Ιωάννης Βαρτζόπουλος | Πέτρος Κεφάλας | Κώστας Μπαζαρίδης Σταυρούλα Μπεράτη | Μιχάλης Πέτρου | Δημήτρης Τζάκσον | Μαρία Χατζηανδρέου Καταθλίψεις Επιμέλεια: Όλγα Μαράτου | Ελίζα Νικολοπούλου Μια έκδοση της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας ISBN: 978-960-589-151-0 | σελίδες: 142 | διαστάσεις: 24×17εκ. | τιμή: 12.00€ Η ψυχανάλυση από τα πρώτα βήματά της αναμετριέται με τα άδηλα αίτια του ψυχικού πόνου, τις […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Δημήτρης Α. Δημητριάδης | Τρία ποιήματα
Να σε σηκώνουν τα πουλιά Νοέμβρης κι εσύ να διασχίζεις πρωί την Εγνατία μ’ έναν ήλιο απρόσμενο αφήνοντας πίσω σου την Κατερίνη. Άδειος ο δρόμος να αιωρούνται πλατανόφυλλα πάνω απ’ το λευκό σου Corca σαν λέξεις στον αέρα να πετούν στη χειμωνιάτικη λιακάδα σαν ομορφιά που αγαπά να φανερώνεται σε πάνινες λεωφόρους κι όλα να […]
Ιωάννης Πάττας | Τρία ποιήματα
Για της αυγής το φως Το μάνταλο της πόρτας σου άνοιξες και σε έβγαλε στα σπάργανα της πόλης. Κι έγινε το αντάμωμα. Οι αμαρτίες που βάραιναν με κόπωση ντύθηκαν τα φτερά ενός αγγέλου να βρουν τη λύτρωσή τους. Αλάφρωσε το σώμα τούτο. Κι ένιωσα τη γέννα της αγάπης μας, μια ζεστασιά σε χέρια βρώμικα, χέρια […]
Απόστολος Θηβαίος | Sandro
Γαλαζωποί μου ποιητές Αυτό το σημείωμα συλλογίζεται τις συγκυρίες που έχουν σαν σκοπό τους να παλεύουν ορισμένοι άνθρωποι. Εμφανίζονται σιωπηρά και διακριτικά μες στις κοινωνίες, τις ακυρώνουν εκ των έσω, βρίσκουν τον ρυθμό τους, φορούν το ρούχο τους και στήνουν σταθμούς μες στην ερημιά για εκείνους που έρχονται από τα βάθη της αιωνιότητας. Καλούνται να […]
Παναγιώτης Δήμου | Κάτοψη σχεδίου
Δεξαμενές στα βουνά με αίμα πηχτό τάφοι βουβοί δίχως φωτογραφίες προσώπων αγνώστων στοιχείων αγνώστου καιρού αγνώστου τόπου δίχως να καίει φεγγάρι σε κερί σε χέρι σε καντήλι δίχως ιώδιο αγρύπνιας αμαχητί. Ο Παναγιώτης Δήμου γεννήθηκε το Σεπτέμβρη του 1981. Σπούδασε ψυχολογία σε Αθήνα και Παρίσι. Ζει και εργάζεται στο Περιστέρι. Το 2015 κυκλοφόρησε από […]
Φιλοθέη Αρμενάκη | Οι ιδέες, και ένα ποίημα
Οι ιδέες Από παλιά φανταζόμουν τις σκέψεις να μπαίνουν στο, μυστήριο για μένα τότε, όργανο του εγκεφάλου σαν σημειώματα σε χαραμάδα παλιού κουφώματος. Η σκέψη φτάνει και στο δικό μου κεφάλι, όμως τα δευτερόλεπτα της απόφασης μου να γράψω ή όχι, είναι αυτά που καθορίζουν το μετέπειτα. Συνήθως είμαι πεπεισμένη πώς δεν πρόκειται να ξεχάσω […]
Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης | Δύο ποιήματα
ΣΤΟΝ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Ἀπ’ τὸ γλυκό σου πρόσωπο, πρώτη φορὰ ἰδωμένο –πίδακα ἀστείρευτε ζωῆς, χαρᾶς βλαστάρι, κρίνε–, τῆς καθαρῆς ἁγνότητας τὸ φῶς μεταλαβαίνω τὴν ἅγια τούτηνα στιγμή, μικρέ μου Κωνσταντῖνε. Καὶ τώρα στὴν ἀνάσα σου ἡ ἀκοὴ στυλώνει καὶ νιώθω πὼς δὲν εἶν’ μακριὰ ἡ θεία ἐκείνη ὥρα ποὺ ἡ μεστωμένη νιότη σου τὰ στήθη […]
Ελένη Παπαγεωργίου | Το σπίτι της σιωπής
Το πλήθος συνήθως σιωπά τέτοιες ώρες Τα φώτα χάθηκαν κι αυτά ένα ένα Κλείδωσαν τα απομεινάρια της πόλης Παγιδεύτηκε ακόμη μια στο σκοτάδι της Εσύ είσαι ακόμα εδώ Να στραγγαλίζεις τις λέξεις σου Δουλεύει υπερωρίες αυτή η πόλη Δεν έχει χρόνο για άλλα Εσύ εδώ να φυλάς τις σιωπές Εγώ εδώ να μετρώ τις ενοχές […]
Γρηγόρης Σακαλής | Άνθρωποι
Στο αρχιπέλαγος των ανθρώπων βρίσκεις πολλά είδη κόσμο και υπόκοσμο κάθε καρυδιάς καρύδι μα και καλούς ανθρώπους του κόπου και του ιδρώτα έντιμους, αγωνιστές της ζωής κοπέλες ηθικές τίμιες, εργαζόμενες βρίσκεις κάποιους που έχουν συμβιβαστεί με την υπάρχουσα κατάσταση για ένα πιάτο φακές μα ευτυχώς υπάρχουν και οι άλλοι που αγωνίζονται ν΄αλλάξει ο κόσμος να […]
Κωνσταντίνος Μίχος | Μετρημένες Μέρες
Τη ζωή μου την μετράω σε μέρες. Κάποιες μέρες τις θυμάμαι πολύ έντονα. Κάποιες δεν ξέρω καν αν ήμουνα εγώ αυτός που της έζησε. Κάποιες μέρες μου κράτησαν 20 λεπτά. Κάποιες άλλες τράβηξαν για χρόνια. Εγώ μέρες μετράω. Μόνο που δεν είναι ο χρόνος αυτός που τις καθορίζει. Είναι ο κύκλος τους. Πόσο χρειάστηκα για […]