Είναι ωραίο ν’ αγαπάς.
Είναι ωραίο ν’ αγαπάς
να σου λείπει ο άλλος,
να χτυπά η καρδιά,
να αρχίζει ο πόλεμος των ισορροπιών,
να μη ξέρεις τι να κάνεις.
Όσα έμαθες δεν δείχνουν δρόμο,
οι παλμοί υπερτερούν στη σκέψη,
την ατροφική, που θάβει το σπίτι με χώμα.
Μία τελεία κι ένα κόμμα στο χιόνι,
δίπλα σ’ ένα παρατημένο παπούτσι,
μια γυναικεία τσάντα
με άδειο πορτοφόλι, κραγιόν και άρωμα.
Είναι ωραίο ν’ αγαπάς
να σου λείπει ο άλλος,
μόνο που τώρα εξοικειώνεσαι
μ’ έναν πραγματικό πόλεμο.
Είναι ωραίο ν’ αγαπάς
να σου λείπει ο άλλος,
αλλά να μη σου στερούν
τους αγαπημένους με τη βία.
Είναι έγκλημα.
Η λέξη πόλεμος.
Τρίβεις με σύρμα τους λεκέδες του εγκλήματος.
Τι κι αν χρεώθηκε το σπίτι με πτώματα,
επιμένεις για τη γνωστή κανονικότητα
να εξαλειφτούν τ’ αποδεικτικά του φόνου.
Η λέξη πόλεμος σκοτώνει από μόνη της.
Αφρίζει η σαπουνάδα,
δουλειές στην κουζίνα,
μου λείπεις,
σκοτεινό αποτύπωμα,
εσύ, ένας εκ των μυρίων,
θανάτωσαν τον Κλέαρχο και τάχτηκες
στην ηγεμονία του Θουκυδίδη του Αθηναίου.
Η τρέλα του πολέμου παραταγμένη,
ως εκεί όπου αντέχεται η παραφροσύνη.
Καθώς η καύτρα του τσιγάρου
πέφτει στα ρούχα, τινάζεσαι
μη τυχόν καεί το ύφασμα
και θυμίζει απώλεια.
Τι άλλο μπορεί να είναι ο ήλιος;
Σε θέση τοξότη,
με ασπίδα και δόρυ,
ξυπνάει η γλώσσα του σπαραγμού,
η γλώσσα της αγάπης για όλους τους λαούς,
ν’ ανθίσουν τα μπουμπούκια,
να ταξιδέψουν αρώματα στα σπίτια
με τ’ ανοιχτά παράθυρα,
λίγο πριν τη σιγουριά ότι θα δύσει ο ήλιος.
Τι άλλο μπορεί να είναι ο ήλιος;
Αυτός μας μεγάλωσε στην αγκαλιά του.
Άλλαξαν οι εποχές,
η εξουσία πράττει-
μονίμως αρνείται να δύσει.
Η Αναστασία Παρασκευουλάκου γεννήθηκε στο Άστρος Κυνουρίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως εκπαιδευτικός. Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές, μεταξύ των οποίων ο Ορφέας ταξιδεύει (Δελφίνι, 1995), τα Εσώτερα (Solucio, 2014), ο Λευκός Καμβάς (Solucio, 2017), το Crossing the Hours (Έλικας, 2020) και ο Μολυσμένος τόπος (Έλικας, 2023).
Συμμετείχε επίσης στη συλλογική έκδοση Θησαυροί της άμμου: Ποίηση της ελληνικής κρίσης (ΑΩ, 2019), η οποία μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον Robert Crist και τη Δέσποινα Crist. Στο πεζογραφικό της έργο περιλαμβάνεται το βιβλίο Στηβ Όλιβερ, Συλλέκτης Ήχων (Μανδραγόρας, 2005), ενώ έχει μεταφράσει στα ελληνικά το έργο Ο Σκύλος του Θεού του Νάνου Βαλαωρίτη (Καστανιώτης, 1998).