπρίονο. II Αυτοψία τέταρτη. Εις την θέσιν Ροβές Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): Αλλαγή […]
Απόστολος Θηβαίος | Hotel Esperanza
Εργάκι απατηλό, δίχως ελπίδα που παίζεται από συνήθειο, όπως κανείς ερωτεύεται παράφορα και έπειτα το ανάπτυγμα γκρεμίζεται. Εργάκι αυτού του κόσμου, μικρό ισοδύναμο κάποιου Σεπτέμβρη, πρώτη, ΄39. Έκτοτε το γαλάζιο μου στενό δεν το αγαπώ το ίδιο. Ίσως γιατί τα καλύτερα κορίτσια ταξίδεψαν. Τόνια, Φρίντα, Κατερίνα, Ελένη. Τρυφεροί μου χαρταετοί. [Δυο γυναίκες συζητούν μες […]