
χρονιά τέταρτη (2026-2027)
λ ι μ ά ν ι 1ο
ΝΕΡΟ ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ
ΤΖΙΝΑ ΡΟΥΜΠΕΑ
Πρώτη συνάντηση της λέσχης ποίησης Στεριανή Ζάλη για την σεζόν 2026-2027.
Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή της λογοτέχνιδας. Στη συνάντηση παρέστη και η ίδια.
Στο ξεκίνημα διαβάστηκαν τα ακόλουθα ποιήματα της συλλογής, που είχαν επιλεγεί από τα μέλη:
ΕΙΜΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΑΝΑΠΟΔΑ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΜΕΝΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΥΚΛΩΜΑ
ΠΑΡΑΝΥΦΑΚΙ
ΡΙΓΕ ΚΑΜΙΚΑΖΙ
Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΠΟΙΗΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΓΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΥΠΟΣΧΕΣΗ
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΠΟΨΕ
ΣΕ ΣΙΓΑΣΗ
ΨΗΜΕΝΗ ΓΗ
PREQUEL
ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ
ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Το ποιητικό υποκείμενο κλείνει με τη συλλογή αυτή κάποιους λογαριασμούς με το παιδικό παρελθόν. Η ποιήτρια δεν διαφώνησε με αυτήν την διαπίστωση. Χαρακτήρισε μάλιστα το βιβλίο της συλλογή ενηλικίωσης.
Η Τζίνα Ρουμπέα παρακολούθησε την περίοδο 2022-2024 το Εργαστήριο Ποίησης στο Ίδρυμα Τάκη Σινόπουλου. Τα ποιήματα της συλλογής προέρχονται κατά μεγάλο ποσοστό από εκείνη τη γόνιμη περίοδο γραφής.
Στα ποιήματα αναδύονται διακειμενικές αναφορές και οφειλές στους Καμιένσκα, Σέξτον, Φωκά, Δενέγρη και άλλους (-ες), με την ποιήτρια να αποκαλύπτει μιαν αρχική ..ενοχή για το πώς συστήνεται κανείς στην ποίηση, ειδικά μάλιστα όταν πρόκειται για βιωματική γραφή.
Το κοινό της λέσχης σχολίασε την διαύγεια της γραφής και την επιμονή της μνήμης σε αντίθεση με την εισαγωγική προμετωπίδα:
Δεν εμπιστεύομαι την αλήθεια
των αναμνήσεων
αφού ό,τι μας εγκαταλείπει
αναχωρεί για πάντα
Τα μέλη αναγνώρισαν επαναλαμβανόμενα μοτίβα γραφής, όπως το συνεχές καλοκαίρι σε πείσμα της εναλλαγής των δηλούμενων εποχών, την αναπόληση-αφήγηση συγκεκριμένων σκηνών-στιγμών, τις κούκλες, αλλά και τη γεωμετρία πολλαπλών παραλληλόγραμμων αντικειμένων, τα οποία ενδεχομένως τίθενται ως πλαίσια που είχαν επιβληθεί περιοριστικά ή και τελάρα οπτικής εστίασης (καδράρισμα).
Η διαπίστωση περιγραφής πλαισίων εμφανίστηκε ως αντίστιξη στην ρευστότητα της διάθεσης (βλέπε και τίτλο), η οποία παραλληλίστηκε με την ροή του βιωματικού χρόνου.
Τα ποιήματα της Τζίνας Ρουμπέα συχνά κορυφώνονται στον καταληκτικό στίχο.
Το Νερό στις σκάλες παρακολουθεί έναν εσωτερικό ρυθμό, ο οποίος αντανακλάται στην ποίηση.
Η ποιητική ομήγυρη υποδέχθηκε τη συλλογή με επιδοκιμασία και απόλαυσε την συνομιλία και τις αναγνώσεις.
Δείγμα γραφής:
ΠΑΓΩΤΟ ΞΥΛΑΚΙ
μπορεί να υπάρξουν κραδασμοί
σκληροί σαν αμύγδαλο
όμως θα χρειαστεί να τους απορροφήσεις —
τότε από την κούνια βεράντας
θα ακουστεί ένας τριγμός
κι ένα κοπάδι από χρόνια παιδικά
θ’ αποχωρήσει
χιλιόμετρα μακριά απ’ το ψυγείο
και τη σοκολάτα που δεν μοιράστηκε
με παγωμένα δόντια θα ευχηθείς
να ήσουν κάποια άλλη
.
.
.
τώρα ο άνδρας κλαίει
από τα μάτια βγάζει γάλα
ίσως μια μέρα τον συγχωρήσεις.
* * *
Το ως άνω κείμενο προέκυψε από τις προσωπικές σημειώσεις της συντάκτριας κατά την συζήτηση του βιβλίο μεταξύ των μελών.
Συντόνισε ο οικοδεσπότης Αντώνης Τσόκος, ο οποίος είχε επιλέξει και τη συγκεκριμένη συλλογή για την συνάντηση του Οκτωβρίου 2026.
Οι συναντήσεις της Λέσχης Ποίησης Στεριανή Ζάλη πραγματοποιούνται στο φυσικό χώρο του βιβλιοπωλείου Μονόκλ στην Αθήνα.
Επόμενη συνάντηση: 18/11/2026 με τα λίγα λόγια της Anne Carson, εκδόσεις Πατάκη, 2013, σε μετάφραση Χάρη Βλαβιανού.
Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε το εισαγωγικό κείμενο για τη λειτουργία της.
(για τη συνάντηση της 21ης Οκτωβρίου 2026 γράφει η Κατερίνα Γκιουλέκα *)
(*) Η Κατερίνα Γκιουλέκα διατηρεί το προσωπικό λογοτεχνικό ιστολόγιο Μηχανικό Μολύβι. Από τις Εκδόσεις Θίνες κυκλοφορεί η ποιητική της συλλογή ΠΛΑΝΗΣ στην ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ.
