Πορείες, παρελάσεις και μνημεία.
Ακόμα και τα αρχαιότερα έθνη
νιώθουν την ανάγκη να αναπαράγουν τον μύθο.
Η μνήμη ήταν και θα είναι πάντα κατασκευασμένη —
δούλη των επεμβάσεων, των αφηγήσεων και των μνημείων.
Ο θρύλος είναι προϊόν χαλασμένου τηλεφώνου.
Η ιστορία γράφει και αφήνει τα σημάδια της ανεξίτηλα:
τα ποτάμια αυλάκια,
οι ωκεανοί κοχύλια,
οι ξένοι αιματοβαμμένα χώματα,
κι οι Έλληνες πολιτισμό μέγα.
Κι όμως, από όλους τους πατριώτες πόσοι ξέρουν ιστορία;
Από όλους τους αρχαιολάτρες πόσοι ξέρουν για την αρχαιότητα;
Ξέρουν — όχι πιστεύουν.
Εθνογένεση, εθνο-ανέγερση.
Τι μένει σ’ ένα έθνος αν αφαιρέσεις την ιστορία του;
Τι μένει σ’ έναν άνθρωπο αν σβήσεις τη μνήμη του;
Μια μπερδεμένη ιδέα προσωπικότητας.
Πάμπολλα μνημεία θυμίζουν την αίγλη
των αρχαίων ημών προγόνων —
ταΐζουν, ως γνωστόν, τον οικείο μας εθνικισμό.
Να μη κοιτάμε πού μας φτάσανε
οι Έλληνες, οι δωσίλογοι.
Γυαλίζω τα αρβύλα, φοράω το μπερέ
και την καλή στολή μου ﮲ δείχνω ωραίος,
μια φορά ξεχνάω τη μιζέρια μου.
Εδώ δεν είσαι τίποτα —
πρέπει να νιώθεις μειονεκτικά,
την τάξη σου.
Εδώ δεν είσαι ο…
είσαι οπλίτης. Αναλώσιμος.
Δεν είσαι σπουδαίος,
δεν έχεις αστέρια ούτε σαρδέλες.
Είσαι υπηρέτης.
Κι όσο θα μεγαλώνεις της πατρίδας σου τα σύνορα
— που θα ανάψουμε κεριά και τέτοια —
εμείς θα παίρνουμε μετάλλια και αυξήσεις,
οι εφτάψυχοι, οι εφτακάριολοι.
Εδώ είσαι ένα τίποτα.
Ένα γρανάζι, αλήθεια —
λάδι για τη μηχανή του πολέμου.
Ναι, βεβαίως, είστε ανώτεροι απ’ τ’ άλλα έθνη.
Εδώ όμως, αναμεταξύ μας,
δεν είστε τίποτα.
Λιγότερο από τίποτα.
«Άθλια ελληνόπουλα
Που ήρθατε εδώ που σας καλέσαμε
Και πρέπει τώρα με σας να ασχοληθούμε».
Και συ, Έλληνα φαντάρε, φάε ψωμί και σουγιά.
Κι όσο για το έπος του ’40,
τη δόξα που σου πιπιλίζουν τ’ αυτιά,
αν μπορείς, βράσ’ τη(να) και φά’ τη(να).
Ο Αργυρης Λακκας γεννηθείς το 2003, κατάγεται από τον Πύργο Ηλείας και από την Ικαρία. Σπουδάζει στο τμήμα ψυχολογίας του Αριστοτέλειου πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Από μικρή ηλικία φάνηκε το ενδιαφέρον του για τις τέχνες, ενώ έργα του, εικαστικά και ποιητικά, έχουν εκτεθεί σε διάφορες εκθέσεις. (Βλ. Ποιητική συλλογή «για τον Γιάννη Ρίτσο, Σπεκ)» και εικαστική ομαδική έκθεση Taf & creams Athens, 07/2024).